Rocky is te ver gegaan… happen naar een kind! En hoe dan verder?

Deze afbeelding laat ik altijd zien aan mijn cursisten. Eerst is het verstandig om je hond te laten snuffelen en daarna als de hond rustig is dan pas door de knieën te gaan.

En jij voelde jezelf niet prettig en dit voelt je hond ook. Dit alles met elkaar zorgde voor de uitbarsting. Leuk??? Nee, zeker niet en daar moet ook aan gewerkt worden maar het is een verklaring. Hoe nu verder?

Contact opzoeken met een gt en een gedegen training inzetten. In welke provincie woon je? Misschien kan ik iemand aanbevelen.

Een hand uitsteken kan al een vorm van druk op je hond zijn.

Is natuurlijk gemakkelijk, achteraf praten en iets met beste stuurlui aan wal...maar ik had mijn hond niet losgelaten in zo een situatie.

Ik begrijp het wel, je wilt niet botaf overkomen naar zo een joch, dat waarschijnlijk echt de beste bedoelingen had.

Maar liever botaf naar andere mensen als mijn hond in een situatie als deze laten komen.

Ik kan me heel goed voorstellen hoe jij je nu voelt!

Mijn hond heeft ook een keer een man gebeten. Ik hield hem vast omdat ik dacht dat er een hond bij was, toen ik zag dat dit niet zo was liet ik hem los. Normaal wilt hij alleen snuffelen toen beet hij achter in het been, door! Ik schrok me te pletter,had niet gedacht dat hij dit ooit zou doen. Ook ik had er problemen mee om hem weer los te laten, maar weer meteen gedaan. Na een paar keer komt dit vertrouwen ook gewoon weer terug. Ik loop wel op plaatsen waar ik het overzicht heb. Rocky luisterde, dus ik zie geen reden hem niet meer los te laten. Als er mens/hond komt hem gewoon aanlijnen doorlopen en als het kan weer los. Ik heb die keer een inschattingsfout gemaakt, jij hoe vervelend ook. Jammer, maar dat gebeurd wij zijn ook maar mensen. Ik denk als je hem in vervolg in zo'n situaties aanlijnd er echt geen probleem is.

De reacties van inslapen snap ik echt niet, sorry hoor. Normaal sociaal naar andere mensen toch? Eerste keer dat hij een mens gebeten heeft? Echt buiten proportie die reacties van laten inslapen na 1 bijtincident wat ook nog voorkomen had kunnen worden. (Dit bedoel ik niet vervelend, is mij ook gebeurd!)

Suzan heel veel succes en ook sterkte! Bouw het vertrouwen weer op, schakel eventueel iemand in die je daarbij kan ondersteunen! Als jij je beter voelt met muilkorf kun je dit natuurlijk ook trainen en in vervolg zo op pad gaan.. Misschien betere optie dan helemaal niet meer los? Mag ik vragen wat voor kruising hij is omdat hier over "gevaarlijk" gesproken wordt

@MIck mag ik vragen waarom jou hond is moeten worden ingeslapen?

Je reactie als hij in jou kind hangt? Dit incident had namelijk voorkomen kunnen worden..

 Daar gaat het niet om, de hond had meerdere opties, maar koos voor de aanval. Om dan te zeggen dat er niets mis is met de hond, dat klopt in mijn ogen niet. 

 Je maakt verkeerde vergelijkingen. Deze hond waar het om gaat hing niet zomaar in een kind.

Er ging veel aan vooraf. De valkuil was te aardig zijn voor een jongeman ondanks dat je gevoel het anders wist.

Verantwoording ligt niet ultiem bij de hond,  ook degene die hem zomaar benadert en waarschuwing van eigenaar wegwuift. Is dat acceptabel? 

En Bruce de andere signalen dan maar uitschakelen? Haar eigen gevoel, het blaffen van te voren? Rocky zat later naast haar, wilde geen contact met de jongen en dan toch het toelaten?

