4 kids mog hondje erbij ?

Kan je Roxy niet meenemen naar de stad?

Het is duidelijk nu nog teveel voor haar om alleen thuis te zijn.

Als je daar niet aan gaat werken dan krijgt ze verlatingsangst en dan heb je echt veel werk.

Ik zou haar meenemen of niet gaan en er aan gaan werken in een rustig tempo dat ze weer alleen kan blijven.

Geef een gevulde kong en ga de deur uit.

Blijf een paar tellen buiten en ga dan weer naar binnen en doe gewoon je ding.

Niet overdreven belonen ofzo. Doen alsof het normaal is dat je weggaat en weer thuis komt.

Die paar tellen kan je dan weer gaan uitbreiden tot zo ver je wilt.

Het is wel belangrijk dat je het rustig aan doet en dat je naar binnen gaat als het stil is.

Als je naar binnen gaat terwijl ze blaft dan beloon je het blaffen.

Breng haar lekker naar de buurvrouw dan als je toch echt even moet gaan 

Begin dan met het trainen bij de sleutels.

Als dat al de eerste stress factor is dan moet je daar beginnen.

Pak regelmatig even je sleutels op en leg ze ergens anders neer.

Als je trouwens toch naar de stad gaat, ga dan even langs een dierenwinkel.

Je kan daar (hopelijk) halsbanden krijgen met rustgevende feromonen erin.

DAP halsbanden. Misschien verstandig om daar mee te beginnen.

Die halsband werkt kalmerend maar is geen wondermiddel dus je zult nog genoeg moeten trainen maar misschien haalt het de scherpe kantjes er van af.

Probeer de routine die voorafgaat aan haar stress te veranderen.

Geef haar een nieuwe plek in huis die haar "rust plekje" wordt. Gebruik hiervoor niet de plek die ze al gewend was, zoals gezegd verander je best zoveel mogelijk routine die haar van streek maakt.

Op die nieuwe plaats ga je samen met haar gewoon lekker zitten, knuffelen, een goed kauwbot geven/kong/...

volgende keer ga je niet zitten maar hurk je op die plek en geef je haar een kauwbot/kong

En zo ga je steeds een stapje verder van haar af. Als een bepaalde stap haar te veel wordt ga je terug naar de stap ervoor.
Je hondje is niet gewend alleen thuis te zijn, dus je moet die training van voor af aan opnemen.

Beginnend dus met een nieuwe "rustige plek" waar ze tot rust kan komen. Dan steeds meer afstand tussen jullie maar ook steeds terugkeren naar haar, zodat ze weet dat ook al ga je weg, je komt terug.
Ga niet te snel naar de volgende stap, ze moet dus echt comfortabel zijn met de huidige stap.
Eens je uit zicht bent begin je met 1min uit zicht maar nog lawaai maken, dan 1min uit zicht zonder lawaai, 2min uit zicht met lawaai, .... enz enz

Na een tijdje een halfuurtje uit zicht zijn zonder lawaai maken.
En dan hop naar de deur stappen en terug naar haar, terug naar de deur en sleutels pakken en weer naar haar, sleutels pakken en terug naar haar, naar de deur sleutel erin en naar haar enz enz stapje per stapje tot je uiteindelijk buiten de deur bent en dan meteen weer naar binnen enz enz.

Je moet van voor af aan beginnen, is niet fijn en kost veel werk maar je moet het wel nu oplossen anders wordt het erger (knagen, dingen kapot maken, poepen en plassen in huis, ...)

Je kan best een mand neerzetten hoor.

Als jij en zij dat fijner vinden.

Als ze een andere hond ziet dan moet je haar afleiden.

Niet heel gemakkelijk misschien maar dat moet je volhouden en geduld hebben.

Leidt haar af met wat lekkers of speelgoed ofzo.

Goed belonen als ze naar je kijkt.

