" Of, waarom gaat je zoon net dán niet even met hem buiten ? "
Dit lijkt me voor dit moment misschien ook wel even het fijnste. Zo kun jij even lekker stofzuigen zonder je druk te hoeven maken om je hondje die helemaal van de leg is en heeft zoon met hond even een lekker uitje.
Mellow is ook bang, inmiddels thuis niet meer, buiten nog wel.
Toen we haar net hadden (denk het eerste half jaar) was de stofzuiger ook een eng, gevaarlijk, lawaaiig monster. Was ik in de keuken aan het stofzuigen, zat zij op de mat bij de tuindeur. Ging ik naar de huiskamer, vloog zij naar de deurmat bij de voordeur. Zo ver mogelijk weg van Het Monster.
Inmiddels kan ik gewoon onder haar mand stofzuigen en kijkt ze hooguit wat verstoord op.
Een angstige hond kost heel veel tijd en geduld, maar met al dat geduld kun je wel heel veel bereiken.
Of het ooit helemaal weg zal gaan hangt af van veel verschillende factoren (ik heb me erbij neergelegd dat het bij Mellow waarschijnlijk nooit voor 100% zal verdwijnen).
Misschien zul je ook wat dingen moeten aanpassen om je hondje iets meer rust en vertrouwen te geven, zoals bijvoorbeeld je zoon uit wandelen sturen als jij gaat stofzuigen.
Wie weet kun je dan over een poosje afspreken dat je zoon terug naar binnen komt als jij bíjna klaar bent (laatste meter stofzuigen en klaar). Dan hoort je hondje de stofzuiger nog wel maar ben je ook gelijk klaar als hij binnen is. Lekker snoepje d'r in en lekker in zijn mandje liggen uitrusten van de wandeling.
Zo is Mellow nog steeds bang van de broodrooster. Ze gaat al bibberen als ik het ding uit de kast pak. Mijn oplossing is simpel: ik hou het 'omhoogschiethendeltje' even tegen, zodat ie niet keihard omhoog knalt. Scheelt haar een beetje stress en kost mij geen enkele moeite.
Misschien niet de gewenste oplossing, maar ik vind het geen probleem om het zo te doen.