Ervaring buitenlandse hond opnemen in gezin.

Hele lieve woorden!!  Maar wij vinden het normaal. Natuurlijk kunnen we er niet voor zorgen dat er onverwachte dingen gebeuren. Bv als ik weer eens opgenomen word. En dat zijn pittige tijden voor baas, Roy en mezelf.

Eerlijk ik zie Roy als ons kind. En een kind laat je ook doen wat het nodig heeft om zich veilig te voelen. Roy krijgt van ons eigenlijk diezelfde kans! Ik hoop dat hij meer en meer losser word en ooit beseft dat hij veilig is en dat we hem nooit zullen verlaten. Maar we geven hem alle tijd. Begrijp hem nu beter! Vind hem niet zielig en denk dat dat ook scheelt. En onze katten zijn gek op hem. En dat is voor Roy ook heel fijn. Voor ons is Roy een wonder waar we intens van genieten!!

Mooi gesproken Jan! Of Anja, dat weet ik niet 

Dat je hem niet zielig vind is ook belangrijk. Ik heb Mellow ook een hele poos zielig gevonden, onbewust ging ik me daar ook naar gedragen en daar werd het inderdaad niet beter van.

Tuurlijk heb ik soms nog wel eens met haar te doen, maar zielig vind ik haar niet meer. Ze ís ook niet zielig (oké, toen ze vorige maand bij de dierenarts was geweest voor haar gebit vond ik haar wel een dagje zielig, maar dat mag).

Jullie komen er wel. Soms eens een stapje terug, maar alle stapjes vooruit zijn gewoon zó mooi om te zien! Ik ben met de meest simpele dingen blij, dingen die voor een ander (met een 'gewone' hond) heel normaal zijn.

Komt wel goed! 

Ja als ze naar de dierenarts zijn geweest voor wet dan ook dan mag je ze ook even zielig vinden hoor! En ik ben Anja het vrouwtje Baas Jan is niet zo thuis op een pc of zoals bij mij telefoon! Ja wij komen er wel en genieten dan ook van alles wat met Roy te maken heeft. Vind het Vooral mooi hoe andere mensen op hem reageren. Iedereen vind hem bijzonder ook al weten ze niks over zijn achtergrond. Maar gewoon omdat Roy is zoals hij is, Geweldig.

Roy is met zijn dikke neus in de boter gevallen 

Net als Mellow en  Jip en Waldo en nog een paar van die rare vogels op het forum

De mooiste momenten vind ik ,als ze zelf vergeten bang te zijn voor iets..

oeps was even te ontspannen..had de veegwagen niet gezien  

Ja dat ken ik maar niet van Roy. Bij hem is bang bang en dat blijft hij. Had een ballon gekregen toen ik in het ziekenhuis lag, daar was Roy echt doodsbenauwd voor. De eerste week durfde hij Niet in mijn slaapkamer te komen. Gelukkig liep het ding snel leeg, elke dag moest hij even kijken maar pas toen hij echt leeg was kwam hij weer. En het heeft hem geen goed gedaan. Dus we Passen nu ook op en als Roy er echt te bang voor is verwijderen we het. Sommige dingen gaan we (nu) nog niet proberen!

Enne ik geloof dat alle hondebeesies hier het heel goed hebben!! TOF!

  Roy houd je niet voor de gek, hahaha zo herkenbaar 

...Das niet echt genieten van zo'n mooie ballon maar hier zou het ook de laatste ballon in huis zijn hoor als mijn hond er zo op zou reageren

ik moet als ik oversteek naar een vaste uitlaat plek ,nog steeds" rechts" langs de lantarenpaal.

(links wil hij echt niet lopen dan zou ik hem moeten sleuren)

en het pad daarachter moet ik links lopen, en wil hij echt niet aan de rechterkant 

20 meter verder kan hij los...op een van zijn favoriete jachtplekken...een bouwterrein(wij noemen dat strand) dat aan het ij grenst

Het zijn wonderlijke zieltjes 

Dag Wilma (ik antwoord even als baasje van een hond met angst hoor), hoe je daarmee moet omgaan verschilt per hond. En zelfs per situatie. Het ene moment werkt er niks bij mijn hond en is er maar 1 oplossing: terug naar auto of naar huis. Op een ander moment werkt het heel goed om haar even te laten zitten. Passeren er veel mensen, dan wil ze vluchten, maar als ik haar laat zitten en mijn voeten links en rechts naast haar zet, dan blijft ze zitten en is de angst minder.

