" Wat ik me afvraag.. Ben ik dan de engiste die als 4 jarige met een 4 jarige hond knuffelde? Die met de hond achter de bank ging zitten om mijn verhaal kwijt te kunnen, die ik niet aan mijn ouders kwijt wilde?
Ik kon toen natuurlijk niet de hond lezen, dus kan niet zeggen hoe de hond zich voelde, maar de hond liep nooit van me weg en legte nog het liefst zijn kop op mijn schoot..
Deze zelfde hond haalde mijn nog niet lopende broertje ook keer op keer uit de box vandaan doordat hij zijn armen uit stak, de hond liep er naartoe zodat mijn broertje de hond vast kon pakken en de hond liep een stukje van de box zodat mijn broertje op de grond 'viel' en uit de box was. Hij hoefte alleen maar zijn handen uit te steken.. "
Vast niet ook wij hadden vroeger een hond waarmee ik kon lezen en schrijven een maatje door dik en dun.
Maar wij hebben altijd geleerd dat de hond naar ons toe moest komen en als hij weg liep dat we er niet achteraan gingen rennen.
Ook mochten wij niet bovenop de hond liggen en de mand was verboden gebied en als hij een keer gromde was het klaar en bleef je van hem weg.
Regels die ik niet anders ken vanaf ik me kan herinneren en ja ook wij verkleden de hond, spanden hem voor de poppenwagen en slee, en waar de kinderen waren was onze hond en geen vreemde volwassenen die daar bij kwam een beter oppasser was er niet bij ons op de galerij.
Maar denk wel dat het bij de ene hond heel goed kan en bij de andere niet.
bv nu met mijn collie kunnen beide kinderen lezen en schrijven, gaat mee voetballen enz
Laat ook met kleine kinderen bijna tot geen signalen zien en vind alles prima.
M'n aussie daarin tegen is selectief mijn dochter kan veel meer dan mijn zoon daar geeft hij al heel snel signalen af en kleine kinderen die negeert hij en loopt er van weg een goed teken dat deze hond wellicht als er teveel druk is enz enz enz misschien wel zou kunnen snappen/happen.
Maar als ouders ben en blijf je in alle tijden die verantwoordelijkheid houden zowel over je kinderen als over je hond en zie je bepaalde signalen moet je als ouder wel ingrijpen want het kan wel eens fout gaan.
Als ik zo'n filmpje zou maken en later terug zou zien dan zou ik m'n zelf even achter de oren krabben en denken oke misschien niet zo'n slimme zet een volgende keer is er niet meer.
Maar vind het ook een mooi leerfilmpje voor alle mensen die zich nog niet bewust zijn van de signalen die een hond afgeeft als hij zich niet fijn vind binnen een situatie en als ze ervoor kiezen toch hun kind/eren willen filmen samen met hun hond om die eerst een goed terug te kijken hoe de werkelijke reactie van de hond nu echt is.