Dag lieve Flippie, mijn lieve meisje

Dankjewel lieve Kylie,

Vandaag was in ieder geval iets beter dan gister...

Vanmorgen bij mn dochter gaan schoonmaken en wist..Daisy is er ook niet meer, wat een naar leeg huis zonder haar.

Mn vader nodigde me uit voor een lunch in een restaurant, was ik niet echt op gekleed, maar dat was fijn.

Weer naar huis, en elke keer weer krimp ik zowat in elkaar, geen honden meer.

De voortuin in gegaan voor achterstallig onderhoud, druk bezig en ik realiseer me weer toen ik bij mijn seringenboom kwam, hier lag Flipse vorig najaar dan.
Nu niet meer, en ik spitte extra hard om tegen mijn tranen te vechten...en het gemis aan haar.

En weet je, ik kan niet zonder haar, zal wel moeten want mijn beslissing was goed, maar het doet nog steeds verrekte zeer zeker zonder haar alles te doen.
Dingen die me in verleden zoveel plezier gaven kwam ook door haar lieve/leuke aanwezigheid, iedereen vond haar grappig, lief of wat dan ook, want het was gewoon een hartedief...

Dat ik nu niet alles op de rit heb is niet zo raar,
het komt wel weer, maar mn gedachten/emoties zijn nog zo bij en met haar, en ik mis haar zo vreselijk in mijn dagelijkse dingen, komt ook wel goed, maar ja voor nu heb ik het nog steeds zwaar,

Yvon

Dankjewel Bob,

Zo maar eerst even eten maken en dan mn bed in, morgenvroeg weer werken gelukkig.
Eerlijk gezegd probeer ik nog zoveel mogelijk te vluchten, maar af en toe moet ik toch thuis zijn.
Ook al is het hier zo vreselijk leeg nu.
Maar dit is mijn thuis, hier heb ik op moment geen rust, gezeligheid zonder mn lieverds om me heen.
De juiste keuze heb ik gemaakt, maar nu moet mijn gevoel nog volgen wat betreft verdriet...en het alleen zijn zonder mn lieverd.

Yvon

Dankjewel Ilona,

Yvon

Vandaag weer zo`n dag...

Het opstaan van mij gaat steeds sneller, zeker als ik moet werken, ik wil niet alleen zijn maar ben het wel.

Vannacht zo vaak wakker geweest, net alsof flippie tegen me aan lag, en meer.

Het is net alsof ze hier nu niet meer zijn, alleen mijn herrinering, en ook dat doet pijn.

Mijn moppies leven in mijn hart en dat weten ze...
En ze weten beiden ook dat flippie mijn moppie was vanaf pup af aan, en dat ik ook intens veel hield van simba, mn beertje,
Ze weten allebei dat ze in mijn hart zijn.

Het is inderdaad een heel gevoelig iets, zeg maar een complete rouwverwerking.

En laat niemand iets zeggen over dat het maar een hond is, want die krijgen een boksstoot van mij.

Zo weer naar boven, en het valt me intens zwaar..., zonder haar,


Yvon

Dankjewel Lise,

Ik kom nauwelijks mijn bed uit, alleen om te werken,
vandaag was ik `vrij` laat mn bed uit en in de tuin gewerkt.

Was in de voortuin bezig, en ja bij de sereringenboom lag Flippie de vorige keer nog, aan de lijband want het is een drukke weg hiervoor...en ik dacht weer aan onze laatste keer daar samen.

Het went maar niet, zo stil zonder mijn 2 lieve honden, jeetje wat was ik gek op ze, en binnen 8 maanden zijn ze allebei over de regenboog.

Ik weet dat het een goeie beslissing was maar verrek zeg ik mis ze als een dolle, en helemaal die kleine flip...

Mijn leven moet een andere invulling krijgen, even geen nieuwe pup, nu eerst mezelf onder handen nemen zodat er onderhand weer een liefje kan binnenkomen.
Het kost wat geduld, maar eerst moet ik schonen, ook in mijn verdriet,


Yvon

En nog steeds,

Het gaat me aan alle kanten aan mn hart...

Ik zie ons drietjes zo fijn, het moment nog zo goed...binnen 8 maanden afscheid genomen van allebei mn lieverds, Simba vond ik al erg...Flippie mn meisje, al vanaf 6 weken oud aan mijn zij...hoe erg ik haar mis, is niet te beschrijven.

In alles wat ik doe, of niet doe, in alles mis ik haar aanwezigheid zo erg.

Mn huis is leeg zonder honden, leeg zonder de vragende blik van eerder...mag ik je laatste hapje van de pizza en meer.

Mijn laatste hap van de pizza beland in de vuilnisbak, mijn bordje met eten het laatste hapje gooi ik weg, mijn laatste hapje van een broodje, was altijd voor haar, ik kan het niet opeten, gooi het dus weg...en ga zo maar door.

Jeetje, ook `s nachts mis ik haar, ik rol om en denk haar te voelen, ook mis, ze is niet meer tastbaar bij mij, mijn bed is ook leeg zonder haar, en toch is ze constant bij me...in mn hart.

Ik voel me rot, alleen en verward, en toch zijn beide lieverds bij me, maar ja, hoe ga je om met het heengaan van die die 2 moppies binnen 8 maanden tijd?
Dat lukt me niet zo goed.

Ze waren mijn alles, en ik voel me zo vreselijk aleen zonder mn moppies.

Yvon

Lieve Yvon ik ben er volledig mee eens wat Amy schrijft over jou.Ik ben niet zo goed in schrijven kan het beter zeggen.Zorg goed voor je zelf.

Dankjullie wel voor de super lieve berichten.

Afgelopen vrijdag was het 2 weken geleden dat ik haar moest laten gaan, en nog steeds vullen mijn ogen zich met tranen als ik daaraan denk.

