Kim (gast)
15 april 2014, 21:43
hoi allemaal,
Ikheb een franse bulldog van 7. hij heeft al een hoop ellende meegemaakt. toen hij 1 jaar was heeft hij door een ongeluk een knie operatie gehad. toen hij bijna 2 was kreeg hij een enorm kwaadaardig tumor in zn speekselklier. die is toen met succes weggehaald, ook zijn speekselklier aan 1 kant. Hij heeft hier wel een gedragsstoornis aan over gehouden die nooit over is gegaan ( mede door mijzelf ), hij hapte naar mensen, kinderen, alleen niet naar bekende volwasssenen. Doordat ik zelf dus nerveus wordt nu met vreemden en kinderen bij hem, blijft hij dit doen. Na een jaar moest hij weer aan zn knie geholpen worden en kreeg een kunstknietje. toen begon de echte ellende: hij kreeg een grote vochtzak onder zn kop. Dit bleek geen normaal vocht maar een heeeel dik, gel-achtig spul te zijn. leeg laten halen , ab kuur en het werd minder. nooit trok het helemaal weg, maar hij had er geen last van. En 1x in de zoveel tijd werd het ineens binnen een paar uur ontzettend dik en kwam er spanning op, en dan weer naar de DA om het leeg te laten halen. Maar een maand of 3 geleden zwol het echt enorm op, zo erg dat hij niet meer kon eten. met spoed naar de DA, en besloten tot operatie. het plan was om het helemaal open te maken, schoon te maken en een soort drain achtig gaatje te laten ontstaan waardoor het vocht eruit kon lopen zodat het niet meer zo'n bult zou worden. zo gezegd zo gedaan, alleen is de wond helemaal dicht gegroeit en het draintje is dus mislukt. nou je raad het al, twee weken geleden weer een hele dikke vochtbult. Weer naar de DA maar ik had er al een beetje een naar gevoel bij. nog zo'n operatie met een drain zag ik niet zitten , het was echt een flinke wond en uiteindelijk dus voor niks. En nog een alternatief zou zijn, om de andere speekselklier ook te laten verwijderen in de hoop dat daardoor het probleem zou weggaan. alleen de dierenarts gaf me maar 15% kans dat het zou slagen. Dus met heel veel verdriet heb ik besloten om dat niet te doen. Het is een hele zware, ( hele dure ) operatie waar hij erg veel last van zou hebben, plus een leven zonder de twee grootste speekselklieren is vervelend, omdat hij dan weinig speeksel nog kan aanmaken. ook niet ideaal. De dierenarts zegt dat het nooit over zal gaan en dat hij er uiteindelijk gewoon heel ellendig van overlijkdt, omdat hij uiteindelijk niet meer kan eten en in het ergste geval kan het naar binnen slaan, op zn luchtwegen en dan stikt hij. Dus niets meer aan te doen.. Nou is mijn hond een ontzettende bikkel. Hij geeft geen kik, terwijl hij nu ipv een zachte vochtbult een kleinere knoertharde bult heeft zitten. Nog steeds een groot ding maar minder erg dan die zachte bult. Hij piept niet, eet goed en is vrolijk als ik er ben. Maar savonds ligt hij maar te rillen en het breekt mijn hart. zou hij soms toch pijn hebben en het gewoon niet laten merken? Nu heb ik afgelopen weekend de knoop doorgehakt. Hij lag te rillen als een rietje, eet ziekelijk veel en is mager aan het worden. Dus gebelt en morgen om 10.00 is de afspraak. En nu doet hij weer alsof er niks aan de hand is. zodra ik binnenkom is hij vrolijk en ik zie hem nu niet rillen. Het maakt me dus vreselijk aan het twijfelen.
Doe ik er wel goed aan? ik voel me zo'n rotmens :-(
Reageren
