Hallo,
Ik moet dit gewoon even van me afschrijven, want wat voel ik me enorm rot.
Gisteren heerlijk met onze 2 kleintjes en grote kleine Joy van bijna 5 maanden gaan wandelen in de bossen. Wat hebben ze genoten! Wij ook! Joy die aan de riem totaal geen aandacht heeft voor mij behalve als ze iets lekkers krijgt, heb ik voor het eerst een stukje losgelaten. Het was een stukje omheind gebied, dus weg kon ze niet. Alsof ze doorhad dat luisteren nu belangrijker was, liep ze helemaaaal niet ver weg en kreeg ik continu haar aandacht! Superlief! Niet te lang gewandeld natuurlijk, want dat mag onze Joy nog niet. We moesten nog naar een verjaardag meteen naar de wandeling, de hondjes hebben alle 3 lekker uitgerust en genoten van de kinderhandjes die hun continu in slaap aaiden. Eenmaal thuis is Joy op de bank gaan liggen en heeft gegeten en nog wat verder geslapen. In de avond nog lekker op een stinkend stuk pens liggen knauwen en daarna gebeurde het. Joy kwam van de bank en mankte HEEL erg. Ik schrok er enorm van. Ze is op de grond gaan liggen en begon ineens heel erg hard te janken. Ik wist niet wat te doen en we hebben haar poot onderzocht (of er iets tussen haar tenen vastzat of zo). Dit was niet het geval en Joy begon steeds harder te janken. Dierenarts gebeld ( zondag 01:00 snachts). We moesten maar een ice pack leggen en haar rustig houden tot morgen. Oke geprobeerd, maar ze bleef janken en hard. We hebben terug gebeld en geëist dat er een dierenarts naar zou kijken. Dus om half 3 konden we terecht op de praktijk. Gauw aankleden en haar zo voorzichtig mogelijk in de auto gezet. Onder luid gejank zo voorzichtig en toch zo snel mogelijk gereden. Eenmaal daar was de stress bij haar hoger dan ooit tevoren. Ze is wat onzeker en vreemde kunnen niet meteen aan haar komen, maar bij de dierenarts viel dit altijd wel mee. Nu met de staart tussen haar benen plaste ze alles onder. Arme meid.. Hij heeft gevoeld maar kon niks vinden en zei dat ze waarschijnlijk iets heeft verstuikt. Ze heeft morfine gehad tegen de pijn en een ontstekingsremmer. Ze had er inmiddels ook 1tiende koorts bij, maar de dierenarts zei dat dit kwam door de stress hoogstwaarschijnlijk.
En dan nu het moeilijkste. Ze lijkt zich vandaag al ietjes beter te voelen. Maar ze mag 2 dagen niks. Niet wandelen, niet veel rondlopen, echt 2 dagen hokrust. Vannacht heb ik haar op een kussen naast de bank gelegd en zelf op de bank geslapen. Maar hoe ga ik haar 2 dagen stil houden. Ze begint nu zelf toch wat rond te lopen en in de bench.. Ik vind het zo sneu. Ik heb nooit een bench gebruikt, alleen als time out plek.
Over een week moet alles weer normaal zijn. Ik hoop het zo! Ze is nog maar bijna 5 maanden. Hoe is dit toch gebeurd? Oke ze valt of struikelt wel eens over haar eigen poten. Ze is wat dat betreft soms wat lomp. Maar ze heeft tijdens het wandelen niet laten weten dat ze zich pijn gedaan heeft.
Ik hoop maar dat alles goedkomt. ![]()


Reageren













