It takes a village to raise a DOG.

 Hoi Alexandra, De "vaste roedel", maakt alleen problemen, bij agressieve honden. De ene houdt afstand, de andere niet. Het "helpen", bestaat uit het uiteen brengen, prima oplossing lijkt me.

Dat wat jij wilt of bepaalt, prima natuurlijk, jouw recht. Maar ik wil ook mijn hond wat vrijheid geven, en  dan mag hij "gecorrigeerd" worden door anderen. Immers, elke baas heeft een blind spot... Ik ook, en ik neem aan dat dat voor velen geldt.

Agressie, wordt soms door de baas als angstagressie gelabeld, etc....

 Dat mag jij vragen, kinderen zijn kinderen die kun je uitleggen wat ze fout doen. en ik kan een hond wel zeggen dat hij niet in de tuin van anderen mag komen, maar zal dit op een heel andere manier moeten doen een kind is nu eenmaal een kind, en een hond is een hond dat ziet zelfs een klein kind.  wat ik bedoel is dat iedereen zijn hond opvoed(of niet)zoals hij dat wil. Lodewijk is nog al een springerig type . van mij mag hij niet tegen mensen opspringen. doet hij dit wel krijg ik steevast te horen ,maar ik vind het niet erg.en dat vind ik dus niet kunnen.Hein.

 Dan zie ik nog niet, waarom je wel andermans kind mag corrigeren, maar niet andermans hond.

 hmmm..ik doe beide 

niet continu hoor maar wel indien overlast van en soms in het algemeen..

als de baas/ouder niks doet

Het word me meestal niet in dank afgenomen overigens...

Laatst een kind wat een tak van 1.5 meter op een smal voetpad, gooit  langs een drukke weg naar de ah(moeder loopt erbij)

He misschien niet zo handig..roep ik naar dat kind..niemand kan er meer langs met rolstoel of scootmobiel of rollator

Ik kreeg een grote bek van mams...en kind van 7 

Maar een hond die mijn honden lastig valt (of andere honden)grijp ik ook in

Als de eigenaar niks doet of niet genoeg of simpelweg niet in zicht is

Ik probeer wel dat zo vroeg en zo mild mogelijk te doen...

Maar indien nodig lijn ik hun hond aan en breng deze terug, maar heb ook wel eens een knie uitgestoken nadat een hond nog tegen mij op bleef springen na optillen waldo en afdraaien of niks werkte..hij vloog met de borstkas tegen mijn knie ipv voor de 10e keer vol op mij..dat hielp..hij stopte daarna

Eigenaar was nog op 150 meter afstand

Jammer dat ik zover moest gaan ..ik was begonnen met beschaafde signalen maar dat hielp niet 

Random je met de opvoeding bezig houden niet...maar in geval overlast...wel tot op zekere hoogte tolereerbaar vind ik

Ik vind ook dat als mijn honden in de tuin graven dat mijn schoonzusje ze mag berispen..

het is aan mij om te zorgen dat het niet nodig is...

 Zou ik ook doen, of heb ik ook gedaan. Voorbeeld doet volgen, hopelijk! 

Mijn dochter werd bedreigd, ik heb ze "getackeld" in de supermarkt, en plein publiek , nooit last meer van gehad. Zelfs "een soort van" respect. Raar, maar waar.

Inderdaad, iedereen mag in zijn of haar omgeving denken en doen wat hij of zij wil. De grens is inderdaad overlast! Mooi verwoord .

 haha we zijn van het zelfde laken een pak.. 

Ik heb een tasjes dief gestopt nadat ik er keihard op in gereden ben met mijn gouden oma fiets van weleer.

