Stafford, wel of niet ingrijpen met spelen?

Hallo,

Wij hebben 2 teefjes in huis 1 van bijna 13 jaar (kruising dalmatier x border collie) en een jonge pup van 6 maanden (kruising engelse met amerikaanse stafford en er zit een beetje franse bulldog in).

Ze hebben even de tijd moeten nemen om aan elkaar te wennen, maar ze gaan nu wel redelijk goed met elkaar om.

Ik zie alleen de laatste 2 weken ineens een omslag in het spelen van de kleine pup met de grote hond.

Als ze aan het spelen zijn dan grijpt de kleine pup de grote hond ineens in haar nekvel en bijt zich daar in vast.

Vervolgens gaat ze staan trekken en sjorren aan de grote hond en doet ze net alsof het haar speeltje is waarmee ze aan het sjorren is. Ze gromt er ook een beetje bij.

Ik kan haar er dan niet meer vanaf krijgen en moet wachten tot ze weer een keer loslaat om ze vervolgens uit elkaar te halen.

Ik stop de kleine dan even in de bench voor een time out en laat haar er weer uit als ze rustig is.

Soms lijkt ze te snappen dat ze dan beter niet meer met de andere hond kan gaan ravotten en de andere keren gaat de kleine dame weer dapper verder met waar ze mee begonnen was en lijkt ze te denken dat ze het nog even af moet maken om te kijken wie de baas is.

Weet iemand hier wat voor gedrag het is en wat ik kan doen om het te voorkomen?

Ik denk niet dat het agressie is van de stafford, want ze bijt niet door en het grommen klinkt hetzelfde als wanneer ze met haar speeltje speelt.

Ik weet dat staffords een eigen manier van spelen hebben en signalen van andere honden niet helemaal goed begrijpen, of niet willen begrijpen.

Als ze buiten speelt met andere honden vertoont ze dat gedrag niet, alleen haar normale stafford enthousiasme komt dan naar boven.

Alvast bedankt voor het mee denken.

Ik zou ze uit elkaar gaan houden.

Zelf heb ik geen ervaring met staffords.

Maar in de laatste topics over staffords (die ik mee lees) wel veel over gelezen.

En ik denk dat het verstandig is om ze niet meer te laten spelen.

Hopelijk geven de mensen uit het topic over staffords hier ook antwoord, anders kun je dat topic zelf even opzoeken?

https://www.hondenpage.com/hondenforum/187281/aan-de-pitbull/stafford-kenner-2.php

Altijd laten zien dat jij bepaalt wanneer het spel is afgelopen. En als het voor jou te ruw is dan moet je het stoppen en de honden scheiden. Zo denk ik dan... het moet voor BEIDE honden leuk blijven. Dat komt hun onderlinge band ook ten goede.

Ik zou in huis rust creëren en bewaren, hier zul je als ze ouder is ook profijt van hebben. 

Als ze straks groter is wordt ze ook sterker en dit zal je oudere hond niet gaan waarderen wat gesnauw kan opleveren en wat de Stafford weer als uitdaging ziet om te knokken.

Dit 'spelen' zou ik zeker stoppen.

Vooral als je merkt dat jouw oudere hond er weinig lol aan beleeft. 

Verder spelen de stafford (achtige) die ik ken inderdaad op een andere manier. Maar met in de zin van als bulldozers rondrennen. En niet zozeer bijten in de nek. 

Maar het kan zijn dat ik dat mis heb hoor. 

Bedankt voor jullie reacties.

Oke, ik moet ze dus altijd uit elkaar gaan halen als ze het gedrag gaat vertonen wat ik en de andere hond niet prettig vinden, dat doe ik ook wel.

Nu vraag ik me af wanneer ik ze uit elkaar moet halen, het lijkt mij het meest handig om dat te doen voordat ze de andere hond al vast heeft.

Laat ik ze dan gewoon een paar minuten spelen en haal ik ze dan uit elkaar of moet ik wachten op een signaal dat het de verkeerde kant op gaat? En hoe haal ik ze uit elkaar, geef ik de pup een time out of haal ik ze gewoon uit elkaar in de hoop dat ze elkaar niet meteen weer opzoeken?