 Ik snap dat het nu ff heel rot voelt, maar er zijn natuurlijk nog andere opties dan inslapen. Hier loopt een hond die al 2 x iemand heeft gegrepen, de laatste keer een kind, wat op straat speelde. Hond ontsnapte van het erf... Hij loopt nu gemuilkorfd, ook in de tuin, heb ik gehoord. En er wordt extra op gelet. Dus inslapen hoef je nog niet aan te denken, vind ik. Tenzij je zelf niet meer durft. En dat zou ik goed kunnen begrijpen.

 Meerdere opties? Dat vind jij. Maar dan is je denkwijze hierin niet juist. De bedreiging ging pal voor hem zitten, dichtbij..... Vluchten? Je laat je baas niet aan haar lot over, dus welk ander optie is er dan? Juist.....waarschuwend bijten (geen echte beet !!), want blaffen had eerder al niets uitgehaald.

Als ie werkelijk schade had willen aanrichten had dat er wel anders uitgezien.

En of een hond de grens bereikt heeft als een keer "echt" gebeten heeft?

Nu, dan had onze Smilla allang niet meer moeten leven.

Ik vind dat je dat van hond tot hond moet bekijken, en dan hangt het ook nog van de situatie af hoe het zich voordeed.

Maar nogmaals, wij zitten hier vanachter de pc, kennen hond en eigenaar niet, en waren er niet bij toen het gebeurde.

Mening hierover moet ik dus baseren op aannames.

Dus eerst eens alles laten bezinken is een goed idee.... sterkte Suzan!

Goed omschreven Blaise.

Als honden niet begrepen worden dan gaan hardere signalen geven zodat ze wel begrepen worden. In dit geval dus blaffen werkt niet dan gaan we over op happen.

De hond gaf hele duidelijke signalen alleen pikken wij als mens dat niet of te laat op. En dat mag Suzan leren: wat zijn stress signalen en wat zijn kalmerings signalen.

 Dat zie ik ook zo.

 Maar dan nog, hij liep op een veld, situatie, ruimte genoeg om er wijd om heen te lopen, naast het baasje te blijven, zijn tanden te laten zien, een grom laten horen, een aanval was niet nodig geweest. Die jongen stond en zat later op 3 meter afstand. Hij liep niet naar de hond toe of zo. Dat de hond het niet prettig vond, was duidelijk, maar een aanval vind ik dan net een stap te ver gaan.

 Lees beter. Vooraf zat hij aan de lijn.

Hoe loyaal zijn honden die hun baas niet in de steek laten, niet weggaan ondanks dat ze beseffen dat hun baas het niet begrijpt, ondanks gevaar (volgens de hond...al dan niet terecht).

Je kan veel vinden, maar leer eerst honden kennen, dan "vind" je dingen duidelijker en logischer dan nu.

Denk dat niemand moet vergeten dat het meningen zijn, geen feiten. Dan zouden alle honden die potentieel 'manstoppers' zijn er ook niet meer mogen zijn. Het zit in het pakketje, het komt er in bepaalde situaties uit.

Als je het even helemaal relativeert is er niets aan de hand. Super toffe reactie (ik had in een deuk gelegen denk ik) en ook een goede. Laat m maar schrikken. Daarnaast is dit een klassiek geval van een grove inschattingsfout. Dat gebeurt, die maken we allemaal.

Als ie had gewild was er schade geweest... Dat is er niet. Het enige wat ik wel vind, maar dat is mijn mening... Is dat zachte heelmeesters inderdaad stinkende wonden maken. Zo'n hond ga je geen koekies lopen voeren want merendeel van de tijd beloon je nog het verkeerde ook. Je veroordeeld hem ook helemaal niet tot een muilkorf, die krijgt ie gewoon om omdat zn kaken niet op elkaar blijven.  Daar is niets ergs aan, is geen marteling, ze kunnen nog alles... 

