Niet het mooiste maar wel een leuk momentje vanochtend.
Ten liep wat door de tuin te banjeren toen een duif op de schutting neerstreek. Ten's reactie op vogels ligt geheel aan zijn bui....
Is hij baldadig dan loopt hij relaxed erlangs met zijn blik op de horizon om ze alsnog op het laatste moment van passeren ze de stuipen op het lijf te jagen en vervolgens alsof er niks gebeurd is zijn weg voort te zetten. Anderzijds ligt hij ongestoord vh zonnetje te genieten met de vogels die hun eigen ding doen binnen handbereik. Ziet hij een keer de kans om op eekhoorns te jagen en zitten die hoog en droog dan wil hij ook wel eens een verdwaalde vogel die zijn pad kruist opjagen.
Vanochtend werd mijn aandacht getrokken door zijn blaf, het was zijn 'ik wil!' blaf. Dat is gewoon 1 diepe vrij zware blaf. Dezelfde blaf die hij gebruikt als Loco iets heeft wat hij wil hebben of de blaf die hij gebruikt als hij ergens in of langs wil wat niet zonder hulp kan.....Ik zag dat hij op kleine afstand deze blaf dus voor de duif gebruikt had en dacht nog;"Dat is een vreemde blaf om hem uit te dagen of weg te sturen." Ten kwam dichterbij en ging met zijn voorpoten tegen de schutting staan om nogmaals dezelfde blaf te laten horen. En wat zie ik de duif had een takje in de bek, liet deze vallen, Ten ving hem op en weg was de duif!
Nu denk ik absoluut niet dat de duif het begreep en het was duidelijk te zien aan Ten zijn verbaasde bek dat hij dit resultaat ook niet verwacht had maar na een paar seconden verbijsternis ging hij wel triomfantelijk met het takje ervandoor!