Ik wil ze namelijk nog wel met elkaar laten spelen en wil niet dat ze elkaar gaan zien als gevaar omdat ik ze altijd uit elkaar moet halen en daardoor misschien het gedrag juist meer aanwakker.

Er woont hier in de straat nog een stafford (reu van 6 jaar) en als ze daarmee aan het stoeien/spelen gaat dan zie ik duidelijk het zelfde gedrag bij de honden. Ze springen dan echt naar elkaar toe en gaan lopen duwen en de kont er in gooien om zo de overhand te krijgen. Ze zitten dan wel beiden aan de riem.

Als ze met andere honden los aan het spelen is in het bos ofzo dan is het inderdaad meer het rennen en proberen om de andere hond sneller af te zijn.

Hoi Ilona

Ik ga met de meeste voorgangers mee ,jij bepaald wanneer het genoeg is geweest en zeker aan het gedrag van een staffordachtige  moet je zo vroeg mogelijk je grenzen aangeven .

Idd zodra je ziet dat de andere hond het niet leuk vind of  je pup gaat zich  vastbijten en gaat sjorren dit zou ik niet accepteren ! Het woordje los gaan oefenen zou ook wel aan te raden zijn (dit kan met een speeltje en hoeft niet steeds de hals van je andere hond te zijn )

Hoe je de  pup van je andere hond haalt zijn de meningen over verdeeld ,ik ben nog van de oude stempel en zou gewoon de bek open maken en los zeggen (de meeste hier zeggen afleiden met speeltje of voer ) dan genoeg zeggen en  de pup de andere kant op sturen

Aangezien het een pup is  blijf ik in de buurt en elke keer als ze weer teruggaat zeg ik neej en stuur haar zonodig weg De hoop dat ze na 1 keer vanzelf weg blijft kun je vergeten .

Hier doe ik niet aan time -outs  Ik het begin kost het wat meer moeite maar hier heb je later profijt van .Als mijn volwassen teven een onderonsje hebben haal ik ze uit elkaar en ik loop weg meer doe ik niet ! Let op met speeltje eten of iets lekkers dit zijn de meeste triggers ! Zolang het kan kun je beter preventief ingrijpen (je zult je honden vanzelf wel leren kennen ) sterkte ermee

overigens een stafford speelt ruwer als een andere gemiddelde pup en ook grommen hoort erbij

maar er zijn grenzen en die bepaal jij .

Ik zou ze helemaal niet laten spelen. Het is voor de dertienjarige hond geen pretje als er steeds een pup in zijn nek hangt. Dus zelf meer met je pup doen, spelen en misschien wat meer wandelen. Laten spelen met een volwassen Staff. moet je ook niet doen. Je pup is nu nog onaantastbaar in volwassen hondenogen, maar zo gauw die tijd voorbij is kan het heel anders uitpakken.( En zeker niet aan de lijn laten spelen).

Eens met de voorgangers...direct duidelijk maken dat er grenzen zitten aan hun speelgedrag...

ik zou dat afbreken, en net als dogmaster zegt, gewoon die bek openmaken en eraf...

als je ze nu grenzen met spelen leert heb je daar later je profijt van

hier mag de stafford in huis meestal alleen meespelen met rennen, gaat ze op haar manieren meespelen en beuken en sjorren, dan is het over, want dat loopt gewoon snel uit de hand

ze kunnen lomp spelen, hangen graag of bijten graag vast, grommen is ook niet vreemd, maar toch zou ik het niet laten gaan

Ik zou het helemaal voorkomen, niet afwachten er wordt gewoon niet gehapt in de andere hond, ik ben iemand die het in huis spelen zowieso niet zou toestaan, in huis heerst rust, en buiten zijn we aktief op een goede manier

" Ik zou het helemaal voorkomen, niet afwachten er wordt gewoon niet gehapt in de andere hond, ik ben iemand die het in huis spelen zowieso niet zou toestaan, in huis heerst rust, en buiten zijn we aktief op een goede manier "

Dobry

Helemaal mee eens.