Shit happens Suzan. De wereld is niet vergaan je hond viel uit na veel opgebouwde spanning. Je hebt een foutje gemaakt, dat doen we allemaal wel eens. Doe wat je moet doen en laat het los. Het zijn geen beloftes of garanties voor volgende keren, het is een eyeopener voor jou. Er is nog genoeg werk... Schouders recht, borst vooruit, flex je biceps.. Beetje girlpower hoor

ik vind het vervelend om te zeggen, maar dit is volgens mij niet helemaal waar...

in april opende je een topic dat hij bij het bezoek voor de jaarlijkse prik de dierenarts gebeten had....

ik ben geen voorstander van herplaatsen hoor, en ik begrijp heel goed dat je daar niet aan wil denken....om over een spuitje nog maar te zwijgen...

desondanks denk ik dat je wel heel goed moet overwegen of Rocky wel op zijn plek zit bij jou.....

een hond met een verleden,  en bij tijd en wijle onvoorspelbaar gedrag naar hond en mens, begeleiden vraagt veel van de baas,

en dat kan best als je stevig in je schoenen staat, je hond door en door kent, 

en heel veel tijd, ruimte en aandacht voor hem alleen hebt, ....

maar ik vraag me af of het wijs is in jouw situatie....,

niets ten nadele van je goede bedoelingen hoor..., maar ik vind het zeker iets om over na te denken...., kun jij hem geven wat hij nodig heeft....? 

eerst maar even bekomen van de schrik....en sterkte ermee.....

Laten we het erop houden dat ik zaken anders zie als jij. De hond had niet in de aanval mogen gaan en is daardoor in mijn ogen een gevaar. Was het angst of wat dan ook geweest, had ie gevlucht, dit was een serieuze poging en niet iets waar je luchtig over zou mogen doen.

Als je dan het ras "kruising van" in het achterhoofd heb en deels dus een hond die zeer onderdanig naar de mens zou moeten zijn erbij neemt is dat gedrag nog vreemder te noemen. Vervolgens pak je even terug in alles wat Suzan over haar hond heeft geschreven en de begeleiding die ze heeft gehad, zie je dat je niet met een stabiele hond te maken hebt.

Maar goed we zullen het nooit eens worden is wel gebleken uit voorgaande discussies. Ik bekijk zaken vanuit mijn ervaringen en jij vanuit de jouwe, mijn vraag is alleen hoeveel ervaring heb je met dit soort rassen en kruisingen.

Overigens heb ik 2 opties gegeven en hoop ik dat ze de wijsheid heeft om de juiste keuze te maken. TS zit in een hele lastige vervelende situatie die ik niemand gun omdat ik zelf weet hoe hart verscheurend die is en TS weet best dat ik bereikbaar ben als ze dat zou wensen.

Mick, wat er in een andere topic besproken was is iets geheel anders en heeft met dit niets te maken. Ik kijk ook niet wie wat zegt maar wat iemand zegt en reageer daar op, verder niet. Kan het met iets anders eens zijn of juist niet, hangt van het onderwerp af, niet van de persoon.

Ik wil ook niemand aanvallen wie een dergelijke beslissing maakt want het lijkt mij moeilijk genoeg (ook achteraf). Toch wil ik je zeggen (wat je doet moet je zelf weten/ eigen mening) dat als je steeds of veel hetzelfde ziet je op automatische piloot kan gaan (ervan uit gaan dat alles zo is, zonder onderscheid meer te maken of zien....of erger zien dan het is). Hoeft niet, maar die kans wordt erg groot. Onthou dat aub.

 Wat ik vind, is mijn mening, en jij hebt jouw mening. 

Dat wil niet zeggen dat jouw mening de juiste is, of de mijne de juiste. 

Het is zoals wij het zien, door onze ogen. 

 Haha, klinkt wat vreemd en natuurlijk heeft ieder een eigen mening. Ik bedoel dat het niet zo zeer gaat wat je (men) vindt maar dat er meer naar de hond gekeken moet worden wat DIE vind.

@ Jaimie: Gelukkig dat er meer zo denken. Goed verwoord.

 Het kwam op mij toch meer over of dat ik weinig van honden afweet.

Dus dat ik net zo veel moet weten als jij en dat ik dan jouw mening ben toegedaan. 

Maar dat is niet zo, mijn mening blijft hierin hetzelfde. Ik ben het wel met je eens dat er iets aan vooraf ging, maar dan nog blijf ik bij mij standpunt, dat de hond niet had hoeven aanvallen, al dan niet waarschuwend.

Maar dat is dan ook het prettige van een discussiebord, dat je kan discussiëren met elkaar en daardoor misschien andere inzichten krijgt. Nadeel is dat geschreven tekst vaak minder goed overkomt.