Ik reed zo hard op hem in dat hij de buit liet vallen 

Daarna de dame in kwestie haar tas terug gegeven en naar bestemming gebracht.

verder 6 jaar horeca ervaring in de Amsterdamse jordaan ...uiterst leerzaam op dat gebied

Ik zal niet boos worden als iemand mijn hond terecht wijst ,zolang ze dit maar verbaal doen ,bijvoorbeeld foei of nee als hij toch springt ,maar zodra iemand mijn hond te nakomt door slaan of schoppen is die gene echt toe aan een retourtje ziekenhuis. gelukkig heb ik twee makkelijke hondjes die redelijk goed luisteren,  ook het oppakken van Lodewijk door aandere, ik zeg niks meer ze voelen het wel als ze hem niet gauw neerzetten , in het begin zei ik er wat van,dat hij niet opgetild wil worden ,en dat hij dan zou bijten. nou er zijn altijd van die eigenwijze die dat toch doen ,dan moeten ze het maar voelen. ik vind voed je eigen hond op tot een hond die niemand tot last is als iedereen dat nou eens deed dan waren er geen Gt,s meer nodig, laat andermans hond met rust en leer je eigen hond wat wel en niet mag. als jij vind dat je hond mag bedelen wie ben ik dan om het te verbieden? Hein.

 dat zijn we helemaal eens hein 

maar  geen snoepjes geven  aan mijn bedelende allergische ex zwerver

 Ik had ook een gouden omafiets.... Superactie 

De Jordaan? Geweldig !

Moos ik ga echt niet elk buurkind corrigeren ,maar nadat ik haar vader hier op had aan gesproken zei hij als je iets ziet dat niet goed is dan mag je haar dat zeggen, ze is ook het enigste kind in ons rijtje en woond hier officieel niet eens haar ouders wonen apart. pas ook vaak op als ze bij haar vader is.dus dat ik haar terecht wijs is met medeweten van haar Pa ,haar moeder zegt als je last hebt geef je haar een oplawaai .ik zei zo ben ik niet opgevoed kinderen slaan of dieren slaan is een vorm van minder kunnenvan je zelf. weet niet het juiste woord maar slaan is uit den boze,Hein.

 haha ja De Jordaan..heel leerzaam 

en dankzij dat mijn bootje ook in de jordaan lag

heb ik begrepen dat het daar beter schipperen valt als de Jordaan oevers

Ik denk dat mijn mond daar vaker op slot zou gaan 

 Hmmm...De verantwoording voor de opvoeding van mijn hond niet langer alleen dragen maar delen met de geïndividualiseerde maatschappij waarin we momenteel leven en waarin sociale verbanden aanzienlijk vervaagd zijn en een ieder vooral eigen doel dient waarin (opvoed)normen en waarden nogal uiteenlopen...?

Ik vrees dat mijn vertrouwen in de huidige sociale (honden en mensen)maatschappij en belangen (en wegen die belangen te verwezelijken) in de maatschappij daarin te gering is dat ik verwacht dat mijn hond daar vrij ongeschonden en vertrouwensvol opgevoed doorheen rolt. En om te voorkomen dat hij van een blije pup veranderd in een verknipte gup ga ik toch maar gewoon zelf de verantwoording nemen

Ik vind het zelf heel rot me te moeten 'moeien' met de 'opvoeding'* van andermans hond en die verantwoording te nemen (daar eigenaar dat zelf niet neemt) ter bescherming van eigen grenzen en gevoel van veiligheid en welzijn van mij en mijn hond op een manier die voor mij niet altijd passend is binnen een gewenste opvoedstructuur.

Ik plaats in deze 'opvoeding' van andermans hond expres tussen haakjes omdat dat naar mijn mening helemaal geen opvoeden is. Mijn focus is gericht op mijn sociale vertrouwens en opvoedrelatie met mijn hond en daarop is mijn belang gericht. Ik kan in geval de situatie zich voordoet dit met andermans hond nooit zo wenselijk doen als ik dit binnen mijn levensvisie en sociale vertrouwens relatie met mijn hond zou doen en ook meest wenselijk vind binnen een sociale vertrouwensrelatie (die er in zo'n geval niet is), simpelweg omdat mijn focus en aandacht daar niet ligt gegeven de vele omstandigheden die ik nu even voor ogen heb.

Willen we als maatschappij gezamenlijk honden opvoeden is het van belang dat we sociale verbinding voelen en dat we een zelfde focus hebben, een zelfde belang dienen en dat we weten (afstemmen) wanneer iemand in de gelegenheid is om daaraan correct en concreet bij te dragen en wanneer niet. 