Sorry, negeer deze reactie maar, had eerst reacties best gelezen voor ik iets schreef 

Ach nee, jullie hebben eerst de tijd nodig om alles te verwerken. Kenji was toch al lang bij jullie, hoorde bij het gezin en die leegte kan je niet opvullen met een nieuwe hond. Ook niet als je een kind van 7 jaar bent.

Je hoort het zo vaak dat sommige mensen een nieuwe hond kopen om die leegte op te vullen, en uiteindelijk gaan ze die hond dan vergelijken met de vorige terwijl je dat echt niet moet doen. Zorgt alleen maar voor frustratie want "de vorige hond deed dat niet, die was veel liever". 

En uiteindelijk heb je daar toch nog andere diertjes waar je je aan kan opkrikken  Het is zomer, kan je veel leuke dingen gaan doen met je andere hond. Wie weet groeien je zoon en Roxy zo wat beter naar elkaar toe. 

Ten eerste sterkte met het verlies van je hondje.

Ik heb er sinds 3 maanden een pup bij.Wij hadden(gezin 3 kinderen 18,21,22 jaar oud)al een labradoodle van 15 maanden toen mona kwam.

Ook al zijn mijn kinderen bijna zo goed als volwassen mensen,ze hebben me vaak genoeg nog nodig voor tips/adviezen.Na de komst van mona staat de dag toch heel veel in het teken van nu 2 honden.Mona is ook nogal bang en ik volg nu met haar een training prive op een hondenschool.Wanneer mijn kinderen zo klein waren er er met mijn zoon ook veel problemen waren was ik toen niet is staat om ook een pup alleen op tevoeden.Nu met mona erbij e nde kinderen groot zijn gaat dat heel relext,maar met dat blaffen van mona ook de nodige zorgen en stress.

Ik wil alleen maar zeggen dat nadat ik al die heel veel berichten heb gelezen wel een beetje snap wat mensen voelen als ze zich een beetje in je gezinssituatie verplaatsen.Een pupje heeft rust,regelmaat nodig.Het is zo schattig om bij de fokker te kijken en het liefst alle pupjes mee te nemen.Maar eenmaal thuis komen er zoveel dingen bij kijken.Kinderen moeten eten,er moet gewassen,gepoetst worden en opvoeding van kinderen met betrekking tot school e.d komt er ook nog eens bij.Dan heb je ook een partner waar je graag even lekker tegen aan wil kruipen.Maar dan komt er naast dat je al een hondje heb nog een hondje bij(stel dat je dat nog wil he),dat pupje moet heel veel slapen op een dag,rust,eten,spelen,zindelijk krijgen,100 keer naar buiten om dat geen maanden te laten duren voordat ze droog is in huis.Mona en mango mogen totdat mona 1 /12 jaar oud is niet samen uitgelaten worden.Dus als je die pech hebt net als ik met mango loop je 6 keer apart met je 2 hondjes te wandelen.

mensen die dit allemaal in goede banen willen leiden en dat ook allemaal bereiken krijgen van mij een lintje.Misschien ben ik naar mezelf toe heel veel eisend,maar ik heb dat nu eenmaal in mezelf zitten.kinderen hebben er niet om gevraagd geboren te  worden,dus moet ik er ook voor zorgen dat ze samen met de andere kinderen,mijn man en de honden een fijn leven hier hebben totdat ze uitwaaien en studeren gaan/werken e.d.Dit geldt ook voor mijn honden.Ik lietde eerste 2 maanden de honden altijd samen uit en nu blijkt bij de gedragsdeskundige waar ik ben voor mona dat mona onzeker is en heel erg hangt aan mango.Dus apart wandelen en veel oefenen met haar.Het voelde naar mezelf toe als falen,omdat ik juist dacht goed te doen met 2 honden te lopen e.d maar nu ik begeleiding heb groeit mijn zelfvertrouwen en dat van mona ook weer.

