pup zo afgeleid met wandelen

ik heb heel wat weken met een kromme rug gelopen! haha 

hij is trouwens ook heeel gek op eten. 

Jack was rond de 20 weken heel erg de buitenwereld aan het verkennen/alles was heel interessant, haha (en hij is best klein, dus moest vaak bukken om m te lokken met n snoepje) 

ik heb er een oefening van gemaakt, en heb dit ook eerst rustig opgebouwd, heb vaak lopen vloeken, maar dacht bij mezelf de aanhouder wint. 

ik stond buiten t terrein, op de stoep, de riem had ik ''halverwege'' vast, (was n lijn van 1.20m. arm naar beneden, lijn stond niet strak, jack had voldoende bewegingsvrijheid) en bleef stilstaan, ik zei niks, jack die dan druk bezig was met trekken omdat hij ergens naar toe wilde negeerde ik op dat moment. pas als hij naar mij keek, reageerde ik heel enthousiast en kreeg hij een voertje, en ging binnen de riem lengte ergens anders staan. ( waar ik naar toe wil)

hij kreeg heel snel door dat als hij naar mij keek, hem dit wat opleverde wat leuker was dan de buitenwereld. heb toen op het moment dat hij naar me keek gelijk ''kijk eens'' bij gezegd.(gevolg, hij keek heel vaak naar me) 

toen hij dit eenmaal redelijk onder de knie had, ben ik zijn aandacht blijven vragen voor 5 tot 10 meter, en later ook voor meerdere meters (hij wist dat als ik vrolijk tegen hem praat, hij (onverwachts) een snoeppie krijgt, dus terwijl ik vrolijk tegen hem praatte liepen we, was zijn aandacht voor een paar tellen weg, dan liet ik hem het snoepje ruiken, volgde hij het snoepje? dan praatte ik weer vrolijk en liep weer verder... 

soms als zijn aandacht weg was hielp het ook dat ik me omdraaide en de andere kant onverwachts opliep, of het tempo verhoogde,

(uiteindelijk heb ik er het commando volg bij aangekoppeld.

je zou kunnen proberen hem af en toe het voertje te laten ruiken als haar aandacht van jou wegzakt, probeer eens verschillende tempo's te lopen, gebruik je vrolijke stem, praat belonend als ze met je mee loopt,

bijvoorbeeld; je geeft het voertje, en 3 tellen daarna praat je enthousiast en loop je plots vrolijk weg, met wat lekkers in je hand wat je ook duidelijk maakt door bijv. te laten ruiken, of smak geluidjes maken enz.) 

wat ik trouwens ook wel eens deed was als hij zijn aandacht niet bij mij had, ging ik op mijn hurken in de richting van hem zitten, en praatte van ooo kijk eens enz. kwam hij dan kijken, dan liet ik hem een voertje ruiken, en liep ik een aantal meter verder, gaf hem dat snoepje tijdens het lopen, en liet gelijk het 2e snoepje dat ik in mijn hand had ruiken, en praatte ik weer vrolijk

Ben niet heel goed in het uitleggen, dus sorry voor eventuele onduidelijkheid. 

Ja ik snap het hoor :) Wat die Zak George ook qua beloning aanraad is echt vlees ofzo. Echt het lekkerste van het lekkerste. 

Als ik je verhaaltje zo lees bepaalt je hondje momenteel de wandelingen....

en jij raakt geiiriteerd, dat is heel logisch.....

Mila voelt je spanning ongetwijfeld aan, dus probeer in de eerste plaats zo kalm en rustig mogelijk te blijven..,

dat is altijd de beste basis om een hond iets te leren....

ik heb het mijn honden op deze manier geleerd..., door te lopen als een leider.....

rug recht, hoofd omhoog, riem ter hoogte van je borst en lopen maar.....

wil je hond rechts, dan ga jij links, wil je hond links, dan ga jij rechts.....

af en toe keer je je plotseling om, en loop je de andere kant op....

je kijkt daarbij niet naar je hond, en zegt niets.., maar volgt gewoon je eigen weg...

doe maar net of ze niet bestaat.....

de eerste keer zal je ( bijna) struikelen over je hond, en soms is het misschien  even sleuren..

maar heel snel zal Mila doorhebben

dat ze gewoon met jou mee zal moeten, en dus heel erg goed op zal moeten letten...

doet ze het na een poosje goed, en kijkt ze je aan, dan kun je het aankijken belonen met een 'goedzo!'

maak het steeds moeilijker, door heel onverwacht bochtjes te maken,  kijkt ze je aan en loopt ze netjes met je mee in het bochtje...

prijs haar dan de hemel in!

Je zult merken dat ze, als je dit iedere dag even doet ( 5 tot 10 minuutjes ) , vanzelf iedere wandeling steeds beter op jou zal letten....

succes ermee....

" Als ik je verhaaltje zo lees bepaalt je hondje momenteel de wandelingen....
en jij raakt geiiriteerd, dat is heel logisch.....
Mila voelt je spanning ongetwijfeld aan, dus probeer in de eerste plaats zo kalm en rustig mogelijk te blijven..,
dat is altijd de beste basis om een hond iets te leren....
 
ik heb het mijn honden op deze manier geleerd..., door te lopen als een leider.....
rug recht, hoofd omhoog, riem ter hoogte van je borst en lopen maar.....
wil je hond rechts, dan ga jij links, wil je hond links, dan ga jij rechts.....
af en toe keer je je plotseling om, en loop je de andere kant op....
je kijkt daarbij niet naar je hond, en zegt niets.., maar volgt gewoon je eigen weg...
doe maar net of ze niet bestaat.....
de eerste keer zal je ( bijna) struikelen over je hond, en soms is het misschien  even sleuren..
maar heel snel zal Mila doorhebben
dat ze gewoon met jou mee zal moeten, en dus heel erg goed op zal moeten letten...
doet ze het na een poosje goed, en kijkt ze je aan, dan kun je het aankijken belonen met een 'goedzo!'
maak het steeds moeilijker, door heel onverwacht bochtjes te maken,  kijkt ze je aan en loopt ze netjes met je mee in het bochtje...
prijs haar dan de hemel in!
Je zult merken dat ze, als je dit iedere dag even doet ( 5 tot 10 minuutjes ) , vanzelf iedere wandeling steeds beter op jou zal letten....
succes ermee.... "

esther

dit bedoelde ik inderdaad ook :)

Op zich normaal als een pup veel en snel afgeleid is, met voertjes af en toe aandacht oefeningen doe om rust in te bouwen en de aandacht weer bij jou te krijgen, Sadi is nu 8 maand en twee weken en heeft dat bij tijd en wijle ook echt nodig nog.