Kan een hond sacherijnig (schrijf je dat zo?) zijn?

Elmo niet, die is echt altijd vrolijk.

Maar van mijn vorige hond had ik het idee dat hij wel eens saggerijnig (sacherijnig / sjaggie ??) was.

Dan was hij heel brommerig en deed alles wat je van hem verlangde met zo'n blik van "Nou, okeee dan".

In het bos moest een andere hond hem niet verkeerd aankijken, want dan konden ze het krijgen ook.

En dat kon een uurtje later zomaar weer over zijn.

Een hond kan blij, verdrietig, vrolijk, ja volgens mij zelfs verliefd zijn.

(Als je ziet hoe Elmo reageert als hij Tessa, een Dalmatiër meisje, tegenkomt... )

Zouden ze ook sacherijnig kunnen zijn, dan?

Of is dat een echt menselijke gemoedstoestand?

ik volg!

Geeeen idee! Max is in ieder geval nooit chagrijnig.... 

Ja ik denk wel dat een hond chagrijnig kan zijn. Tenminste zo lijkt het bij Lara wel, (die heeft er af en toe echt last van). Waar ze zich soms niet aan kan storen, kan andere momenten echt de druppel zijn en loopt ze te mopperen... Aan de andere kant kan ze af en toe ook vrolijk zijn en maf doen als een jong veulen, waar ze de volgende keer chagrijnig op reageert... Dus ja ik geloof dat een hond ook een offday heeft.

Écht chagrijnig (zo schrijf je dat dus ) heb ik een hond nog niet meegemaakt. Wel een beetje geïrriteerd, of zelfs regelrecht depressief, maar niet chagrijnig. 

EDIT: Wacht eens even, jawel, ik kan me nog iets herinneren van toen onze cocker vroeger loops was. Díe was chagrijnig, hahaha 

Mijn honden zijn humeuriger als ze pijn hebben. 

Say what .... ?

" Ik heb Bamse , een vreselijke lolbroek kan ik me niet indenken, verliefd ? ja ieder jaar weer, en zo leuk, en wat me de laatste tijd is opgevallen........

ik kan haar lezen en schrijven.... voorbeeld... lopen we langs de dierenwinkel, vertel ik haar... sorry meis de deur is dicht.. zie ik haar denken, Willemijn is dat nou echt zo ? .. en ik, ja echt bamse.

een stuk verder draait ze zich nog eens om, en kijk met weemoed naar de gesloten deur... en ik.... kan het niet over mijn hart verkrijgen om toch door te lopen, dus..... zullen we dan toch even binnen gaan Bamse ? ze verstaat me, ze draait zich om, en ik zie haar ogen glimmen en glunderen, blijheid....

ja ik vind dat een hond zeker blijheid uit kan stralen, en zeker ook chagerijnig {hoe schrijf je het } kan zijn, maar dat is mijn Bamse nimmer, wel teleurgesteld, maar ook dat is zo over, ze zal nimmer haar zin doordrijven.... een hond uit duizenden ? "

willemijn, baasje van bamse .

Als ik met Balou in de buurt kom van de dierenwinkel begin hij altijd wat te trekken, om die reden gaan we dus niet naar binnen :P

En als we dan echt bij de deur zijn doet hij een poging om mij mee naar binnen te sleuren. En ik zeg dan altijd nee Balou vandaag niet. Zodra we voorbij de deur zijn loop hij echt wel chagrijnig achter mij aan... Dan is het geen vrolijk gehuppel meer aan de riem maar sjokt hij teleurgesteld achter me aan en kijkt af en toe nog hoopvol achterom...

Dus ja ik denk dat honden ook chagrijnig kunnen zijn. Ookal is het bij Balou nooit echt van lange duur hoor :D

Als ik Yeti wakker maak, is hij erg chagrijnig. Gelukkig is dat niet veel haha. 

 Dat is begrijpelijk.

Maar dan heeft het een reden.

Ik bedoel zónder reden.

Dat je bij jezelf merkt: "Jemig, wat heb ík een knalhumeur. En waaróm? Geen idee!"

Oh zeker ,net als wij zelf.

Waldo heeft echt "off days"..dan wil hij niet eens uit bed komen(nou ja, wel voor eten)

en dagen dat hij echt blij en vrolijk is..dan dartelt hij en is hij veel blijer

Jeff is zelfs depressief geweest een paar maanden..dat was heel raar en net als bij een mens heel duidelijk herkenbaar.

Jeff was zichzelf niet...mijn vrolijke sociale hond was stil somber ,vlakke blik ect

Bij de holist bleek toen dat jeff moeite had met aarden..hij was schijnbaar bang dat het goede leven niet voor altijd was.

na een bloesem mix was hij klaar met de depressie gelukkig.