Nogmaals,kijk hoe je samen met je gezin fijn dingen kan doen met je andere hondje.Een pupje erbij nemen omdat je hondje de andere mist is geen garantie voor een fijnere hond.Misschien is het leuk om op een curus te gaan met je zoon en hondje.SPelletjes doen ze daar ook vaak en zo bouwt hij een nog betere band op.Succes

Als ze helemaal mee naar boven aan de trap gaat, denk dat ik voor de nacht dan een mandje in de hal boven zou leggen dan hoeft ze niet op de trap en dan kunnen jullie niet over d'r heen struikelen.

Dat is ook een goede optie, heb er wel aan gedacht overigens en niet benoemd, mede omdat dat best hele moeilijke besluiten zijn zeker als je weet dat het hondje in rouw is.

 "zodra ze hond ziet gaat ze grommen, komen ze in dr buurt heel hard blaffen en als ze aan dr willen ruiken, gaat ze happen.. het is angst maar hoe krijg ik dat er ooit uit.."

Door haar niet in deze situatie te laten komen. Ze heeft waarschijnlijk veel steun gehad aan je andere hond en staat er nu 'alleen' voor. Aan jou te laten zien dat ze er helemaal niet alleen voor staat en dat jij haar ook kan steunen.

Grommen, is een lichte waarschuwing dat je hond meer afstand wil. Voor jou een teken om in te grijpen: Meer afstand, de andere kant op lopen, aandacht vragen, afleiden enz.. (niet boos worden, want ze vertelt gewoon dat ze het spannend vindt)

Eigenlijk zijn hier al eerdere signalen van onrust aan vooraf gegaan, als bijv. staren, staart gespannen en omhoog, oren wat naar achter, misschien wegkijken, langzamer lopen.. Je zou goed op je hondje kunnen gaan letten welke signalen ze vertoont voor het grommen, zodat je al voor het grommen de situatie kan begeleiden.

Blaffen, is een duidelijke schreeuw dat je hond echt afstand wil en niet met de situatie om kan gaan. Dit punt zou al voorkomen moeten worden, maar ook hier weglopen uit de situatie en zo je hond in bescherming nemen door weg te gaan bij hetgene (de hond) die ze op afstand wil hebben. Ook weer niet boos worden want je hond is aan het communiceren, meer niet.

Happen, dat ziet je hond waarschijnlijk als laatste redmiddel. Al zijn andere signalen hebben niet gewerkt en nu moet ze wel van zich af bijten. Haar baasje helpt haar niet, de andere hond komt te dicht bij enz. Dit zou je echt moeten voorkomen want als je hond succes behaald en zo een andere hond op afstand houdt zal het alleen maar vaker voorkomen en zal ze steeds eerder gaan happen omdat de voorgaande signalen geen effect hebben (dus die worden steeds vaker overgeslagen).

Op het moment dat je denkt dat ze het moeilijk heeft zoek je de ruimte op. Spreek rustig en kalmerend en heeft ze weer aandacht voor jou kan je dat belonend toespreken. Op deze manier zal ze leren dat een hond passeren op grote afstand helemaal niet zo'n nare ervaring is en in haar eigen tempo bouw je steeds afstand af. Misschien is het in het begin wel 20 meter. Gaat dit goed, dan 15 meter, dan 10 enz.. Gaat ze grommen of blaffen, dan weet je dat de afstand te klein was en dat je iets te snel gaat. Gaat het wel goed dan kun je steeds iets dichter langs een andere hond gaan.

Maar hoe vaker het "goed" gaat, hoe meer ze op jou en zichzelf zal vertrouwen. Iedere nare ervaring zijn weer 10 stappen achteruit en zal je zo veel mogelijk moeten proberen te voorkomen :)

Gr. Alexandra

Nu snap ik waarom ik van de trainer waar ik met mona nu ben wil dat ik haar iedere dag 2 keer alleen uit laat zonder mango erbij.De ochtend ga ik een grote ronde doen met allebei,we wandelen in het park en uiteindelijk komen we op de hondenrenbaan.Lekker met de bal spelen.Tussen de middag loop ik met mona.merk dat ze wanneer ze alleen is best onzeker is.Zij hangt ook erg aan mango.die is ouder.Veel oefenen en inderdaad afstand nemen.Ik vind het wel eens saai dat wanneer ik precies doe wat die man zegt ik dus steeds een stukje verder op ga lopen omdat mona aan geef afstand van een hond te willen hebben.Maar ja het is in het belang van haar en hopelijk verandert dit trainen dat ze later gemakkelijker mee loop.succes met je hondje.geduld is een schone zaak :)

Blafte Roxy ook al toen ze nog met zn tweetjes waren?Ik heb even geen zin om alle stukjes terug te lezenIk bedoel wanneer je wegging naar de stad of zo??