Weer op een ander moment herstelt ze zichzelf, ze blijft dan even een minuut of 5 á 10 dichtbij me lopen om vervolgens zelf te bedenken dat het enge nu wel afgelopen is.

Er is geen standaard oplossing of manier hoe je hiermee moet omgaan. Het enige wat je nodig hebt is veel geduld, heel veel geduld. Die van ons woont nu bijna 3 jaar bij ons en pas sinds een paar maanden zie ik de vooruitgang van het niet meer willen vluchten maar bij me blijven.

Er zijn dingen die bij het leven horen zoals scootmobiels, rare geluiden door de wind en regen. Als Roy daar bang voor is zoek ik het juist met hem op. Ik ga binnenkort ook gebruik maken van een scootmobiel en ik hoop dat het ons lukt hem te leren ernaast te lopen. Die angst zal hij moeten zien te Overwinnen. 

Hij heeft ook schrikmomenten en ook daar lopen we niet voor weg. Rustig laten zitten en laten zien dat zijn reactie overdreven is, al klinkt dat gemeen. Bij echte angst dan merken we dat wel en dan is het hup richting huis. In huis als hij bang is is dat meestal als hij slaapt dus dan leggen we onze hand op hem. Soms word Roy wakker en is het goed en soms slaapt hij door maar word wel rustiger.

Maar het verschilt idd per hond en karakter! Maar sommige dingen horen gewoon bij Roy zoals de angst voor ballonnen en daar hoeft hij van mij ook echt niet aan te wennen hoor! Vind het eigenwijze in zijn karakter juist grappig en daardoor is hij uniek net als elke andere hond. En tja ik ben bang voor Spinnen kom ik ook niet vanaf. Gil nog net niet lol

Wat super fijn dat ook deze lieverd een geweldig leven heeft gekregen...

Ik heb eens een interessant artikel gelezen over onderzoek wat gedaan is naar autisme bij honden. Het blijkt zeker voor te komen, net als syndroom van down en ook geestelijke afwijkingen wat na onderzoek vooral te wijten is aan de broodfok (inteelt).

Bij honden komt wel eens een vorm van autisme voor. Dit is een afwijking die minder vaak voorkomt dan bij mensen. Ook hierin speelt de selectie van moeder natuur een rol. Een hond met autisme kenmerkt zich door het achterwege blijven van gezichtsuitdrukkingen. Ook reageert de hond niet of vertraagt op zijn omgeving. De communicatie met de hond verloopt moeizaam. De hond met autisme kan in herhaaldelijke gedrag vallen. Vaak hebben deze honden behoefte aan structuur in hun leven.

Dat klinkt als Roy! Alleen kan ik het niet zo goed Verwoorden. Maar het geeft niet eerlijk gezegd ben ik blij met zo'n unieke hond, oké alle honden Zijn uniek maar Roy net iets meer hihi

" Wat super fijn dat ook deze lieverd een geweldig leven heeft gekregen...
 
Ik heb eens een interessant artikel gelezen over onderzoek wat gedaan is naar autisme bij honden. Het blijkt zeker voor te komen, net als syndroom van down en ook geestelijke afwijkingen wat na onderzoek vooral te wijten is aan de broodfok (inteelt).
 
Bij honden komt wel eens een vorm van autisme voor. Dit is een afwijking die minder vaak voorkomt dan bij mensen. Ook hierin speelt de selectie van moeder natuur een rol. Een hond met autisme kenmerkt zich door het achterwege blijven van gezichtsuitdrukkingen. Ook reageert de hond niet of vertraagt op zijn omgeving. De communicatie met de hond verloopt moeizaam. De hond met autisme kan in herhaaldelijke gedrag vallen. Vaak hebben deze honden behoefte aan structuur in hun leven. "

Nantastic!© Sammy, Angel Deva, Cloudy, Camila, Wolf, Princess Jumaana, True Love Eros, Mystic Crescent & Savage Hunter

vraagje Nantastic

Is syndroom van down bij honden ook uiterlijk zichtbaar zoals bij mensen?(nieuwsgierig)

Helder beschreven over authisme

Waldo is duidelijk niet authistisch..zijn gezicht spreekt boekdelen 

Dat is dus een  heel duidelijk verschil met kennelsyndroom

Ik ben het helemaal eens met de ouders van Roy

Zo'n eigenaardig portret kruipt heel diep onder je vel... veel dieper als een hond zonder eigenaardigheden.

