Is wel leuk om te vertellen. Bij ons op de curus had de curus leidster een bel te koop ik dacht van het merk karlie. Je zou dan je hond kunnen laten bellen als ze haar behoefte moest doen. Ik dacht haha zal wel maar leuk om daar mijn energie en tijd in te steken.
De bel eerst aan haar laten zien en laten wennen en elke keer als ze dichterbij kwam iets heeeeeeeeeeel lekkers geven. Toen heb ik heel zachtjes en een tikje aan gegeven en gezegd plasje doen. Enz enz. En bij aanraken ook het woord bel genoemd of bellen.
toen de bel opgehangen bij de deur naar de hal toe. Elke keer als we haar uitlieten zeiden we plasje doen en dit een tijdje doen.
En toen was daar het emotioneel moment: Missy begon te zeuren dat ze er uit moest je herkent het wel piepen en de snuit tussen de benen en alvast aan lopen. Ik zei toen dat ze moest bellen om plasje te doen en je geloof het of niet ze ging naar de bel en deed haar snuit er naar toe en belde.
Nu doet ze het nog steeds en oh wee als ze nodig moet en wij komen niet snel genoeg dan belt ze nog eens maar dan harder haha.
Als ik dit vertel zie je mensen wel een denken jaja . Totdat ze op visite zijn en ze het zien.
Reageren