Maar wie weet in een ideale sociale maatschappij, met ideale en duidelijke sociale verbanden en ideale zelfde belangen en communicatie ideale sociale mensen en sociale honden ... wie weet, wie weet 

Ik zou het absoluut niet kunnen waarderen als een vreemde zich opeens met mijn hond zou bemoeien. Een kennis die laag roept als een hond een keer omhoog komt, dat is prima. Maar echt opvoeden en corrigeren kan ik het beste zelf, daar ben ik van overtuigd. Het bewijs zie ik weer terug in mijn hond, die ontzettend stabiel is in heel veel verschillende situaties. Ik kan echt lezen en schrijven met haar. 

ik geef mijn honden ook graag de vrijhheid en heb met wegsturen oid geen problemen..,

maar ieder individu hanteert zijn eigen regels en correcties...en daar wringt voor mij de schoen....

1 van mijn honden is eens zeer  hardhandig van een loopse teef afgetrapt....notabene in het losloopbos...

daar ben ik echt een week ziek van geweest....., want die man fietste meters verderop, loops teefje hobbelde erachteraan (los) en mijn bamse ,vol hormonen,zag natuurlijk zijn kans bij deze aantrekkelijke 'chick' ...

man komt als een razende terug gefietst, en geeft bamse een paar flinke trappen om hem van zijn hond af te krijgen.....

ik begrijp echt dat hij geen nestje pups wilde....maar in dit geval vond ik op zijn zachts gezegd de correctie buiten alle perken, en bovendien was het niet mijn hond die hem moest krijgen!

een van de leraren van mijn oudste dochter heeft zich ooit verbaal uitgeleeft op haar, midden in de klas werd

zij publiekelijk voor schut gezet omdat ze 'arrogant keek'.... ( het kind zat daar net twee weken op school, hartstikke onzeker, hoorde nog niet bij de groep...)

geloof maar dat ik des duivels was.., en hem op heb gezocht..... 

uiteindelijk heeft hij zijn ongelijk voluit toegegeven, mij en mijn dochter huilend zijn excuses aangeboden..., (hij bleek zelf een aantal problemen te hebben....) maar zulke dingen vergeet je natuurlijk nooit van je leven meer.......

dit zijn misschien wat extreme voorbeelden...maar nee....ik denk dat ik te weinig vertrouwen in de doorsnee mens heb om zich met mijn honden en of kinderen te bemoeien......

"  
ik geef mijn honden ook graag de vrijhheid en heb met wegsturen oid geen problemen..,
maar ieder individu hanteert zijn eigen regels en correcties...en daar wringt voor mij de schoen....
1 van mijn honden is eens zeer  hardhandig van een loopse teef afgetrapt....notabene in het losloopbos...
daar ben ik echt een week ziek van geweest....., want die man fietste meters verderop, loops teefje hobbelde erachteraan (los) en mijn bamse ,vol hormonen,zag natuurlijk zijn kans bij deze aantrekkelijke 'chick' ...
man komt als een razende terug gefietst, en geeft bamse een paar flinke trappen om hem van zijn hond af te krijgen.....
ik begrijp echt dat hij geen nestje pups wilde....maar in dit geval vond ik op zijn zachts gezegd de correctie buiten alle perken, en bovendien was het niet mijn hond die hem moest krijgen!
 
een van de leraren van mijn oudste dochter heeft zich ooit verbaal uitgeleeft op haar, midden in de klas werd
zij publiekelijk voor schut gezet omdat ze 'arrogant keek'.... ( het kind zat daar net twee weken op school, hartstikke onzeker, hoorde nog niet bij de groep...)
geloof maar dat ik des duivels was.., en hem op heb gezocht..... 
uiteindelijk heeft hij zijn ongelijk voluit toegegeven, mij en mijn dochter huilend zijn excuses aangeboden..., (hij bleek zelf een aantal problemen te hebben....) maar zulke dingen vergeet je natuurlijk nooit van je leven meer.......
dit zijn misschien wat extreme voorbeelden...maar nee....ik denk dat ik te weinig vertrouwen in de doorsnee mens heb om zich met mijn honden en of kinderen te bemoeien......
 
