" Ik denk wel dat ts er iets aanheeft. Voor haar duidelijk hoe, op welke manier ze met haar hond aan de slag wilt.
Iedere hond is anders, maar uit alle laatste onderzoeken blijkt keer op keer dat elke hond het meest gebaat is bij positief opvoeden. Ze voelen zich beter, luisteren beter en de relatie baas hond is beter.
Je kan het je hond niet vragen, maar als je kijkt, zie je heel duidelijk hoe je hond zich voelt. Dat zegt meer dan woorden.
Tenminste als je je in het gedrag van honden verdiept. Hoeveel mensen zien de kalmerende en stressignalen van honden niet. Honden worden zo vaak verkeerd begrepen met alle gevolgen van dien.
(Ze zijn trouwens bezig met hersenscans te maken om nog meer inzicht te krijgen in onze vriendjes, erg interessant. Even tussendoor)
Jammer genoeg speelt tijd vaak een rol. Positief gedrag ombuigen heeft meer tijd nodig. Mensen zie niet snel genoeg resultaat. Dan wordt vaak naar fysieke middelen gegrepen en toegegeven, een stroomband geeft gelijk resultaat, maar je hond lijd daar vreselijk onder.
Jij hebt het over meerdere honden. Als je een stabiele groep hebt, hoeft er geen verschil te zijn tussen een of meerdere honden. Bij jou komt een vreemde hond erbij. Dan is een enorme impact voor de hele groep. Spanning, stress. De nieuwe hond zal misschien van zich afbijten of snauwen.
Heeft dit te maken met de achterhaalde dominatie theorie?
Moet jij als baas hier niet gewoon ingrijpen en alles in goede banen leiden? De fout met het onderzoek naar de dominantie theorie was dat er wille keurige wolven in een klein terrein bij elkaar werd gedaan. Een fout.
Bij ons honden is er niets natuurlijks aan, net als bij het bij elkaar zetten van willekeurige wolven. Een hond en wolf kan je niet helemaal vergelijken. Een hond is gedomesticeerd, kan met mensen (en andere soorten) een relatie aangaan, een wolf niet.
Wij als mensen zullen dus als we nieuwe honden bij onze roedel zetten (of überhaupt een hond nemen zoals ts) dit goed moeten introduceren en begeleiden. Voorkom dus dat je bij hun dingen ziet uit de dominantie theorie. Voorkom dat een hond zich tegen anderen moet verdedigen.
Voor ts, laat uiteraard nooit je hond alleen bij je kinderen. Een hond heeft rond de 6 weken nodig om zich te settelen. Tot ongeveer die tijd is er nog geen band, geen relatie familie hond. Dat groeit in die weken. Maak ev gebruik van een afscheiding om je hond een eigen plek te geven. Ga nooit naar je hond, hij lijkt onzeker en dit is bedreigend. Werk met voertjes en belonen om dingen aan te leren. Als hij zn lip optrekt negeren en geef hem ruimte.
Ik kan je echt aanraden om een goede gt in te schakelen zodat je gelijk de goede weg wordt opgeholpen. Weet niet welke regio je woont? "
Suzanne, ik kan niet anders zeggen dat ik het met je eens ben.
Waar heb mij om gaat, is de manier waarop sommige mensen dingen hadden neergezet. Ik vond sommige niet respectvol. Je kunt ook op een andere manier neerzetten dat jij een andere mening hebt en dat onderbouwen. Ik zeg ook niet dat ik (geheel) achter de dominantietheorie sta. Sterker nog; ik geloof niet dat honden iedere seconde van de dag bezig zijn 'hoger op' te komen. Maar ik zeg wel, dat er wellicht ook goede aspecten in zitten.
Laten we heel duidelijk zijn: ik denk niet dat de theorie waar we het nu over hebben juist is voor de hond van ts. Daar gaat het mij ook helemaal niet om, ik had het puur over dat we best wel respectvoller met elkaar om konden gaan. Ik denk dat de hond van ts vooral angstig en onzeker is, en dat heeft alles te maken met dat het vertrouwen nog moet groeien. Je moet dit heel goed begeleiden, op een rustige en respectvolle manier.
Al denk ik zelf dat het verstandiger is een ander baasje voor deze hond te zoeken. Het is uiteraard altijd verstandig eerst een gt erbij te halen, deze kan inzien hoe angstig de hond is en wat het beste is voor de hond. Maar als de hond echt zo angstig en onzeker is als ik begrijp uit het verhaal, is een hond alleen maar ongelukkig op zo'n plek.
