Verschillende rassen in een roedel, wat gaat wel/niet goed?

Ik heb ook gekeken dat Perdie en Orga bij elkaar pasten. Maar langs de andere kant heb ik er ook op gelet dat Orga toch een beetje verschillend is. Zo was het al meteen duidelijk dat hij een pak zekerder en minder bang was en dat was ook wat ik zocht. Perdie is ook zo'n bangerik als Bo denk ik en ze is er nog meer op vooruitgegaan sinds Orga zijn komst. Ze kijkt bepaalde dingen af van hem. Als hij bv voorbij die enge auto durft dan durft zij dat plots ook en als hij die enge mensen begroet op de hondenwei dat durft zij dat ook... Ook is ze nog aanhankelijker geworden. Vroeger lag ze graag naast ons in de zetel, maar zou ze nooit op schoot zijn gegaan. Het idee van letterlijk OP iemand te liggen vond ze precies niet aanlokkelijk. Orga doet dat juist wel, die vind het heerlijk om gezellig op schoot te slapen en dat heeft zijn effect gehad. Sinds kort ligt Perdie niet meer alleen naast ons, maar heeft ze ingezien dat het best gezellig is om op de baasjes te slapen! 




Ik wil dus maar zeggen dat het natuurlijk belangrijk is om te kijken naar een hond die bij je huidige hond past, maar dat het soms ook niet slecht is om net opzoek te gaan naar ietwat verschillende karakters zodat ze elkaar mooi aanvullen en kunnen leren van elkaar!

Ik weet niet goed hoe ik dat moet uitleggen. Het zijn bepaalde herder trekjes.

Judith, fijn dat je kan lezen ,maar lees dan ook het vervolg,ja ts heeft haar husky voor herplaatsing aan geboden, maar kwam daar op terug haar husky blijft. zo en nu weer naar de vraag van ts. ik heb 3teckels gehad samen met een boxer, perfecte combinatie.al zal ik nu geen boxer meer nemen ivm mijn gezondheid. groeten Hein.

Dat vind ik wel bijzonder om te lezen. Ik dacht altijd dat windhonden onderling het wel goed konden vinden, maar een podenco en Afghaan gaat dus niet goed? Hoe zijn de Afghanen qua omgang met andere honden dan? Als in, spel?

Interessant topic! Ik heb juist een hele andere ervaring. Eerst 4, nu 3 Jack Russells bij elkaar. Maar merk juist dat ze teveel op elkaar lijken en dat dat niet altijd goed gaat. Laika en Lizzy zijn allebei ontzettend geobsedeerd en gaan vaak te veel in hun spel op. Allebei laten ze zich ontzettend opfokken, dus samen spelen lukt vaak niet. Ik ben veel bezig de rust te bewaren om ze goed met elkaar om te laten gaan. 

Lizzy speelt daarentegen wel heel leuk met bijvoorbeeld Labradors. Als ze dan iets te fel wordt halen die hun schouders op, whatever, zoek het uit klein mormeltje. Hier wordt Lizzy weer rustiger van.
Terwijl een andere terrier zich gelijk aangevallen voelt. Het gaat gelukkig meestal wel goed nu, maar echt leuk spelen is het niet. Liz weet dit en zoekt dus uit zichzelf vaak de labradors op in duin.
Voor ons dus ooit (hopelijk pas in de verre toekomst) als alleen Lizzy er nog is, geen JR of andere terriër meer erbij maar iets van een labje of kruising daarvan oid.

Dus ja ik denk echt dat het aan het ras zelf ligt of je er beter al dan niet een rasgenootje bij kan nemen. Bijv. bij een Podenco (zoals Cosmics verhaal) lijkt me het juist weer beter.

Interessant dat het bij jou dus eigenlijk omgekeerd is en dat 't zelfde ras dus eigenlijk elkaar alleen maar versterkt in negatieve zin. Dat is eigenlijk ook wel logisch en ja ik denk dat dat ook weer per ras verschillend is. Ligt ook wel deels aan het karakter denk ik. Wij hebben 3 totaal verschillende honden thuis zitten qua karakter.

Toen we bij de fokker gingen kijken voor een pup hebben we Laika meegenomen zodat zij een pup uit kon zoeken. Met Lizzy ging ze als enige spelen, terwijl ze de andere pups niks vond, dus wij dachten, bingo! Maar ze heeft dus echt haar evenbeeld uitgezocht  Dus inderdaad, als ik honden van hetzelfde ras zou nemen zou ik wel zorgen dat de karakters onderling verschillen. Bijv. de meest ondernemende van het nest en een relaxte knuffelkont. Of een herplaatser, dan weet je miss meteen of het klinkt
Het is ook niet dat ze niet echt goed gaan, maar echt leuk spelen zoals ik vaak wel lees of zie, nee dat zit hier gewoon niet in. Als ik ze alleen meeneem, vinden ze dat helemaal geweldig. Ze hebben allemaal het liefst de baas voor zichzelf...

Haha ja die dacht vast "Met wie kan ik het beste kattenkwaad uithalen" .. Vind het zelf ook lastig om honden te matchen met elkaar, een pup is leuk maar je weet nooit hoe ze op elkaar reageren als ze volwassen zijn en dat voordeel heb je met een herplaatser weer wel (als ie wat ouder is). Dan kan je kijken of het klikt, een pup veranderd nog veel te veel. Denk niet dat je dat meteen kan zien als ze jong zijn. De baas voor henzelf is natuurlijk altijd leuk  ik probeer hier ook individueel aandacht te geven, 1 op 1 wandelen enzo, vind het wel belangrijk, je merkt dan ook dat ze een andere houding hebben, zowel tegenover andere honden en mensen als tegenover de baas. Ze zijn vaak wat gemoedelijker.
.