Sinds kort hebben wij een Yorkshire Terriër reutje van 2 jaar erbij. Hij moest worden herplaatst omdat hij een ander reutje in zijn roedel steeds aanviel. Dit gebeurde na het overlijden van de alphateef in die roedel. Zo is Gijs bij ons terecht gekomen.
Wij hadden al 3 honden, 2 Yorkshire Terriërs, Tommy, een reu van 11 jaar, en Tuppence, een teefje van 16 maanden en een labradorteef, Doscha, van 13,5 jaar.
Ik denk dat we de laatste buiten beschouwing kunnen laten in dit verhaal omdat zij zich nooit ergens mee bemoeit en vaak slapend van haar oude dag ligt te genieten.
Wij dachten dat het met Gijs bij ons helemaal goed zou komen omdat wij het idee hadden dat Tuppence bij ons duidelijk de alphateef was. Zij is degene die het eerst alarmslaat (blaft), ze is overal het eerst bij, zij bepaalt wanneer er wordt gespeeld (lees: aan oren en staart trekken) en zij ging gewoon bovenop de andere honden zitten zonder problemen.
Maar toen Gijs bij ons kwam bleek dat Tommy toch echt de alphareu is en ook boven Tuppence lijkt te staan. Gijs en Tuppence vertonen beiden actief onderdaning gedrag naar Tommy, zie plaatje.
Tuppence niet zozeer de houding, maar wel het likken van de mondhoeken van Tommy, staart naar beneden en naar hem toekomen ipv andersom.
" />
Nu is het probleem dat er steeds gevechten 'uit het niets' ontstaan. Niet echt uit het niets, maar dit is me nog nooit eerder overkomen.
Ik zal een aantal voorbeelden geven.
Ik was alleen thuis met de honden en mijn stiefvader komt thuis. De honden blaffen altijd als er iemand thuiskomt of aanbelt en staan dan bij de gangdeur.
Op dit moment valt Tommy Gijs aan, ik denk dat dit komt omdat Gijs het initiatief nam, en zo probeerde de leiderrol over te nemen? Dit vind ik niet eens zo'n probleem omdat Tommy een gebalanceerde hond is die ook maar beter de alphareu kan zijn in mijn ogen.
Maar wat me wel dwarszit is het volgende, dit is twee keer gebeurd vandaag.
1. Ik zat vanmiddag boven op mijn kamer met de honden en Tuppence heeft een zakdoekje gevonden wat ze probeert te verscheuren. Dit probeer ik af te pakken door haar af te leiden met iets anders. Op dat moment springt Gijs bovenop Tuppence om haar aan te vallen.
2. Vanavond wil ik de honden naar buiten laten in de tuin, ze staan alledrie bij de deur en Gijs begint te grommen. Ik corrigeer hem met mijn voet door hem tegen te houden en de rest eerst te laten gaan. Op het moment dat ik hem toestemming geef, valt hij Tuppence aan en ze ligt op haar rug te piepen en hij probeert haar te bijten (denk ik, het was donker).
Overigens liep Tuppence heel vrolijk weer naar binnen nadat ik Gijs van haar af had gehaald, terwijl ze bij de voorgaande keren piepend met staart tussen de benen wegliep.
Beiden keren schrok ik me helemaal de ... en haal ik ze uit elkaar, vooral omdat Tommy bij dit soort incidenten meteen probeert om Gijs aan te vallen.
Ik heb dus het idee dat Tuppence en Gijs in een soort machtsstrijd verwikkeld zijn, maar dat Tommy dit niet toelaat omdat hij bepaald heeft dat Tuppence sowieso de tweede in de rang is.
Maar het vreemde is dat Tuppence en Gijs een paar minuten later gewoon weer wild aan het spelen zijn, rondjes rennen, springen, elkaar uitdagen. Hierbij kwispelen ze allebei erg relaxed, dus niet op een gespannen manier. Buiten de kleine vechtpartijen om, kunnen zij het echt prima met elkaar vinden.
Hoe zien jullie dit? Zal dit na een tijdje overgaan? Moet ik ze laten vechten? Doe ik iets verkeerd?
Gijs plast ook in huis, niet omdat hij onzindelijk is maar omdat hij toch lijkt te proberen om 'zijn' territorium te markeren.
Alleen Doscha is gesteriliseerd in dit verhaal.
De honden kunnen wel prima met z'n drieeën bij me op bed of op de bank liggen, en ik let op de posities.
Ik hoop dat iemand me wat meer kan uitleggen want ik begin me toch een beetje zorgen te maken...
Groetjes, Evelyn.


Reageren
dan is het een ander verhaal) maar als de een blaffend naar de deur rent moet jij diegene zijn die hem stopt en niet een ander uit jouw roedel.





"