Voorkomt een boel gedonder en problemen!

Hoe wil je dat doen de pup constant in de gaten houden of gescheiden houden ?

Zo creer je een aardig gespannen sfeertje en honden moeten ook aan elkaar wennen ,elkaars grenzen leren en het is jou taak als baasjes om dit bij te sturen als de pup te ver gaat of aan de gang blijft . Bovendien denk ik dat je het net aantrekkelijk maakt voor de pup als je het gaat verbieden ,komop een pup is een pup en spelen hoort erbij .Alleen net als kleine kinderen , onder toezicht van  het baasje

Ik vind het voor mijzelf en de honden geen optie om ze helemaal niet meer met elkaar te laten spelen. De oudere hond zoekt het spel namelijk zelf ook wel eens op, dus ze vind het niet altijd vervelend.

Ik ben al lang blij dat ze nu redelijk goed met elkaar overweg kunnen, in het begin waren ze alleen maar naar elkaar aan het blaffen en grommen.

Wel ben ik het er helemaal mee eens dat ik degene ben die het moet stoppen als het te ver gaat. Het is een goede tip om ze niet binnen te laten spelen met elkaar, misschien dat het dan ook iets rustiger word binnenshuis. Daar ga ik zeker mee aan het werk.

Ik let daar ook steeds meer op en begin steeds beter te zien waar voor haar het punt zit dat ze door slaat, alleen trekt ze zich er weinig van aan wat ik vind en probeert ze door te gaan.

Ik blijf haar dan steeds terug halen en haar een ander alternatief te bieden om mee te gaan spelen, een bal of een ander speeltje.

Ze is 75% Stafford en dat wil ze ook graag laten zien want ze blijft 9 van de 10 keer maar door gaan met het uit testen, maar de aanhouder wint.

hihi moet er toch om lachen dat mensen er zo over nadenken (sorry geen verwijt dobry)

Ik liet ze gewoon binnen spelen en als ik zag dat het genoeg was geweest zei ik genoeg en ik ruimde de speeltjes op .Dit was verschillend soms na 10 minuten ,maar soms ook al na 1 minuut .Binnenhuis niet laten spelen omdat daar de plek van rust is ,is in mijn ogen weer de situatie vermenselijken . Rust kun je ook creeren  door duidelijk je grenzen aan te geven aan een pup ,zelfs nog beter dan door situaties te vermijden .

Maar je moet doen waar je je goed bij voelt er zijn immers meer wegen die naar rome leiden .

We hebben de puppycursus al met haar afgerond en zijn nu bezig met de basis cursus.

In de puppycursus zijn we al begonnen met het leren los laten en dat zijn we nu nog steeds veel aan het oefenen.

Wanneer ik met haar aan het spelen ben en los zeg laat ze ook meteen los, alleen wanneer ze iets doet wat eigenlijk niet mag (en dat weet ze echt wel) dan luistert ze nog niet echt goed.

Als ik haar probeer los te maken dmv het bekje open te breken gaat ze alleen maar feller reageren, dus ik let nu extra goed op en ben er liever op tijd bij.

Kalm blijven en gewoon neej zeggen als ze te wild reageert en belonen als ze iets goed doet !

Mijn pup had een tic van witte papiertjes (nog wel als ik niet op let lol)en in het begin moest ik het ook vaker uit de mond halen

alles is wennen voor de pup ,geduld komt vast goed

Inderdaad, dat heb ik gelukkig van nature al in mij zitten het rustig blijven en geduldig zijn.

Ik weet heel goed waar ik aan begonnen ben met mijn Stafford kruising dus ik ben elke dag wel bezig met oefeningen doen want de kleine dame is me al behoorlijk aan het uit testen met van alles en nog wat.

 Goed bezig zo te horen ,oefeningen niet te lang maken of te veel .Het moet ook leuk blijven voor je pup

Maar dat weet je wel