  "

esther

 Je hebt gelijk hoor, extremen zijn er om "aangepakt" te worden! Ik sprak over mijn "ideale" samenleving .

In deze tijd van individualisering, vertrouw ik ook zeker niet  iedereen.  Maar jammer vind ik het wel, we drijven steeds meer uit elkaar, begrip of middelen is steeds verder te zoeken. Daarom probeer ik in mijn mini-omgeving meer te kijken naar de argumenten van anderen. En daardoor wat water bij de wijn te doen. Als het gevolg is dat bepaalde dingen breder gedragen worden, vind ik dat fijn.

Ik vind dat de individualisering te ver is doorgeschoten.

en daar moet ik jou weer gelijk in geven.....

ik heb ook een ideaalbeeld, net als ieder ander denk ik,

ik kan eindeloos dromen over hoe ik het allemaal graag zou willen...in mijn ideale wereld.....

maar de wereld is anders, en zoveel harder als in mijn dromen.......

die kan ik  niet veranderen...helaas..., het enige waar ik wat over te vertellen heb,  is hoe ik ermee omga, en daarbij blijf ik altijd trouw aan mijzelf......

"  
en daar moet ik jou weer gelijk in geven.....
 
ik heb ook een ideaalbeeld, net als ieder ander denk ik,
ik kan eindeloos dromen over hoe ik het allemaal graag zou willen...in mijn ideale wereld.....
maar de wereld is anders, en zoveel harder als in mijn dromen.......
 
die kan ik  niet veranderen...helaas..., het enige waar ik wat over te vertellen heb,  is hoe ik ermee omga, en daarbij blijf ik altijd trouw aan mijzelf...... "

esther

Als je geen ideaalbeeld hebt, valt er niets om na te streven, toch? Natuurlijk zijn dromen niet reëel, maar wel nastrevenswaardig , en de realiteit is wel te veranderen, dat geloof ik echt. Misschien dat het niet zal worden zoals wij dat willen, maar misschien wel een stapje naar elkaar toe...

Klopt dat de wereld hard is, maar des te meer mensen zich inzetten, des te meer kans, dat de wereld minder hard zal zijn... 

Wow , beetje zweverig, wat ik niet ben, maar toch ...

Het ik, of ego wordt "overrated" 

helemaal mee eens.....   

ik ( de nuchterheid zelve ) zal ook nooit mijn dromen opgeven...!

"  
helemaal mee eens.....   
ik ( de nuchterheid zelve&nbsp zal ook nooit mijn dromen opgeven...! "

esther

 Heel goed! Verandering is nodig, immers!

"Misschien dat het niet zal worden zoals wij dat willen, maar misschien wel een stapje naar elkaar toe..."

Het ligt er maar net aan waar je prioriteiten liggen..

Ik heb bijvoorbeeld liever dat iets wordt zoals ik het wil,

dan dat ik dichter bij een ander kom maar het niet gaat zoals ik wil.

Nee, dan maar wat verder van een ander af ;)

Je eerdere voorbeeld: angstagressie, gewone agressie, anderen nodig voor jouw blinde spot.. enz..

Wat voor soort agressie het is, dat is op dat moment niet zo van belang. Het omschrijft eigenlijk alleen de motivatie achter het gedrag.

En als je een ander nodig hebt om te ontdekken wat voor soort agressie je hond vertoond, kun je beter een gt dan de groep inschakelen, die gt werkt met jou aan het lezen van jouw hond.)

Ik vind dat de eigenaar van een hond hiermee aan de slag moet, niet de groep. Want als jouw hond agressief reageert uit angst, zal een correctie/of een verkeerde reactie het alleen maar erger maken (zowel van mensen als van andere honden).   

Ik denk niet dat de individualisatie te ver is doorgeschoten. Maar ik denk dat het met rust laten en het niet storen van anderen is verdwenen.

Ik ben opgevoed/opgegroeid met de stelling : Je mag een ander niet tot last zijn.

- Dus wil je onderweg muziek luisten prima, doe dan oordopjes in, niet de hele tram hoeft last te hebben van jou herrie

- Wil je een feest geven, zoek daar dan een geschikte lokatie voor en/of overleg het met je buren, zorg dat het niet uit de hand kan lopen enz..

