De hormonale uithalen (huilen, extreme aanhankelijkheid, e.d.) tijdens de loopsheid/schijnzwangerschap herken ik helemaal.
Wat ik een goed uitgangspunt vind is: hoe is je hond in de periode tussen schijnzwangerschap en volgende loopsheid, m.a.w. hoe is je hond in de hormonale rustperiode tussen twee loopsheden. Dan kan je er in grote mate vanuit gaan dat na een sterilisatie je hond in deze 'gemoedstoestand' komt en blijft.
Mijn vorige hond was nogal pittig. En die is niet veranderd na de castratie, toen was ze 7 of 8 jaar.
Van haar weet ik dat ze uit een nest met 4 teven, 1 reu komt. Een theorie zegt dat het feller worden bij nestjes met veel reuen plaatsvindt. Gevoeliger voor testosteron schijnt.
Misschien eens een implantaat uitproberen voor je een beslissing neemt? Is tijdelijk, dus gaat het niet goed, dan komt alles weer goed.
Ik heb maar 2 teven voor en na een castratie meegemaakt. Beiden na een bmo na schijnzwangerschap. De eerste rond 10 jaar en Drib rond 1 jaar. Beiden hadden geen gedrag verandering naar andere honden, maar beiden waren ook niet gespannen naar andere honden.
Ik heb gisteren op FB al wat over Mellow gezegd, maar bedacht me nu net hoe het Fleur is vergaan.
Fleur was behoorlijk schijnzwanger haar eerste loopsheid (of dit echt haar eerste was of eerste bij mijn ouders weet ik niet). Was totaal van slag, gaf zelfs melk.
Na deze loopsheid/schijnzwangerschap is ze gesteriliseerd. En nog steeds is ze een beetje apart. Krijgt ze een kluifje, dan weer ze niet wat ze ermee aan moet, ze loopt wat verloren rond met het kluifje en begraaft het uiteindelijk ergens. Gisteren in het hoekje van de stoel, zo half achter mij, later werd het herbegraven in haar mand.
Als ze de kans krijgt doet ze dat ook in de tuin.
Voorheen had ze dit nooit, begon ze altijd gelijk lekker te kluiven.
Ze zeggen (mijn ervaring is anders) dat een gecastreerde hond minder voeding nodig heeft. Botten begraven doen ze als ze voldaan zijn om het op te graven wanneer ze weer honger hebben. In onze wereld hebben de meeste honden geen echte honger.
Upje!
PS; ik heb 2 Dierenartsen gebeld voor meer info (een andere DA dan ik voorheen had) gewoon om wat meer verschillende meningen te krijgen en eventueel andere opties.
implantaat voor teven is er niet, wel een loopsprik, maar die is af te raden, baarmoeder onstekingen .
wanneer een hond gesetteld is , dat wil zeggen volwassen, dan zal er niet echt gedragsveranderingen zijn, wel zijn er nadelen van castratie, maar dat staat te lezen in de encyclopedie.
je vraag, gedragsveranderingen ? nee, niet bij een volwassen hond die reeds gesetteld is. nadelen van castratie ? encyclopedie.
Hou er wel rekening mee dat de eerste weken/maanden na een sterilisatie de hond uit haar normale doen kan zijn. Dat is echter tijdelijk, tot de hormoonhuishouding zich weer gestabiliseerd heeft.
Nanu had dit heel fel. Ze gedroeg zich de eerste weken als een echte puppy: opspringen, in handen en voeten bijten, snel geprikkeld zijn, plots weer naar joggers en fietsers springen, enz.
Maar na een tijd ebde dat weg en werd ze weer rustig.
Dus schrik niet als je de eerste weken ander gedrag ziet, het komt vanzelf weer goed. ![]()
Maar zij weet juist met een nieuw kluifje niet waar ze moet beginnen. Ze is ook heel onrustig, loopt heen en weer, legt 'm hier neer, dan weer daar, propt 'm achter een kussen of onder haar dekentje.
Als ze eenmaal aan begonnen is (kan wel een paar dagen duren), dan is het over. Misschien moet ik volgende keer een voorgekauwde van Mellow geven ![]()
En Mellow heeft ook niet minder voer nodig volgens mij. Tenzij ze nóg meer zou hebben gegeten als ze niet gesteriliseerd zou zijn.
De eerste dierenarts heeft teruggebeld rond half 6. Volgens hem konden fellere teven inderdaad feller worden na sterilisatie, meer 'machogedrag' vertonen noemde hij het, maar dat hoeft niet perse. Bij stabiele teven zei hij dat hij wel een voorstander is van sterilisatie, maar hij begreep mijn positie en waarom ik twijfel over sterilisatie.
Hij begon inderdaad wel over de prikpil. Ik vroeg natuurlijk gelijk over de risico's hiervan (had al wat gegoogled), maar volgens hem is de prikpil van nu erg anders dan dat hij vroeger was en waren er geen noemenswaardige risico's, alleen heb je natuurlijk niet de voordelen van een sterilisatie, maar dus ook niet de mogelijke nadelen.
De prikpil zou in zijn ogen een optie zijn omdat haar hormomen dan 'constanter/stabieler' zullen zijn en ze dan geen last meer zal hebben van de loopsheden en schijnzwangerschappen.
Morgen ga ik nog even 2 DA-en uithoren over de opties. Maar ik denk dusver dat ik sterilisatie echt niet aandurf.
Ik heb het laatste jaar me zo enorm ingezet om Lady's gedrag te verbeteren en met de laatste trainingen doet ze het zo geweldig goed..dat zelfs als er maar een minimale kans is op feller gedrag ik het niet durf. Dadelijk is al het werk voor niks geweest, word ze feller naar andere honden en Misia.
Lady is enorm moeilijk geweest voorheen met andere honden, nog een jaar geleden hing ze constant in de riem bij het zien van andere honden of dieren, was ze zo gestressed. En nu zo veel vriendelijker, beter op sociaal vlak, kalmer, herstelt ze sneller van schrik/spanning..
Ik weet dan niet wat erger zou zijn, die hormoonkwestie rond de loopsheid..of haar het aandoen dat ze weer in hetzelfde patroon beland als voorheen
Maar goed..er is nog niks besloten, maar als ik kijk naar hoe geweldig ze het nu doet..dan ben ik zo bang dat op negatieve wijze te veranderen..
De menselijke pil is niet zonder risico's, die van de hond dus zeker ook niet. Ik zou voor de toekomstige gezondheid van je hond, niet voor de prikpil kiezen, maar snap je overweging.
Ik zit te denken, bij een reu valt de testosteron weg, het macho hormoon, waardoor een onzekere reu die dit mist, angst agressie kan ontwikkelen.
Bij een teef, hormonen hebben invloed op je stemming, maar ik vraag me af of bvb vrouwen na de overgang ineens onzekerder worden, of dat je gedrags verandering ziet??
Mijn teefje is vrij vel, o.a. naar vreemde en ik heb niet het gevoel dat dit is toegenomen.
Ik zou zeker eerst de prik proberen. Miljoenen vrouwen slikken de pil, ik al jaren de prikpil, is als zo veel verbeterd, weinig risico.
Ja, ik snap je probleem. Ik denk dat je moet doen wat voor jou goed voelt. Ik vind dat dit echt iets is waar je zelf 100% achter moet staan..
(Suzanne: De menselijke pil is zeker niet zonder gevaren hoor ;) Er komen juist steeds meer gevaren naar voren.)
Upje!