Hier niet zo'n erge blaffer, maar bij iets 'verdachts' kan ze wel eens aanslaan.
Ik laat haar max. 3 keer blaffen en dan zeg ik op rustige toon 'klaar, of ik zie het' en dan roep ik dr bij me.
De eerste paar keer deed ik snel een koekje pakken, naar haar toelopen en terwijl ik 'klaar' zei hield ik het snoepje voor dr neus.. ja dat moest toch wel opgegeten worden en dus was ze stil ;) Ik gaf er dan gelijk nog een goed zo en nog een klein koekje achteraan, als beloning omdat ze stil was.
Het lijkt alsof je het blaffen beloond, maar toch werkt het hier goed. Als ze nu een keer blaft dan zeg ik klaar en dan komt ze heel vrolijk aangehuppeld om te kijken of ze een koekje heeft verdiend :) Dit is ondertussen echt een verassing, maar gelukkig is ze met een beetje gekroel ook wel tevreden. En ja, heel af en toe komt er dan toch weer eens iets lekkers.
Soms is alleen 'klaar' of 'ik zie het' ook al genoeg, want ik heb het idee dat ze meer naar mij blaft dan naar het geluid. (Meer van, hoor je dat vrouwtje, doe iets!). Als ik dan even reageer op een manier dat ik me er geen zorgen om maak, of even afleiden met iets gewoons dan merkt ze dat het blijkbaar niet zo erg is :)
Gr. Alexandra