pup loopt niet mee + binnen plassen

Dit zijn dingen die bij vrijwel elke pup voorkomen.

Wees dus niet bang dat je een vreselijk lastige hond hebt of gaat krijgen.

Wat het plassen betreft vind ik dat je het prima doet.

Naar mijn idee is het binnen plassen van pups ook iets wat hen zelf overkomt.

Ze voelen het nog niet goed aan wanneer ze moeten plassen en kunnen het dus ook nog niet goed aangeven. Het overvalt hen naar mijn idee ook nog een beetje.

Toto is nog jong, ze is niet alleen de wereld aan het verkennen, maar ook zichzelf en haar eigen lichaam.

Ze moet zelf ook de signalen voor het plassen nog leren herkennen. 

Naar mijn idee kan je dus niet meer doen dan dat je nu al doet.

Na alle activiteiten even naar buiten voor een plasje. Na het slapen, na het spelen, na het knuffelen.

En dan nog zal het fout gaan, maar gelukkig is dat heel normaal.

Geef het tijd.

Wat het wandelen betreft,

Probeer je voor te stellen wat er allemaal niet af komt op haar. Zoveel geluiden, geuren en prikkels.

Voor veel pups is dit erg overwelmend. Het is spannend en ook wel een beetje eng.

Wat ik mij af vraag. Waarom moet ze persee lopen? Ik snap dat je naar het gras toe moet voor een plasje en dat je haar wil socialiseren, daar heb je helemaal gelijk ik, maar soms is het ook al heel wat om gewoon te zitten en te kijken.

Wat ik dus voorstel is om soms gewoon bij haar te gaan zitten en te kijken. Leg haar uit wat er gebeurt. Het gaat er dan nog niet eens om dat zeje begrijpt of niet. Het gaat er naar mijn idee om dat je bij haar bent en samen die ervaring deelt.

Wanneer je echt een bestemming hebt waar je heen wil lopen dan zou ik inderdaad verder gaan met wat je nu al doet. Of zoals iemand anders al voorsteld, om haar eerst een stukje te dragen.

Wat ik ervaren heb met Rivka is dat wanneee ik bij haar ging zitten en samen met haar rond keek is dat ze na een tijd zelf weer verder wilde of terug naar huis. Op haar tempo ontdekte we onze buurt. Wat voor ons heel normaal is bijvoorbeeld het bewegen van de struiken, het voorbij vliegen van een vogel, het starten van een auto, is voor een pup een big deal. Vaak willen mensen te snel en vergeten ze dat sommige dingen helemaal niet zo normaal zijn voor een pup/hond als dat wij denken dat ze zijn. Wij lopen even die 100 meter naar het grasveldje, voor een pup gebeurt er onderweg al zo veel dat simpelweg lopen en alles bekijken en ervaren al te veel kan zijn.

Wat ik probeer te zeggen, bekijk het eens door de ogen van je pup. En wanneer je dus echt iets wil gaan doen neem haar dan even mee, maar ga ook gewoon eens lekker naast haar zitten en kijk met haar mee. 

Probeer even bij te houden wanneer ze plast. Waarschijnlijk moet je haar iets vaker buiten zetten.

Je hebt denkers en doeners, net als bij mensen. De ene loopt op alles af en de ander kijkt en neemt zo alles in zich op. Er gebeurt heel veel in het koppie van je hond en alles moet een plekje krijgen. 11 weken is nog piep jong.

Ik nam mijn hond mee naar buiten en als ze ging zitten was dat goed. Ze snuffelde graag en dat vond ik prima. Langzaam maar zeker ging ze stukjes lopen en soms weer niet. Het komt echt vanzelf, geef haar de tijd alles in zich op te nemen en te verwerken.

succes!

Ik sluit me helemaal aan bij Iris! :-)

 Heb ik het ook gedaan met onze hond, en het werkte enorm goed :-).

11 weken is erg jong en ik vind het niet vreemd dat ze af en toe nog een ongelukje heeft.

Ik geloof zelf heilig in regelmaat. Naar buiten op vasten tijden. Ik liep in het begin elke 2 uur buiten. Erg veel, soms had ik het idee dat ik meer buiten was dan binnen, maar het hielp wel.

Misschien kan je Toto mee naar buiten tillen, op een plek neer zetten waar haar behoefte kan doen. Wachten tot ze klaar is en dan naar huis. Dus niet een blokje maken. Ik geloof dat het wandelen echt wel goed komt

 Samen wachten buiten tot je pup voldoende vertrouwen heeft om zelf verder te lopen. 

Bovenstaande bericht is van mij was vergeten in te loggen...