Beste Suzan,
Ik heb dit hele topic doorworsteld en sta verbaasd over de reacties, en dan heb ik het zeker niet over de laten in slapen reacties maar over de reacties die uitvluchten zoeken, de jongen zijn eigen fout, hij heeft toch niet doorgebeten,...
Een aantal mensen hier heeft al heel wat meegemaakt en heel wat opofferingen gemaakt en zelfs maanden uitvluchten gezocht voor het negatieve gedrag van hen hond. Steeds verschoning en een reden zoeken waarom het is mis gegaan en daaraan werken. Mensen proberen uitleggen dat ze thuis een engeltje hebben die buiten een monster is. Om dan uiteindelijk hun geliefde hond waar ze zoveel hoop voor hadden moeten af te geven omdat ze een gevaar voor zichzelf, de mensen rondom hen en de maatschappij werden.
Ik lees dat je al heel veel bereikt hebt met Rocky en dat wil zeggen dat je wel iets goed gedaan hebt, maar soms is dat jammer genoeg echt niet genoeg. In mijn ogen ben jij nu in een neerwaartse spiraal terecht gekomen, de ene hap naar de dierenarts, verschillende happen naar de jongen, het escaleert, op 3 meter afstand had Rocky echt wel een andere weg kunnen kiezen. Ga je echt wachten tot iemand verwond geraakt? Kan jij het naar jezelf verantwoorden als hij iemand grijpt en verwond, dat iemand in het slechtste geval voor de rest van zijn leven verminkt is? Je zegt ook Rocky thuis of buiten zijn 2 verschillende werelden, waar is het incident met jouw zwager gebeurd?
Ik zeg deze dingen niet om jou te kwetsen, maar ik wil dat je begrijpt dat jouw bedoelingen nog zo oprecht en goed mogen zijn, dat het soms niet mag zijn. En dat jij als het mis gaat de verantwoordelijkheid draagt en dan bedoel ik niet alleen juridisch, jij moet er ook in je hart en hoofd mee kunnen leven dat jij het zo ver laten komen hebt.
Ik lees dat je hem gaat muilkorven, maar hou wel in jouw achterhoofd dat sommige honden gewoon door de korf bijten of deze zelfs af krijgen. Je kan van je huis een bunker maken, hem muilkorven maar onverwachte situaties op de meest onmogelijke momenten kunnen steeds voorkomen.
Weet dat de kans er is dat als hij iemand verwond, het moet nog maar een schram zijn en er zijn getuigen dat de kans bestaat dat hij in beslag genomen wordt en maanden in isolement kan zitten op een niet te fraaie plek voor hij zonder zijn gezin waardoor hij geliefd wordt genadeloos geëuthanaseerd wordt.
Niemand kan bepalen waar voor jou de grens ligt dat kan je alleen zelf, jij bent degene die met de gevolgen moet leven.
Ik wens jou veel sterkte en wijsheid toe.
Met vriendelijke groeten,
Nicksken