Hallo Allemaal,
Ik zit met een raar gevoel in mijn maag.
Sinds een week is Lupo ongelofelijk aanhankelijk en knuffelig.
Nu is ze altijd wel heel lief geweest, maar dit valt echt op.
Zelfs mijn ouders zeggen het nadat we twee keer op bezoek zijn geweest deze week.
Ze is zo ontzettend lief, gehoorzaam en knuffelig dat ik er een beetje bang van wordt.
Ik zeg dan ook tegen haar: "je gaat toch niet ineens dood ofzo he, dat je zo lief bent"
Een grapje natuurlijk, maar ik vind het toch raar.
Kon ze maar praten, dan kon ze het me vertellen, maar helaas.
Heeft iemand van jullie dit wel eens meegemaakt? Zo'n opvallende verandering?
Jullie zullen wel denken, wat zeurt ze nou? Het is toch geweldig dat Lupo ineens zo lief is.
Begrijp me niet verkeerd, dat is ook zo! Ik geniet er met volle teugen van!
Ik vraag me alleen af hoe dat zo ineens kan?
Ze is pas 9 maanden dus ze kan niet al uit de puberteit zijn (als ze er al in zit!)
Ze luistert ineens als een modelhond, zelfs als ze met andere honden aan het spelen is. Terwijl ik dan normaal op mijn kop kon gaan staan.
Ook houdt ze met wandelen constant oogcontact met me, en staat na iedere 10 meter op me te wachten.
Ideaal, maar wel vreemd.
Ik ben benieuwd of iemand een goede reden hiervoor kan bedenken, want ik blijf me verbazen!
Lieve groet,
Juliette



3 doggies











