( waarschuwing,als je niet van lange verhalen houdt, dan is dit geen optie haha :P )
Graag zou ik jullie Lana haar willen vertellen, onze avonturen.
onder de mensen die het wel verstaan i.p.v. tegen non-hondenliefhebbers
---
Laan, is een Duitse herder teef van 2jaar
Laan heeft een zeer slechte start gehad in haar leven
haar verhaal deed me pijn & ik wou geen 'grote hond' nee
want ik woon in een appartement en dat zou te klein zijn voor d'r
maar toch raakte haar snoet mij & haar verhaal deed me te pijn om haar niet aan te nemen.
Laan was een 'stomme herder' volgens haar eerste eigenaar
Haar eerste eigenaar, een 19jarige jongen
kreeg haar als pup voor zijn verjaardag
volgens de ouders wou hij altijd al een Duitse herder met een stamboom
en zo kreeg hij laan, maar volgens hem is Laan geen echte volle herder
Zij is stom, want volgens hem was te 'bruin' want waar is haar volle zwarte rug?
haar lange haren die hij wou, en waarom is het geen reu? toch tikte de ouders om zorg voor
de hond te nemen, dit deed de jongen echter niet, hij sloot haar op in d'r ren in de tuin en keek er niet
naar om kreeg geen eten, kende de buitenwereld niet, dan besloten de ouders er maar zorg voor te nemen maar dit ging echter niet omdat ze het té druk hadden, daarna werd Laan dus naar een van
hun vrienden gebracht om voor haar te zorgen, deze man deed het enkel puur om het geld
hij kreeg zo 80euro in de maand om voor haar te zorgen, ook hij deed dit niet en stak haar in de tuin
met wat eten en klaar. hier kwamen de ouders achter en deden haar naar een andere kennis van hun
deze Man zorgde wel voor haar, maar ook hier kwam laan niet verder dan de tuin
ze kreeg wel aandacht en de liefde, maar de buitenwereld kende ze niet buiten de auto. maar
ook daar moest Laan weg.
Ik ging opzoek naar een klein maatje voor mijn andere hond, van een vriend kreeg ik te horen
dat hij een gratis herder wist die een goede thuis zocht, hij vertelde mij haar verhaal
en dat raakte mij zeer diep, ik ging twijfelen ' een herder in een appartement' ..
ze kent niets, ze gaat van alles bang zijn. er gaat werk aan zijn..
maar toch nam ik haar in huis. met de auto 3uurs rijden voor haar te gaan halen
gaan bekijken, en wat een bange hond zag ik.. geen denken aan dat ze kwam kijken
in een gekropen in haar hok buiten.. mager en iel en oh zo bang..
en toch nam ik haar in huis! haar mooie bruine ogen lieten mij niet los!
ondanks ik wist dat er veel werk in ging zitten zette ik toch door!
Eenmaal thuis gekomen wist ze niet waar kruipen, dan maar in de gang
na 3dagen kwam ze uit de gang, kwam ze met een bang hartje alles onderzoeken..
na 1maand kon ik er deftig mee wandelen, en elke keer ging het beter & beter
en zo kreeg ik meer en meer hoop ! tot 1dag dat ik dacht dat ik Laan kwijt was..
Laan is altijd al erg bang geweest van fietsen, en zo kwamen fietser erg dichtbij en rukte ze zich
los tijdens het wandelen, natuurlijk er snel achteraan maar ik kon haar gewoon niet bijhouden
en die stomme flexi lijn hangt achter haar waardoor ze nog meer schrik kreeg!
na 4uurs zoeken,bang zijn en huilen als een klein kind besloot ik terug naar huis te gaan
en ineens stonden daar 2auto's ! met Laan ! laan draagt een k9 tuigje waar haar flexi aan hing
en daarnaast had ze nog een diamanten band om, met daar haar naam + adres en achterkant
telefoon nummer, deze mensen hadden haar met 5 man moeten vangen,opsluiten in een klein hoekje om haar te kunnen vangen, en wat ben ik deze mensen dankbaar! ze zagen laan loslopen in
een straat toen ze voorbij reden met de auto, toch zijn ze gestopt om haar te kunnen vangen
bibberen en huilen toen ik haar terug kon vastpakken, ik kon niet genoeg dankjewel roepen toen ik
ze in mijn armen had, ik had geen bloemen of een cadeau dat ik kon geven als bedankje,
dan maar mijn portemonnee geopend en wou ik ze alles geven wat er in zat (zowat 150euro)
in hun handen geduwd & terug gekregen, ze wouden mijn geld niet.. de mevrouw zei
' Sorry, zoiets doe je uit liefde en niet voor geld' .. ik wist niet wat zeggen, zoiets wou ik gewoon
bedanken.. laan helemaal bezweet nat en vuil en dit werd echter niet zonder iets opgelopen
dit hield ze er aan over door de flexi lijn die er rond om heen zat :
Volgende dag DA, pilletjes gekregen en een spuitje en na een week was de bult weg!
het heeft lang geduurd voor ik laan haar vertrouwen had, voor ze naar mij kwam
en luisterde.. het heeft me bloed, zweet & tranen & veel tijd gekost
maar dit was het allemaal waard! want Ja hoor, laan is vandaag een trotse herder!!
ik kan haar loslaten op velden, 1x roepen en terugkomen, ze gaat al zitten en liggen op commando
en VANDAAG ben ik nog trotser geworden! haar angst van fietsen zijn helemaal weg!
vandaag losgelaten, en tot mijn grootste angst zag ik mountainbikers aankomen, snel naar haar toe
rennen, maar ik was te laat, de fietsers waren er al, terwijl laan gewoon in het zand bleef liggen!
ze deed niets! bleef mooi liggen, en keek ze enkel aan! en wat was ik trots!
en nog meer goed nieuws !! wij verhuizen binnen paar dagen naar een huis met een grote tuin!
geen appartement meer voor haar :D :D
Ondanks alles, ben ik mega trots op haar
ik werd vaak uitgescholden met laan, mensen riepen echt gemene dingen
lachte haar uit en dit heeft enorm lang geduurd.. maar nu.. zijn ze gewoon stil!!
ik ben alle mensen dankbaar voor hun tips, en dat ze geloofde in ons!
& ik ben jou dankbaar dat je dit allemaal hebt kunnen lezen!
dit wou ik echt van mij afschrijven :)
hier wat foto's !
laan paar maanden geleden
En nu !
Liefs larissa & Laan
Reageren