Ik kan me voorstellen dat je ontzettend geschrokken bent. Toch zou ik je hond nog niet opgeven. Het feit dat hij die jongen niet gebeten heeft, maar eigenlijk "gewaarschuwd" heeft zou ik als lichtpuntje zien (hoewel ik snap dat dat lastig is) . Wel zou ik, als ik jou was, er heel goed over na denken of ik de hond weer los zou laten lopen. Ik heb een kleinere hond en ik zou je eerlijk gezegd niet tegen willen komen met loslopende hond.

Misschien is het een goed idee om je nu even helemaal te richten op de band tussen jou en je hond, zodat jij ook weer een beetje vertrouwen in hem krijgt. Ik zou dus, zoals iemand hier al heeft genoemd, lekker vroeg 's ochtends het bos in gaan ofzo, zodat jullie geen of weinig andere mensen en honden tegen komen. Succes!

Ik kan me helemaal voorstellen hoe erg je geschrokken bent. Ook al was het niet raak, ook al nam de jongen het sportief op. Je hond gaat toch een grens over, en als baas ga je dan toch ook de schuld bij jezelf zoeken.

Ik kan me de reactie van Mick voorstellen, zeker als je de signalen herkent van iets wat bij jouzelf of bekenden het begin van alle ellende was, met als eindresultaat moeten inslapen voor de veiligheid. Ik heb dat ook bij mensen die zeggen dat hun hond iets té dol is op water, dan zeg ik ook: meteen mee gaan trainen, want als het uit de klauwen loopt heb je een probleem!

Maar dat hoeft niet te betekenen dat Suzan dan maar meteen de hond moet laten inslapen. Wat ze wél kan doen (moet doen) is zich beseffen dat dit inderdaad erger kan worden en voor het geval dát, maatregelen nemen. Bijvoorbeeld nooit meer los te laten, en/of altijd muilkorven, niet meer laten aaien door vreemden.

Zoals Esther al zei zijn er wel meerdere kleine probleempjes geweest (dierenarts bijten) en nu een jongen die zich klein maakt "herhaaldelijk luchthappen". Ook al was de jongen eerst druk, dan nog was hij tijdens het gesprekje rustig en paste zich aan de hond aan door handen uit te steken en zich klein te maken. Dat Rocky dan in de emotie van "druk druk druk, gevaar!" blijft hangen is dan eigenlijk niet okee. Zeker niet als het over een jong-volwassene gaat die in de verste verte geen bedreiging is. De combinatie met wél raken van de dierenarts en dit is dan toch zorgelijk.

Het lijkt me dus wel zaak om maatregelen te nemen om te voorkomen dat het een keer echt escaleert en Rocky in beslag genomen wordt, of dat je gedwongen wordt hem in te laten slapen.

Inclusief 1 van mijn 2 honden (die ik uit het asiel heb gehaald met een hele waslijst aan problemen, inclusief het wantrouwen in mensen).

@Suzan: Één van mijn honden was precies zo en daarbij is het gedrag er met de jaren wel uitgesleten. Probeer niet te veel stressvolle situaties voor je hond op te zoeken, anders blijft hij voor altijd op zijn teentjes lopen.

De allerlaatste optie is voor nu in mijn ogen ook erg drastisch maar ik vind wel dat met  name degenen die het aankaarten er goed aan deden naar het hele plaatje te kijken. Iets waar Suzan zelf ook op aanstuurt met de voorbeelden die ze aanhaalt zoals het langzaam veranderende gedrag in huis naar wat er op straat gebeurt. Het bewaken(claimen?) van haar en kind......

Alleen het voorval op het veldje gaan analyseren daar schiet je niks mee op......Ik denk ook niet dat er iemand op het forum is die de reactie al is hij ongewenst van Rocky niet begrijpt....

Suzan ik heb gelukkig geen soortgelijke ervaringen en meer dan kracht en doorzettingsvermogen en een positieve ontwikkeling kan ik je niet wensen. Ik hoop van harte dat je de juiste professionele hulp weet te vinden.

......deels off-topic en in eigen belang als je het niet erg vindt: Is dat veranderde gedrag binnenshuis voor de castratie al begonnen?