Sinds 2 1/2 jaar ben ik het trotse baasje van Neela (Mechelse Herder). Ik heb haar al vanaf pup af aan. Haar ouders zijn beide politiehonden en zijn ook Nederlands kampioen geweest. Een concequente opvoeding is dan ook nodig. Ik ben dan ook gelijk met puppycursus begonnen en alle cursussen die volgen. Momenteel ben ik bij de GGB beland.
Je zou denken dat ze zoetjes aan een prima hond moet zijn. Dat is ze ook maar dan alleen binnen. Buiten breekt ze als het ware de tent af. Contact met andere honden, PRIMA! Gaat hardstikke goed samen, maar het probleem is dat ze een eigen plan trekt. Ze ziet het leven als een grote speeltuin. Rennen / stokken sjouwen / zwemmen en vooral niet luisteren. Dit gebeurd ook op het trainingsveld. Los is los en dan komt ze ook echt niet terug. Ze jat apporteerblokken van andere honden, jat speeltjes uit zakken van baasjes en als je niet oplet komt ze van links ingevlogen om iets af te kunnen pakken. HEBBE HEBBE HEBBE. Soms kan ik er mee lachen, maar vaak staat het huilen me dichter bij. Ze doet absoluut geen vlieg kwaad!
Een lange lijn?? Al geprobeerd en dan is ze voorbeeldig, maar owee als ze los is: D'n Duivel!
Het lijkt alsof ze mij continu uitspeelt en schaakmat zet. Ze is ook zo extreem slim. Uitrenvelden.... geen nut, maakt gewoon de deuren open. Als ze binnen is of aangelijnt loopt is ze voorbeeldig. Dan kan ze natuurlijk geen kant op. Binnen spreek ik met mijn ogen. Ze luisterd UITSTEKEND!! Maar buiten....
Je zou kunnen zeggen dat binnen mijn terrein is en buiten het hare. Weglopen en negeren... vaak gedaan maar heeft geen effect. Ik heb ze een keer een uur alleen in het park achtergelaten. (Ik woon in een appartement met direct zicht op het park) Na een uur begon het donker te worden dus ging ik maar eens stiekem kijken. Wat denk je, stond gewoon nog gezellig met een stok in het water te spelen...
Sluit ik ze op in een uitrenveld (als ze niet luisterd) krijst ze de hele buurt bij elkaar. Ik verstop me ook wel eens achter een boom en dan komt ze altijd controleren. Aandacht genoeg zou je dus zeggen.
Zoals je ziet raak ik er niet over uitgesproken. Ze is geweldig, een beetje baldadigheid kan ik ook wel waarderen, maar dit is toch best vervelend. Ik zit er aan te denken te stoppen met de training omdat ik steeds vaker gefrustreerd raak. Het moet natuurlijk ontspanning zijn voor hond en baasje, maar het is meer ontspanning voor haar dan voor mij. Uiteraard heb ik ook vele tips gekregen van de hondenschool, maar wilde graag een visie van buitenaf.
HELP!
Groetjes,
Danielle en een knuffel van Neela











Ik kan het me zo goed voorstellen.