Wat ik zou doen is hele kleine stukjes lopen buiten.
Densnoods kom je niet verder dan drie stappen van je voordeur.
Er is een verschilt tussen steunen en angst echt bevestigen.
Er zijn nieuwe theorieen dat angst niet bevestigd kan worden, ik betwijfel dat ten zeerste. Angst is een heel nuttige emotie die je weghoudt bij gevaarlijke situaties en is volgens mij heel gevoelig voor beloning, ofwel doordat je aan iets naars ontsnapt ofwel omdat een ander bevestigt hoe goed het was om die situatie uit de weg te gaan.
Er is bijvoorbeeld een verschil in de manier van aaien. Rustige langzame (ongeveer 10 seconden van kop naar staart) aai werkt kalmerend, drukke korte aaitjes zorgen juist voor meer spanning. Ook je stem, hoge toon of meer tonen in je stem zorgen voor extra opwinding, terwijl een stem die iets laag is en 1 toon heeft kalmerend werkt.
Ook ligt het aan de situatie. Hoeveel honden willen als ze stress hebben of bang zijn geaaid worden? De meeste duiken onder je handen weg..
De vraag is dus of aaien wel zo'n kalmerende/steunende werking heeft.
Wat je volgens mij het beste kan doen is rustig blijven staan, zo ontspannen mogelijk. Je kunt als het donker is de voordeur open zetten en in de gang een spelletje doen en dat langzaam naar buiten verplaatsen. Je kunt even op een bankje in de tuin gaan zitten en laat je hond maar snuffelen en kijken. Binnen 5 tot 8 minuten moet je merken dat je hond uit zichzelf verder wil lopen of meer interesse krijgt in de omgeving. Als het langer duurt en je hebt dit soort dingen vaker, dan herstelt je hond slecht van prikkels, dat is niet zo goed. (maar dat komt zelden voor)
Kijk echt op je horloge of telefoon, want 5 tot 8 minuten echt wachten, duurt langer dan je zou denken :)
Ook moet je tussendoor geen nieuwe prikkels hebben.
Hou de stukjes heel kort en telkens hetzelfde stukje. Je zou iedere reclame als je 's avonds tv zit te kijken even kunnen gebruiken om voor de deur/in de deuropening een spelletje te doen, gewoon om te wennen aan het donker.
Met optillen moet je bedenken wat voor boodschap je geeft. Zeker als je wel heen tilt, maar terug niet. Waarom loopt de hond wel snel terug naar huis? Ik denk omdat hij zich zo snel mogelijk veilig wil voelen. Dat is al zelfbelonend gedrag en maakt buiten niet leuker.
Dus als je tilt, zou ik niet alleen naar het veldje tillen, maar ook terug.
Een grote pup kun je al niet tillen, een kleine wel, dan moet je wel bedenken dat zijn perspectief vanaf je arm heel anders is en het op de grond dus alsnog heel spannend kan zijn, ook al is hij al 9 keer op je arm meegeweest. Mijn voorkeur heeft dan om jezelf klein te maken en steun te bieden op zijn niveau, zodat zijn perspectief niet veranderd en hij leert 'op eigen pootjes' staan. In ieder geval als hij al angstig is. Als hij nog niet angstig is, kun je hem best optillen om angst of vermoeidheid te voorkomen.
Ik denk dat je altijd moet bedenken: 'welke boodschap wil ik geven'. Je wilt je hond leren dat hij bij jou veilig is, maar je wilt hem ook leren dat het op straat ook gewoon veilig is, niet alleen op je arm of als het licht is. Daar moet je balans in zien te vinden.
Ook is iedere hond weer anders. De ene hond til je een keer op en staat vervolgens iedere wandeling tegen je benen op omdat hij dat weer wil, de andere wil het na drie keer gewoon eens even zelf bekijken. Ook iets om rekening mee te houden.