Ik zeg wel dat er in iedere theorie ook goede dingen zitten. Neem bijvoorbeeld nu de dominantietheorie waar het nu dus over gaat en de angstige hond van ts. Ik zie regelmatig mensen met een heel angstige hond wandelen. Veel van deze honden komen uit het buitenland. Ze halen de hond uit het buitenland en gaan er vervolgens direct met een lange flexi lijn op uit. De hond komt de uitrenzone in en je ziet aan z'n houding dat hij niet weet wat hij met de situatie/honden aan moet en dat hij angstig en onzeker is. De hond gaat aan de lange flexi alle kanten uit en laat allemaal angst signalen zien. Op zo'n moment vind ik dat heel zielig voor de hond! En dan zegt de eigenaar ook nog eens vol medelijden "Hij vind het vreselijk eng", vervolgens laten ze de lijn lang en zetten ze een hoog stemmetje op om de hond proberen te kalmeren.
Ik vind dit persoonlijk dus geen goede aanpak. Ik zou ervoor kiezen om de hond alvorens al aan een korte (ontspannen) lijn naast je te laten lopen. Jij begeleidt de hond de uitrenzone in en leidt de hond langs de honden. Daarbij let je erop dat de houding van de hond ontspannen blijft, en daarbij let je ook zeker op je eigen houding en gevoel wat je er zelf bij hebt. Ik geloof zelf dat op zo'n moment intens medelijden hebben met je hond geen goed doet voor de hond aan de lijn; deze voelt alleen maar jouw onzekerheid en zal daardoor nóg onzekerder worden. Het naast je moeten lopen en dat jij de wandeling leidt, zit bijvoorbeeld ook in de dominantietheorie. Is het dan slecht dat ik de hond aan een korte lijn naast me houdt? Ik vind van niet. Een klein kind van 2 laat je op een drukke markt ook niet alleen/los lopen. Zo'n kind ziet door de bomen het bos niet meer een raakt in paniek. Zo'n kind pak je bij de hand vast en neem je mee, je zorgt voor geborgenheid en vertrouwen.
Ik ken een boomer hondje en zodra je er in de buurt komt, bijt hij. Zodra je al in een straal van 10 meter komt, valt hij je serieus aan. Hij geeft ook geen knauw, nee; hij bijt door. En als je dan denkt dat de eigenaar wat doet of zegt.. nee totaal niet. Het enige wat ze zegt is met een lief stemmetje: "Ja lieverd, jij houdt er niet van als mensen in de buurt komen he? Maar moppie, deze mensen mogen hier ook lopen". En daar blijft het bij. Terwijl ze het zegt loopt het kwijl uit het bekje van de hond en gaat het beestje tekeer. Er wordt verder niks meer gedaan, sterker nog; het beestje krijgt een aai over z'n bol. Nou daar zakt m'n broek dus vanaf! Op dat soort momenten en bij zulk gedrag ben ik heel kort door de bocht: de mens is de baas en de hond heeft daar maar naar te luisteren! Uiteraard vind ik dat een baas z'n hond met respect moet behandelen, maar je kunt ook respectvol zijn én ondertussen duidelijkheid scheppen en regels treffen bij je hond.
Ik heb bovenstaande hond regelmatig gezien en ik zie hoe z'n gedrag is. En deze hond schreeuwt om duidelijke leiding. Aangezien deze leiding er niet is, gaat hij zelf dingen proberen. En aangezien dat al jaren zo gaat, heeft hij nu de positie binnen het gezin dat hij alles bepaald.
En of de dominantietheorie nou wel of niet bestaat en of ze zeggen of het achterhaald is of niet, dat maakt mij echt absoluut niet uit. Ik trek me er zelfs niks van aan; wie weet wat ze over 5 of 10 jaar weer ontdekken. Ik pik overal uit waar ik wat in zie.
De meeste agressie komt overigens in de meeste gevallen door onzekerheid en angst. Maar ik zie wel degelijk eens gevallen die in mijn ogen dominant zijn. Het is denk ik ook maar net wat voor naampje eraan plakt. Ik bedoel ermee dat dit de honden zijn die overal controle over willen houden. Er zijn nou eenmaal honden die graag de baas zijn en alles op hun manier willen. Maar dat heb je toch ook bij ons mensen? Je hebt onzekere types, types die meer op zichzelf zijn, mensen die graag in het middelpunt van de belangstelling staan, dominante types enz.