- Wil je jouw drukke grote hond eens lekker laten uitrazen, zoek dan een rustig bos op of ruim strand en kies niet voor het mini uitlaatveldje in de straat waarvan je weet dat er altijd oudere mensen met hun kleine hondjes aan de lijn lopen.

En zo kan ik nog wel 100 voorbeelden verzinnen.

Tegenwoordig doet iedereen wat hij/zij zelf wil (op zich niet zo erg) maar ZONDER ook maar enig rekening te houden met een ander (wat ik dus wel erg vind).

In mijn ideale wereld zijn mensen elkaar niet meer zo tot last, maar ja.. dat zal ook nooit gebeuren ;)

Gr. Alexandra

" "Misschien dat het niet zal worden zoals wij dat willen, maar misschien wel een stapje naar elkaar toe..."
 
Het ligt er maar net aan waar je prioriteiten liggen..
Ik heb bijvoorbeeld liever dat iets wordt zoals ik het wil,
dan dat ik dichter bij een ander kom maar het niet gaat zoals ik wil.
 
Nee, dan maar wat verder van een ander af
 
Je eerdere voorbeeld: angstagressie, gewone agressie, anderen nodig voor jouw blinde spot.. enz..
 
Wat voor soort agressie het is, dat is op dat moment niet zo van belang. Het omschrijft eigenlijk alleen de motivatie achter het gedrag.
En als je een ander nodig hebt om te ontdekken wat voor soort agressie je hond vertoond, kun je beter een gt dan de groep inschakelen, die gt werkt met jou aan het lezen van jouw hond.)
Ik vind dat de eigenaar van een hond hiermee aan de slag moet, niet de groep. Want als jouw hond agressief reageert uit angst, zal een correctie/of een verkeerde reactie het alleen maar erger maken (zowel van mensen als van andere honden).   
 
Ik denk niet dat de individualisatie te ver is doorgeschoten. Maar ik denk dat het met rust laten en het niet storen van anderen is verdwenen.
 
Ik ben opgevoed/opgegroeid met de stelling : Je mag een ander niet tot last zijn.
- Dus wil je onderweg muziek luisten prima, doe dan oordopjes in, niet de hele tram hoeft last te hebben van jou herrie
- Wil je een feest geven, zoek daar dan een geschikte lokatie voor en/of overleg het met je buren, zorg dat het niet uit de hand kan lopen enz..
- Wil je jouw drukke grote hond eens lekker laten uitrazen, zoek dan een rustig bos op of ruim strand en kies niet voor het mini uitlaatveldje in de straat waarvan je weet dat er altijd oudere mensen met hun kleine hondjes aan de lijn lopen.
En zo kan ik nog wel 100 voorbeelden verzinnen.
 
Tegenwoordig doet iedereen wat hij/zij zelf wil (op zich niet zo erg) maar ZONDER ook maar enig rekening te houden met een ander (wat ik dus wel erg vind).
 
In mijn ideale wereld zijn mensen elkaar niet meer zo tot last, maar ja.. dat zal ook nooit gebeuren
 
Gr. Alexandra "

Alexandra & Mikey

 Als ik het goed lees, wil je niet anderen tot last zijn geweldig! Maar, helaas een complexe samenleving...

Mijn hond, gelukkig geen last van agressie, niet mijn aandeel, maar zijn "gestel".

Ik ben het niet met je eens, betreft het doorschieten van de individualisering. Politiek gezien, chronische ziekte, jammer dan.,.. mantelzorg. Dat past ergens in jouw ideale wereld, of niet? 

Wij zullen onze zoon in huis moeten houden.geen probleem, we houden van hem, maar wat zal de boodschap naar hem toe zijn?  

Nu geef je wel een moeilijk voorbeeld.

Want ik vind niet dat iemand die zorg nodig heeft een 'last' is voor een ander. Misschien niet helemaal duidelijk uit mijn vorige stukje, maar ik vind niet dat je moet leven alsof je alleen op de wereld bent. Juist zouden mensen meer voor elkaar moeten zorgen en elkaar helpen.