Mango,onze doodle van1 jaar en 8 maanden oud,was toen ze alleen was ook vaak aan het blaffen.Wat zij hier op het forum toen zeiden tegen me was probeer eens met een kong.Die vulde ik dan met een beetje smeerleverworst.je krijgt er vieze vingers van om dan ding te vullen,maar ja,die kunnen je wassen!!

Wanneer ik dan wegging gaf ik die kong en dan ging ik weg.Bleef niet langer dan 10 minuten weg.2 dagen later weer vullen en nu 15 minuten wegblijven.mango vond het zo'n feest,dat ze al in dr bench ging liggen wanneer ik zei dat ze op het huis moest passen.

Nogmaals,ik heb geen zin alles terug te lezen,want het is onderhand een heel dik boek geworden,haha,maar misschien heb je hier wat aan.

succes en geniet vooral van alles wat je hebt nu.Mijn ma zegt altijd; kind kijk wat je hebt en niet wat je niet hebt.Komt helemaal goed,dat weet ik zeker.

Ik denk dat je niet veel anders kan doen dan jullie nu al doen. Het zal tijd kosten. Ik denk als je straks nog wat weekjes verder bent dat het steeds beter gaat en dat ze vanzelf leert dat het juist fijn is om alle aandacht te hebben en meer naar jullie toe te trekken.

Vergis je ook niet in 'gewoon' rustig gedrag en zielig gedrag.

Want Mikey van mij ligt overdag ook uren lekker op de bank. Gewoon omdat dat het ritme is. 'S morgens is het even gezellig en uit gaan. Soms wordt er overdag nog even lekker in de tuin gespeeld bij mooi weer, maar verder is het overdag rustig tot ik weer thuis kom en dan pas is er weer activiteit.

Met 2 honden is er ook gewoon minder rust omdat ze elkaar meer actief houden. Dat dit nu niet het geval meer is, is niet per definitie zielig of raar.

Gemiddeld slaapt een hond zeg 16 - 18 uur per dag. Haal daar de nacht vanaf van ong. 8 à 9 uur, dan houd je dus 8 à 10 uur slaap over voor de rest van de dag.

Misschien is ze juist wel toe aan wat meer rust. Dus wees voorzichtig met het beoordelen van haar gedrag, want ik denk dat je eigen gemis heel groot is en dat je haar zieliger vind dat ze in werkelijkheid is. (goed bedoeld!)

Nog 1 dingetje: Misschien bedoel je het niet zo, maar ik lees een beetje dat je er nog een hondje bij wilt? (zinnen als: het is stil met 1 hondje, ze is alleen, enz..) Dit gaat niets helpen aan het moeten wennen aan de nieuwe situatie en zal juist nog meer verandering en spanning veroorzaken. Ze mist misschien iets dat ze gewend is, maar niet perse de aandacht van een willekeurige andere hond/pup. Gewoon lekker aandacht geven en leuke dingen doen. Probeer haar eerst wat stabieler te krijgen en meer zekerder van de nieuwe situatie voor je gaat denken aan weer een 2e hond. (En nogmaals, misschien bedoel je het niet zo, maar het komt een beetje zo op mij over)

Gr. Alexandra

Toen het andere hondje er nog was Alexandra, was als ik het topic goed heb gelezen al de overweging van een hondje erbij. Nu de situatie zo verandert is zou ik ook aanraden in elk geval te wachten tot alles weer rustig en stabiel is. En dan de situatie opnieuw te bekijken.