De titel zegt vast al genoeg, hebben jullie een oudere hond die niet meer alleen thuis wilt blijven? En zo ja, hoe gaan jullie daar mee om?
Hier een 'oudje' van 10 die sinds een tijdje niet meer alleen thuis wilt blijven terwijl hij voorheen perfect alleen thuis kon zijn, hij ging dan gewoon slapen.
Nu raakt hij erg gestrest en begint al te hijgen,grotere ogen te krijgen en te ijsberen als ik aanstalten maak om weg te gaan. Kong vullen met wat lekkers, kauwbotje ,voer.. alles laat hij liggen tot ik terug ben. Radio staat altijd zachtjes aan. Hij was al waaks maar sinds zijn ogen een stukje achteruit zijn gegaan slaat hij ook sneller aan en gaat langer door . Totaal niet fijn voor hem, maar ook zeker niet voor mijn buren.
Als oplossing had ik een oppas genomen zodat hij niet alleen thuis hoeft te zijn. Hij kent de oppas goed. Blaffen doet hij niet als de oppas er is maar hij blijft wel stressen,hijgen,ijsberen door de kamer tot ik terug ben. Als ik terug ben gaat hij rustig slapen, vaak gewoon in een andere kamer, het is dus niet dat hij aan mij vastgeplakt zit wanneer ik thuis ben.
Het maakt ook niet uit of hij van tevoren lang heeft gewandeld, geestelijk is uitgeput, of dat hij net wakker is geworden en vol energie zit. Het niveau van stress blijft zo ongeveer hetzelfde.
Dus ja... ik vraag me af wat ik nu het beste kan doen om alles zo fijn mogelijk voor hem te laten verlopen met zo min mogelijk stres. Ik ben nu het alleen thuis zijn weer aan het opbouwen alsof hij een pup is, verder krijgt hij al Bach bloesem druppels die voor hem zijn samengesteld al heb ik niet echt het idee dat hij er kalmer van word.
Verder merk je goed aan hem dat hij ouder word. Hij ziet plastic tasjes op straat aan voor katten en gaat er tegen tekeer, rent in het park regelmatig naar de verkeerde persoon toe en raakt in paniek als hij ziet dat ik dat niet ben, om 4 uur s'nachts gaat hij soms ineens rondjes lopen door de kamer om vervolgens weer naast me te liggen. Geen een hond heeft natuurlijk eeuwig leven en ik weet dat dit erbij hoort, maar de verlatingsangst wil ik graag zo goed mogelijk begeleiden omdat hij daar zelf ook zo'n last van heeft. Erg zielig om te zien.
Als iemand tips heeft, graag
Wijziging/toevoeging:
Ik weet hoe hij zich gedraagt als ik weg ben omdat ik een camera in huis heb hangen om zijn gedrag vast te leggen.
Er is in deze periode ook wat veranderd voor Andor, zo woont hier een nieuw huisgenootje(pup) waar hij erg goed mee overweg kan en zijn we een halfjaar geleden verhuisd. Natuurlijk speelt dit ook een grote rol in Andor zijn koppie.
De pup gaat gewoon lekker rustig knabbelen op een botje in de bench. Alleen Andor is erg van slag als ik weg ga.
De oorzaak, ouder worden en veranderingen moeilijker kunnen verwerken begrijp ik wel. Mijn vraag is dan dus ook hoe ik dit het best verder kan begeleiden. Veel rust en regelmaat hebben we al toegepast en dat was er voor de veranderingen ook.
Hier een 'oudje' van 10 die sinds een tijdje niet meer alleen thuis wilt blijven terwijl hij voorheen perfect alleen thuis kon zijn, hij ging dan gewoon slapen.
Nu raakt hij erg gestrest en begint al te hijgen,grotere ogen te krijgen en te ijsberen als ik aanstalten maak om weg te gaan. Kong vullen met wat lekkers, kauwbotje ,voer.. alles laat hij liggen tot ik terug ben. Radio staat altijd zachtjes aan. Hij was al waaks maar sinds zijn ogen een stukje achteruit zijn gegaan slaat hij ook sneller aan en gaat langer door . Totaal niet fijn voor hem, maar ook zeker niet voor mijn buren.
Als oplossing had ik een oppas genomen zodat hij niet alleen thuis hoeft te zijn. Hij kent de oppas goed. Blaffen doet hij niet als de oppas er is maar hij blijft wel stressen,hijgen,ijsberen door de kamer tot ik terug ben. Als ik terug ben gaat hij rustig slapen, vaak gewoon in een andere kamer, het is dus niet dat hij aan mij vastgeplakt zit wanneer ik thuis ben.
Het maakt ook niet uit of hij van tevoren lang heeft gewandeld, geestelijk is uitgeput, of dat hij net wakker is geworden en vol energie zit. Het niveau van stress blijft zo ongeveer hetzelfde.
Dus ja... ik vraag me af wat ik nu het beste kan doen om alles zo fijn mogelijk voor hem te laten verlopen met zo min mogelijk stres. Ik ben nu het alleen thuis zijn weer aan het opbouwen alsof hij een pup is, verder krijgt hij al Bach bloesem druppels die voor hem zijn samengesteld al heb ik niet echt het idee dat hij er kalmer van word.
Verder merk je goed aan hem dat hij ouder word. Hij ziet plastic tasjes op straat aan voor katten en gaat er tegen tekeer, rent in het park regelmatig naar de verkeerde persoon toe en raakt in paniek als hij ziet dat ik dat niet ben, om 4 uur s'nachts gaat hij soms ineens rondjes lopen door de kamer om vervolgens weer naast me te liggen. Geen een hond heeft natuurlijk eeuwig leven en ik weet dat dit erbij hoort, maar de verlatingsangst wil ik graag zo goed mogelijk begeleiden omdat hij daar zelf ook zo'n last van heeft. Erg zielig om te zien.
Als iemand tips heeft, graag
Wijziging/toevoeging:
Ik weet hoe hij zich gedraagt als ik weg ben omdat ik een camera in huis heb hangen om zijn gedrag vast te leggen.
Er is in deze periode ook wat veranderd voor Andor, zo woont hier een nieuw huisgenootje(pup) waar hij erg goed mee overweg kan en zijn we een halfjaar geleden verhuisd. Natuurlijk speelt dit ook een grote rol in Andor zijn koppie.
De pup gaat gewoon lekker rustig knabbelen op een botje in de bench. Alleen Andor is erg van slag als ik weg ga.
De oorzaak, ouder worden en veranderingen moeilijker kunnen verwerken begrijp ik wel. Mijn vraag is dan dus ook hoe ik dit het best verder kan begeleiden. Veel rust en regelmaat hebben we al toegepast en dat was er voor de veranderingen ook.
Reageren
)
