Elmo is opgegroeid op de straat.
Spelen met honden lukt hem nog wel, maar spelen met mensen gaat niet.
Hij weet gewoon niet hoe het moet.
Hij wíl het wel, daagt ons wel eens uit, komt op je af, maar zodra het echt begint stopt hij.
Een weggerold balletje wordt meewarig nagekeken.
Een trektouw ligt hier werkeloos op de grond.
(Trekspel is machtsspel, iets waar hij niet eens aan begint.)
Wandelingen in het bos zijn ook niet meer dan dat: wandelingen.
Hij rent, snuffelt, kijkt rond.
Ik loop.
Het enige spelletje dat hij doet heeft hij zelf bedacht, hoewel hij het zelden doet.
Dan komt hij heel hard op mij afgerend, vlak langs mijn benen, en dan moet ik proberen zijn kont aan te tikken.
Maar dat is ook maar twee of drie keer en dan houdt hij op, want toch wel een beetje eng.
En de denkspelletjes die iemand hier aanraadde vind hij wel geinig.
Maar ik zou het zo leuk vinden om eens een bal weg te gooien.
's Zomers samen zwemmen.
Dat soort dingen.
Is dat te leren?


Reageren


, mijn duitse herder speelt ook nog niet zoals het hoort, ze is mishandeld geweest 