Elk moment is ze in mijn gedachten door dingen waar ze niet meer zit, door waar ze zat en zo smekend keek voor iets lekkers, of als ik in de auto stap voor een boodschap, mis ik haar, ze ging zo vaak met me mee, als een hangjongere uit het raam met haar boerenzakdoekje om,nu alleen nog haar kwijl op haar raampje en met wat dan ook...want ze was altijd aan mijn zij.

Nu werk ik zo een paar uur per dag extra, want ik wil niet naar huis.

Nu ga ik af en toe bij mn vader eten en als ik `s avonds in een leeg huis thuiskom, gelijk mn bed in, en zo veel meer.

Het gemis aan haar is nog zo intens, ondanks dat ik weet dat het de juiste beslissing was.

Zonder honden leven kan ik niet, maar nog niet toe aan een pup of asielhond.
Wel denk ik er weer sterker aan om weer een opvangadres te zijn voor honden waarvan de baasjes op vakantie gaan.

Eerder was mijn huis zo lekker gevuld, met mn eigen lieverds en met mijn opvanghond Daisy, die er sinds kort ook niet meer is.

Harry, nogmaals heel veel sterkte ik leef ook met jou mee,

Yvon

Ja, net zoals je zegt, het blijft rauw en zo ontzettend zeer doen....ik weet dat het mijn gemis is maar dan nog doet het ongelooflijk zeer.

En ik heb me een tijd geleden aangemeld bij ACE als opvangadres en verschillende honden wilden ze toen bij me plaatsen, maar omdat Flippie niet goed was in haar achterlijfje was ik bang dat 1 van de honden op haar rugje zouden springen.

Dat contact was door die reden en meer niet zo goed.

Maar dankjewel voor het meedenken,

Yvon

Ja dat is een goeie,

Want natuurlijk ben ik stapeldol op honden, en er eentje een kans geven om te herstellen van wat dan ook, is hier het juiste adres...

Bovendien kan ik gewoon niet zonder honden leven, en misschien is een tijdelijke opvang een goeie tussen oplossing.

Nu nog niet toe aan een eigen schat, die komt er onderhand wel, uit het asiel of hier als pup, als het mijn tijd is maar nu nog niet, ben er nog niet klaar voor.

Brrrrrrr, het is hier zo naar leeg zonder haar, en weer ga ik zo naar boven, maar ja wat ontmoet ik daar?
Zo`n leeg bed, zonder haar, dus vluchten kan niet in mijn huis, overal waar ik ben, kom, heenga, elk vertrek is leeg, wat anders zo gevuld was met haar aanwezigheid...of ik nou onder de douche sta, lag ze voor, of ik naar bed ging, lag ze er alvast op, als ik `s ochtends naar beneden ging en zette mijn koffiekopje neer op het overloop, ze sprintte alvast de trap af en jeetje zoveel meer.
Elke beweging/aanwezigheid van haar mis ik vreselijk.

Yvon

Heel veel sterkte. Het is een rouwproces en daar moet je je aan toe geven. Vluchtgedrag is normaal, vechten tegen tranen waarom gewoon eruit laten.

Nogmaals sterke!

Het is allemaal zo herkenbaar had ik ook met mijn hond lady

Ja, dat hoop ik ook van harte

Gister zag ik ook wel een Bennersenner hond te koop aangeboden, leek me een schat, maar ja, hoe veel eet zo`n grote lieverd?
Ik heb mn gouden sieraden en diamanten verzameld met de opbrengst daarvan hoop ik de aanschaf van een nieuwe hond te kunnen betalen, onderhouden lukt me wel, maar de kosten van een pup liegen er niet om en die heb ik nu eenmaal niet.

Ja natuurlijk Anny, hij staat nu nog met foto`s op MP

veel sterkte met dit verlies,ze staan zo dicht bij ons dat we ze dan ok verschrikkelijk missen wanneer we ze moeten afgeven
veel sterkte

Jazeker Bibiane je hebt helemaal gelijk.

Nog steeds niets gehoord van de oppashond, heb het gevoel dat het niet doorgaat. Kan natuurlijk nog wel komen, maar het is mijn gevoel.
Zou jammer zijn ik had me zo verheugd om weer leven iets liefs in de vorm van een hond even in huis te mogen hebben en te vertroetelen/aaien.

In ieder geval krijg ik deze zomer de pup, een labrador voor 3 weken te verzorgen van mijn mondhygièniste waar ik vandaag was .
En net een oproep gedaan op Lincked In voor eventueel vakantieopvang of weekend opvang voor een hond en hoop zò op reactie.

Het weekend geen plannen, hoef niet te werken maar mn huis blijft me aanvliegen, ook al weet ik dat het de juiste beslissing was maar dat neemt niet weg dat het hier akelig stil/leeg en levenloos is.

Fijn weekend

Yvon

Dankjewel Kylie

Met ACE heb ik ook contact gehad i.v.m. een oproep van hun om voor plm 2,5 week een pleeghond op te vangen omdat het huidige opvanggezin even met vakantie gaat, deze hond heb ik dan 1 op 1...

Mijn kleindochter van 12 is hier te logeren onverwachts en oooooh wat heerlijk gezellig, mn huis gevuld met leven en gezelligheid.
Net zo`n dierengek als ik, als ze zo wakker is gaan we naar de buren om de dieren te verzorgen verheugde ze zich gisteravond alweer op.

Verder houd mijn contactpersoon bij ACE in de gaten zodra er een middelgrote hond binnenkomt die in mijn thuissituatie zou passen als pleeghond totdat een nieuw huisje zich aandient voor haar/hem...

Nou tot zover voor nu,
Fijne dag
Groetjes Yvon