Wij hebben Rider van The Three Turnips.
Echt een geweldige hond! (Maargoed dat zegt iedereen natuurlijk van zijn eigen hond).
Als je een filmpje wil zien: profiel.
Wij zijn ook begonnen met een Dalmaat als hond.
Vroeger bij mijn ouders hadden wij wel een schipperke, toen was ik nog erg klein. Maar ik vind dat toch heel anders dan een 'grote hond'.
Bij een Dalmatier moet je inderdaad erg consequent zijn met opvoeden.
Het gaat niet zozeer om streng zijn, maar wel om consequent zijn. Wat vandaag mag, mocht gisteren ook.
Ze zijn mega slim, daar zullen ze vaak gebruik of misbruik van maken.
Maar dat geeft de baas ook weer de gelegenheid om dat te gebruiken. In trucjes/gedrag aanleren is hij erg makkelijk, maar niet te lang want hij heeft een 'hekel' aan eentonigheid. Dan gaat hij dingen zelf verzinnen.
Hij was binnen enkele dagen zindelijk. Na een week heeft hij nooit meer in huis gepoept/geplast.
Wij wandelen 3 x met onze hond. 's ochtends 1 uur. 's middags 1 uur. 's avonds een half uur.
OF een half uur fietsen, 1,5uur wandelen en 15 minuten fietsen.
(Ligt een beetje aan waar we zelf zin in hebben.)
Bij beide wandelingen van 1 uur (of meer) kan hij los. Het is wel echt een explorer. Hij trekt er graag met zijn neus op uit. Niet om te jagen, of achter de vrouwtjes aan te gaan; maar puur om de wereld om hem heen in kaart te brengen. Hij ziet echt alles als spel. Ook komt hij goed als ik hem roep en hij houdt ons goed in de gaten.
Het gaat goed met veel honden, sommige honden niet. Maar wat dat precies is kan ik de vinger niet op leggen. Hij zal nooit een snauw geven als een andere hond niet eerst begint zeg maar.
Verder hebben er geen 'kind' aan in huis en slaapt hij veel. Hij is kleine kinderen gewend, dat gaat ook prima.
Hij kan als het moet ook best een uur of 6 alleen blijven.
Maar dit is incidenteel. Ik werk vanuit huis, dus behalve boodschappen, op visite gaan, uit eten gaan is hij nauwelijks alleen.
Hmmm dit klinkt natuurlijk allemaal erg voordelig... waar ik zelf soms nog eens tegenaan loop.
Misschien enkele minpunten:
- in de pubertijd had hij echt alleen maar oog/neus voor de vrouwtjes (hij heeft er trouwens nooit een bestegen gelukkig).
- veel witte haartjes = niet te doen met een stoffen bank. Omwille van de hond/poetsen hebben wij een leren bank aangeschaft. Iedere dag 30min de bank zuigen werd ons te veel. Maargoed wij hebben er zelf gekozen om voor de gezelligheid de hond op de bank te willen.
- hij heeft echt hang naar lichamelijk contact. Niet uit bangigheid, maar gewoon om lekker bij je te zijn. Soms deponeert hij zijn volwassen reet gewoon lekker op je schoot. Dan is 'ie even vergeten dat het geen pup meer is. Dan wil hij gewoon even lekker geknuffeld worden. En als het tegenzit en je zegt het niet meteen 'laag' (bijvoorbeeld) wil hij ook nog wel eens zijn kont op je schouder deponeren. Alles om maar lekker bij je te zijn.
- sterk aan de lijn. Met positief trainen hebben we het 'trekken aan de lijn' er niet uitgekregen. Hij komt als je hem roept. En hij kan voor 20 meter volgen. Maar bij een wandeling van een uur lukt dat niet aan de riem. Inmiddels is het zover dat het redelijk gaat (ligt misschien aan de leeftijd), en geeft hij niet meer dan een lichte druk soms.
- Fysiek straffen heeft bij een dalmaat ECHT geen nut, en maakt meer kwaad dan goed. Lichamelijk zijn ze namelijk ontzettend hard voor zichzelf, maar emotioneel zijn het enorme doetjes. Echt kleine hartjes. Naja goed, ik zie van fysiek straffen bij geen enkele hond nut hoor.
-Gemiddeld aandacht voor speeltjes. Mijn hond is makkelijker te trainen met voer dan met speeltjes. Al merk ik nu hij ouder wordt wel meer interesse krijgt in zijn eigen speeltjes, of een tak apporteren.
- nadeel; hij heeft veel gesloopt als pup zijnde. Gelukkig geen muren/behang of plinten. Maar wel kussens, handdoeken, bank alles van stof/pluche werd ontleed.
Het zijn echte clownen.
Je kunt je echt een breuk lachen om je dalmaat. Ze zien alles als spel en een lolletje.
Dus het is wel nodig dat je over een dosis humor beschikt ;)
De hond zal je door middel van zijn spel echt uittesten en uitdagen. Dus stevig/consequent in je schoenen staan is wel een pre. Maar als ik mijn hond vergelijk met de hond van mijn zusje, is mijn hond best makkelijk.
Dalmaten zijn echt honden die het leven zien als een feestje.
In nieuwe/spannende situaties hebben ze een begeleidende hand nodig. Maar zodra ze het door hebben gaan ze er met frisse moed tegenaan .