En over onze roedel: er wordt zelfs nooit gevochten. Er heerst stabiliteit, rust, liefde en alles wat daar nog meer bij hoort ;) Wij zijn een grote familie die het gewoon leuk en gezellig met elkaar hebben. Maar ik zie wel duidelijk een rangorde tussen m'n honden. En als er een andere hond bij komt, zie ik dat deze plaatsten wel even duidelijk worden gemaakt. Dit gebeurt dus ook op een manier waarop het hoort door de honden (en door ons mensen); op een stabiele manier. Een hond hoort ook niet direct een knauw te geven; een hond geeft eerst met oogcontact en daarna lichaamstaal aan wat hij wilt. Als een hond dan nog niet reageert, komt pas de grom en daarna de eventuele knauw. Maar zo ver komt het eigenlijk nooit.
Als hier een hond komt die echt agressief is, ben ik dus wel heel duidelijk en houdt ik de touwtjes heel kort. De eerste dagen ben ik degene die alles bepaald. Ik merk dat de honden hier juist heel rustig van worden. Ze ontspannen en ik zie de stress van hun afglijden. Ze hoeven hier niet het mannetje uit te hangen, ze hoeven hier niks te regelen en ze hoeven hier niks in de gaten te houden en ze hoeven hier geen orde te houden. Dat wordt namelijk al gedaan, door ons. Of eigenlijk; door de gehele roedel. Maar daarin zijn wij wel degene die uiteindelijk de beslissingen nemen. Zodra een (nieuwe) hond iets doet wat niet mag, zie ik m'n honden ook direct contact met ons zoeken. Wij lossen het dan op. En zodra wij er niet zijn of ik geef hen aan dat ze het zelf af kunnen, dan geven ze hun grens op een normale manier aan.
Ik ben niet van de slappe aanpak en alles maar zielig vinden. Maar dit wilt absoluut niet zeggen dat ik voor slaan en schreeuwen ben. Sterker nog; daar verpest je je hond mee! Je kunt ook rustig en kalm zijn en regels hebben en daar consequent in zijn. Als ik een van m'n honden (om wat voor reden dan ook) vraag om te gaan zitten. Dan wil ik dat ook. En als hij dat dan niet doet, dan wacht ik net zolang tot hij het wel doet. Er komt geen agressie van de mensen af bij kijken. Juist niet zelfs, en daardoor doen ze vrijwel ook altijd wat ik van hen vraag. Als er een fietser in het loslaatgebied komt, gaan m'n honden aan de kant zitten. Waarom? Gewoon, omdat ik het aangeef. En m'n honden zijn echt niet ongelukkig als ze dat moeten doen, ze doen het omdat het erbij hoort.
Ik merk dat heel veel mensen met een adoptiehond hun hond heel zielig vinden. Ze laten de hond ook maar van alles doen want: hij heeft al zoveel mee gemaakt, hij is gewoon onzeker en dominantie bestaat niet. Hier in de wijk woont ook zo'n hond. Als je aan komt lopen, dendert hij op je af en begint hij te grommen en te knauwen naar de honden. Hij komt met alles omhoog op je af rennen (oren, staart, borst). En dit is echt op een manier van agressie, niet om leuk te spelen of te kijken hoe ver hij kan gaan. Want anders laat ik het rustig toe. De eigenaar doet dus niks, die zegt: "Je moet hem laten gaan, hij kan er niks aan doen". Terwijl mijn hond op z'n rug op de grond ligt te piepen! Dat gaat voor mij dus niet op, daar zakt m'n broek dus vanaf. Op zo'n moment corrigeer ik de 'tegen'hond, door aan te geven dat ik dit gedrag niet wil. Ik zeg duidelijk en streng "Nee, laat dat!", en ga ertussen staan met een zekere houding. Vervolgens zegt de eigenaar ook nog: "Nou nou, zo kan hij wel weer! Laat hem!". Ik vraag mij dus echt af wat die mensen bezielt en je kunt mij niet wijsmaken dat die hond gelukkig is. Die hond staat stijf van de stress. Want nadat ik hem heb gecorrigeerd, wordt hij rustig en gedraagt hij zich als een hond; hij begint te snuffelen en z'n houding wordt milder. Maar net op het moment dat de hond zich normaal gedraagt en er interactie komt tussen de honden (wat ik juist heel goed vindt, want daar leert hij van), loopt de eigenaar met de hond door onder het mom 'jij bent niet lief voor mijn hond'.
Mijn eigen conclusie na dit lange verhaal haha: ik geloof dat iedere hond van nature lief en stabiel is. Natuurlijk zijn er karaktereigenschappen, maar pure angst en agressie is naar mijn mening vaak door de mens veroorzaakt.
En over theorieen: iedere theorie heeft z'n voor- en nadelen. Pik eruit wat jij van belang vindt, zolang alles maar met rust, kalmte, maar wel zekerheid wordt gedaan. Respect moet van beide kanten komen, van dier naar mens als van mens naar dier. En ik vind dus ook dat mensen hier op het forum respect naar elkaar kunnen tonen 