Maar zorgen en helpen vind ik iets anders dan een ander zijn hond opvoeden ;)  

Gr. Alexandra

" Nu geef je wel een moeilijk voorbeeld.
Want ik vind niet dat iemand die zorg nodig heeft een 'last' is voor een ander. Misschien niet helemaal duidelijk uit mijn vorige stukje, maar ik vind niet dat je moet leven alsof je alleen op de wereld bent. Juist zouden mensen meer voor elkaar moeten zorgen en elkaar helpen.
 
Maar zorgen en helpen vind ik iets anders dan een ander zijn hond opvoeden   
 
Gr. Alexandra
 
 
  "

Alexandra & Mikey

 Dan zijn we het toch eens! Maar dat zou toch het eventueel corrigeren of zorgen voor je hond betekenen, wanneer je dat zelf niet zou kunnen? Of hem niet voldoende in zicht zou hebben, bijvoorbeeld?

Ja op die manier zijn we het wel eens, maar ik zie het corrigeren van andermans honden/of een ander mijn hond niet als zorgen ;)

Ik kwam aangelijnd een klein hondje tegen dat heel veel blafte. Het vrouwtje zei sorry, maar dat zijzelf heel erg angst had voor andere honden en daardoor haar hondje ook. Ik vroeg of ze het fijn vond als ik bleef staan zodat het hondje wat kon kalmeren. (Mikey had er totaal geen interesse in) Zo raakten we aan de praat en na ong. 3 minuutjes snuffelde beide hondjes rustig op afstand in het gras, geen geblaf meer en na ong. 5 minuutjes durfde het kleine hondje zelfs even aan Mikey te snuffelen. :) Was een leuke ervaring en ook die vrouw was blij dat het zo ging. Dus op die manier zorgen voor elkaar kan ik het met je eens zijn.

Maar stel dat ik een ander was geweest, en een schreeuw had gegeven naar het kleine hondje omdat ik vind dat dat de juiste manier van corrigeren is.. Dan was die vrouw waarschijnlijk niet zo blij geweest met het 'zorgen' voor haar hond.

Gr. Alexandra

" Ja op die manier zijn we het wel eens, maar ik zie het corrigeren van andermans honden/of een ander mijn hond niet als zorgen 
 
Ik kwam aangelijnd een klein hondje tegen dat heel veel blafte. Het vrouwtje zei sorry, maar dat zijzelf heel erg angst had voor andere honden en daardoor haar hondje ook. Ik vroeg of ze het fijn vond als ik bleef staan zodat het hondje wat kon kalmeren. (Mikey had er totaal geen interesse in) Zo raakten we aan de praat en na ong. 3 minuutjes snuffelde beide hondjes rustig op afstand in het gras, geen geblaf meer en na ong. 5 minuutjes durfde het kleine hondje zelfs even aan Mikey te snuffelen. Was een leuke ervaring en ook die vrouw was blij dat het zo ging. Dus op die manier zorgen voor elkaar kan ik het met je eens zijn.
Maar stel dat ik een ander was geweest, en een schreeuw had gegeven naar het kleine hondje omdat ik vind dat dat de juiste manier van corrigeren is.. Dan was die vrouw waarschijnlijk niet zo blij geweest met het 'zorgen' voor haar hond.
 
Gr. Alexandra
 
  "

Alexandra & Mikey

 Nee idd, schreeuwen lijkt me niet de manier... Juist niet, wanneer je naar het grotere geheel kijkt! Een uitdaging, maar mooi, wanneer het lukt ! 

 In de ideale wereld, heef niet elke baas het totale overzicht. En dan ben ik blij dat een ander baasje mijn hond corrigeert. Natuurlijk zeg ik niet dat elke hond met jouw hond moet om kunnen gaan!

Moos heeft ook zijn voorkeuren, prima! Geen herders, geen staffies, afstand, prima!

Op de rug leggen, een beetje flauw......

" Ik wil je niet beledigen, maar ik heb altijd het overzicht Moos, als ik met mijn honden loop. Daar zorg ik voor . De baas is ten alle tijden verantwoordelijk voor eigen hond. Geen excuses. "

Susanne

 Beledigen, natuurlijk niet! Ik durf echter wel te beweren dat je nooit het complete overzicht kan hebben .