Ik moet even iets van me afschrijven, ik zit nog steeds te trillen van boosheid.
Nog nooit heb ik iets naars meegemaakt in de uitlaatroute en ik kom er nu toch al een jaar. Iedereen heeft respect voor elkaar en als er problemen zijn dan worden die op een normale manier opgelost.
Ik liep daar vandaag met Gruul en Thalia. Op een gegeven moment komt er een hond aan (heel lief beest) alleen is hij groot en dat vind Gruul eng. Thalia loopt erbij en hij heeft ook de neiging om voor Thalia op te komen. Deze hond liep denk ik al 100 meter van zijn baas verwijderd en kwam op mijn honden af. Op een afstand ging hij liggen om te laten weten dat hij geen kwaad in de zin had en wilde toen gaan spelen met Gruul. Gruul vond dit eng en begon hem weg te blaffen waar de hond niet op reageerde en Gruul bleef opzoeken. Dus Gruul bleef blaffen en nipte soms in de lucht om duidelijk te maken dat hij geen zin had om te spelen. Deze hond bleef Gruul opzoeken (totaal geen kwaad in de zin). Het baasje kwam eraan en we liepen langs elkaar. Gruul en Thalia liepen met me mee maar wederom komt de hond op Gruul af en Gruul gaat weer blaffen. Vervolgens geeft het baasje van die hond Gruul een schop!
Ik zeg roep naar die vrouw dat ze Gruul niet hoeft te schoppen en zei zegt dat ik mijn agressieve hond bij me moet houden. (mijn hond had het nooit gewonnen van haar hond). Dus ik schreeuw terug (ik was verder gelopen om Gruul bij de hond weg te halen dus ik kon niet echt meer op een normale toon praten, en ik was natuurlijk erg kwaad) dat ze gewoon normaal moet doen, en dat als haar hond de tekens van Gruul oppikte dat Gruul zou stoppen met blaffen. Maar nee, het was mijn hond. Dus ik riep nog een keer dat ze normaal moest doen. Wonderbaarlijk heb ik niet hardop gescholden tegen haar. In mijn hoofd aan de andere kant komt ze er niet zo goed van af.
Ik baal hier zo erg van, Gruul vind vreemde mensen al eng, en kan bijten als hij zich in het nauw gedreven voelt (alleen bij mensen, honden heeft hij nog nooit gebeten, hoe bang hij ook was) Dus dit werkt niet echt mee voor zijn angst voor mensen. Ik was wel heel trots op hem want hij deed niks tegen die vrouw. Ik wil niet weten wat er was gebeurt als hij wel naar die vrouw gehapt had.
En nu begint mijn boosheid om te slaan en komen er tranen aan.
Ik had Gruul bij me kunnen houden zodat die vrouw niet bang hoefde te zijn dat Gruul haar hond iets aandeed. Die vrouw had ook kunnen vragen of ik Gruul bij me wilde houden (ik vond dit zelf geen goed plan aangezien Gruul zich al in het nauw gedreven voelde en als hij dan ook nog niet weg kon... Die vrouw had ook haar hond kunnen roepen. We hadden zoveel dingen anders kunnen doen om ervoor te zorgen dat Gruul in ieder geval geen schop had gekregen. Ik vind het dan ook heel jammer dat die vrouw niks heeft gezegd tegen me zodat ik hier iets aan had kunnen doen. Toen we langs elkaar afliepen zeiden we nog hoi en ik zei dat Gruul grote honden eng vind. Ze had wat kunnen zeggen, en ik had Gruul kunnen optillen.
Ik hoop vooral dat zijn gedrag naar vreemde mensen hierdoor niet erger geworden is. Ik had mijn ventje moeten beschermen en ik heb gefaald. Ik heb toegelaten en toegekeken hoe iemand hem pijn deed.
Nu ligt hij lekker op de bank alsof er niks gebeurd is, ik wou dat ik er ook zo relaxed bij kon liggen op het moment.


Reageren