Als dat niet zo was dan zou het een opgave zijn om er zoveel rekening mee te houden

Gelukkig is het dat niet..kost me hooguit extra creativiteit

Succes met het trainen van de scootmobiel!

Dan is Mellow ook niet autistisch, die heeft best veel gezichtsuitdrukkingen en reageert zeker wel op dingen in haar omgeving (in het bos ziet ze zó ontzettend veel).

Daarentegen heeft ze wel structuur nodig, altijd al gehad. We hebben een aantal vaste rondes en ik geloof niet dat het haar verveelt. Elke keer hetzelfde stukje waar ze graaft, elke keer dezelfde pluk gras waar ze moet rollen omdat er iets heerlijk viezigs ligt 

Dan hou ik het er gewoon op dat ze anders is.

En anders is bijzonder, speciaal en leuk! 

Bij ons in de straat loopt een heel lief poesje, ik noem het altijd de Corky-poes. Ze heeft een bepaald koppie, net een beetje een Down-poesje.

Er komt ook geen normale "mauw" uit, maar meer een piepend "mieuw".

En misschien is het wel een kater, dat weet ik niet 

Syndroom van down bij honden zie je heel erg weinig omdat ze meestal sterven (zo regelt moeder natuur dat nu eenmaal). Dus vaak een miskraam of vroeggeboorte met dodelijke afloop. Maar met behulp van de mens kan een pup het met syndroom van down wel eens redden, maar of dat ook diervriendelijk is daar valt over te twisten. Het voeden gaat heel langzaam, enorme trage ontwikkeling, hond loopt niet of zowel dan heel erg moeilijk, zijn erg gevoelig voor diverse ziektes en sterven vaak dan op hele jonge leeftijd, contact is bijna niet mogelijk met een hond die syndroom van down heeft.

En uiterlijk zie je het trouwens ook wel...

Van honden zijn er eigenlijk heel erg weinig...

Maar een goed voorbeeld is Kenny de tijger met Syndroom van down...

KLIK HIER

" En uiterlijk zie je het trouwens ook wel...
Van honden zijn er eigenlijk heel erg weinig...
 
Maar een goed voorbeeld is Kenny de tijger met Syndroom van down...
 
KLIK HIER "

Nantastic!© Sammy, Angel Deva, Cloudy, Camila, Wolf, Princess Jumaana, True Love Eros, Mystic Crescent & Savage Hunter

 das fysiek dus inderdaad heel zichtbaar

Ik had geen idee dat ook voorkwam maar je verhaal is helder.

Moeder natuur  regelt sommige dingen zo gek nog niet

Das een zware handicap voor  een dier

Ouzo onze eerste trouwe Griek

 Onze eerste hond hebben wij als pup meegenomen vanuit Griekenland(Lesbos) Dit was een schot in de roos 13 jaar lang is dit een trouwe dankbare speelse hond geweest. Altijd met iedereen spelen kinderen honden noem maar op. Wij wilden dan ook zeker weer een hond uit griekenland. Wij hebben nu sinds 14 dagen een hond via dog rescue greece. deze hond is ca 5 maanden en toont zich nu al een ware vriend. Speelt ook weer graag met kinderen en honden luistert al goed kortom voor ons zijn adoptiehonden een schot in de roos.

Dio onze nieuwe vriend uit griekenland

kijk hier eens ..ondanks Waldo's kennel syndroom   hij is niet gesocialiseerd voor 7  jaar

hij staat naast een speelplaatsje met 5 spelende kinderen

Mijn nichtje kan hem prima aan ;-)

dit is overigens ook onderdeel van zijn training hij blijft een angstige hond maar weet inmiddels wel dat ik zorg dat hij veilig is en leert ermee te schipperen

Keurig slap lijntje..roos is tevreden met de training 

gouden hondjes zijn die buitenlanders

Sociaal zijn geeft grotere overlevings kans als zwerver

dus dat zijn de overlevers...generatie op generatie

daardoor zijn ze socialer in aard

jeff is straat wijs

Waldo een ras overlever

ondanks zijn angst en kennel syndoom doet hij altijd super zijn best

En samen doen we het super!

ach dappere Waldo!