Het ligt er nogal aan wat de reden van zijn gedrag is. Onze hond is bang voor andere honden en probeert deze dus weg te jagen met blaffen, grommen en happen (nooit raak), juist als ze niet weg kan rennen. Als ze los loopt, is haar gedrag een stuk minder erg, dan kan ze zelf de afstand van de andere hond bepalen en eventueel een omweg nemen of wegrennen. Aan de lijn wordt haar gedrag vaak een stapje erger, omdat ze niet weg kan, en ik denk ook omdat ze soms spanning van mij overneemt. Als een hond niet op haar reageert, is er niets aan de hand en negeert zij ze ook. Maar ik kan natuurlijk moeilijk van andere honden verwachten dat ze niet blaffen als mijn hond dat wel doet.
Wat bij ons helpt, is inderdaad de aanwezigheid van een stabiele hond die ze kent (in ons geval onze buurhond meestal), inderdaad los lopen, en toch ook oefenen. Sinds ze bij ons woont, komt ze gewoon veel meer andere honden tegen. En heeft ze dus tegen wil en dank geleerd dat ze niet compleet hoeft te flippen ;)
Ik schaam me soms alsnog kapot om haar geblaf en gegrauw, maar het was heel fijn om laatst van iemand uit ons dorp te horen dat sinds de hond bij ons woont, ze enorm verbeterd is. Dit is niet iemand die wij vaak spreken, maar we komen elkaar wel regelmatig tegen als we onze honden uitlaten. In het begin flipte ze dus enorm om andere honden, maar tegenwoordig is dat een stuk minder. Mij was het niet echt opgevallen, maar haar als andere-hond-eigenaar dus wél.