Normaal is het zeker niet, angst van (kleine) honden. Als baas moet je aandacht besteden aan het socialiseren van je (kleine) hond en er heel goed opletten dat je je (kleine) hond weghoud van „ verkeerde" honden. Zo krijg je nl een (kleine) hond die niet bang is voor anderen vreemde honden. Dat is nl normaal gedrag.
Een andere hond zal dit angst signaal begrijpen en op afstand blijven, anders doen baasjes dit wel, althans baasjes op HP.
Gelukkig verstaan verreweg de meeste hier honden taal uitsteken!
Ik verplaats me niet in mijn hond, maar observeer haar juist, alleen zo krijg je een juist objectief en eerlijk beeld van je hond.
Ik denk dat algemene theorie de basis vormt van honden opvoeden en omgang.
Ik krijg de indruk dat je denk dat wij hier niets van honden weten? Krijgen we een lesje hoe jij denkt dat het in elkaar zit?
Ik vrees dar je je ernstig vergist.
"
Hier wil ik nog even op inhaken, ik ben het er namelijk helemaal mee eens.
Zelf heb ik nu al meerdere malen meegemaakt dat al die kleine stoep terroristen (die me zelfs achterna kwamen aan hun te lange flex lijn)
Uiteindelijk bange wezels bleken.
Onlangs nog, een soort Yorkje, dat echt werkelijk Rock naar zijn poten probeerde te happen toen we langs fietsten. Ik moest een flinke slinger naar links maken want die flex lijn was weer eens langer dan goed was voor het hondje.
Ik fietste door (in mezelf mopperend ****keffer) tevens Rock complimenterend voor zijn kalmte, en ging naar het losloop veldje. Enkele minuten later… kwam de vrouw met dit hondje ook het losloopveld op.. ze zocht mij!
We passeren elkaar vaker en ze wilde zich een soort van verontschuldigen dat haar hondje telkens zo lelijk doet en dat ze nu echt die middag een nieuw lijn ging kopen omdat het knopje vaak weigerde.
We stelden ons aan elkaar voor, een praatje en elkaar wat vertellen over onze honden, ook elkaars honden even begroeten en aaien, dat was heel prettig! De spanning/irritatie verdween als sneeuw voor de zon!
Haar hondje is 12 en werkelijk bang voor alles en iedereen. En dat merkte ik ook. Van het monsterlijke keffertje was werkelijk niets meer over. Het beestje kromp ineen, stond zichzelf letterlijk te verstoppen en vond het losloop veld echt doodeng.
Zoiets schept dan toch duidelijkheid, en dat geeft mogelijkheden om rekening te houden met elkaar.
Natuurlijk is het intimiderend als ik kom aangescheurd met Rock in zijn 5e versnelling. Dus wat doet het hondje: die schrikt en kan in zijn beleving maar 1 ding doen: ''Bluffen!'' ''scheer je weg jij, weg, weg!!!!''
Dit wetende, is het voor mij een kleine moeite wat rustiger te passeren en meer afstand te houden, daar is niks mis mee.
Neemt niet weg dat ik dit gedrag afkeur!
Ik vind het fout dat wanneer gedrag een naampje heeft, er een oorzaak bekend is… en dat het dan maar geaccepteerd mag worden.
Net als mijn buuf, die alleen maar roept: ''tja, ze is bang he''' en dat constante blaffen hoort nu eenmaal bij Maltezer's.
Ik wil me best proberen in te leven in de wereld van een kleine hond, maar baasjes die alleen maar hun schouders ophalen en vinden dat de grootste zich nu eenmaal heeft aan te passen en van opvoeding en beheersing moet getuigen omdat het groot tegen klein is.. dat vind ik onjuist!


Reageren





