" De stelling kwam van mij af, leuk om alle reacties te lezen!
Ik denk zelf dat zo lang alles in mate gebeurd het sowieso nooit heel erg veel kwaad kan. Er is immers niet DE juiste manier om een hond op te voeden en/of te behandelen. Maar de stelling komt voort uit de observatie van sommige mensen die hun hond behandelen als een pop, of echt als een hulpeloze baby. En dan denk ik soms, jij gaat zo compleet aan de behoeften van een hond voorbij dat wat jij doet bijna net zo erg is als een hond verwaarlozen. En misschien lijkt het er op dat hun motief liefde voor de hond is, maar stiekem denk ik dat het soms meer liefde voor zichzelf is. (In de zin van, ik doe wat IK wil, en wat de rest er van vind interesseert me niet. Net zoals het mij eigenlijk niet interesseert of het voor de hond wel goed is, want IK vind het schattig)
Dit gaat uiteraard over de extremere voorbeelden. Jouw hond op de bank laten, of een keer een (praktische) jas aantrekken is echt het probleem niet. Maar dat zou dan in dezelfde schaal vallen als een kleine vorm van verwaarlozing, zoals misschien de vacht van je hond niet altijd even goed borstelen (als dat nodig is). Je moet natuurlijk 1 jasje niet gaan vergelijken met je hond compleet verwaarlozen
Maar een vriendin van mij heeft enkele maanden op een chi hua hua hondje opgepast. De baasjes gingen naar Engeland verhuizen, maar gezien het pupje met valse papieren uit Bulgarije was gekomen moest ze opnieuw geënt worden. De keuze was toen de hond of in quarantaine op het vliegveld voor x maanden, of de hond enten in Nederland en later ophalen. Mijn vriendin heeft toen enkele maanden op het hondje opgepast, samen met haar eigen chi-kruisingen. Nu kreeg ze serieus 2 koffers (!) vol met kleding en dingetjes voor de hond, inclusief een enorm bed in een vorm van een kasteel etc etc. Ze kreeg er ook een tas bij waar in de hond ten alle tijde (!!) moest worden rond gedragen, en ze mocht ABSOLUUT geen hondenvoer eten.
Mijn vriendin had daar weinig boodschap aan, en heeft het oppashondje hetzelfde behandeld als haar eigen hondjes. Nu was het oppashondje niet gesocialiseerd, en beet ze de andere honden in het gezicht. Dat werd gelukkig snel minder. Ook mocht het hondje gewoon mee lopen aan de lijn, wat ze echt heerlijk leek te vinden. Ze kreeg hetzelfde voer als de andere hondjes, en daar deed ze het prima op.
Maar toen kwamen na enkele maanden (zonder ooit echt contact tussendoor te hebben opgenomen) de baasjes het hondje ophalen, en ze zijn compleet boos uitgevallen omdat het hondje geen kleertjes aanhad, aan de riem liep en gewone brokjes kreeg. Mijn vriendin had verzuimd om speciaal voor de hond te koken, en oh wat erg!
En als ik dat soort verhalen hoor, over dat soort mensen, dan denk ik wel: Jij zou geen hond moeten hebben. Jij doet echt niks wat in de aard van het beestje ligt, en kijkt echt totaal niet naar de behoeften van een hond, maar naar wat jij leuk vind (als mens). En wat mij betreft ligt zo'n behandeling wel redelijk gelijk aan je hond verwaarlozen (ik kies bewust voor verwaarlozen en niet voor mishandelen, want dat zijn ook compleet andere dingen)
Maar daar komt de stelling dus vandaan, en ik vind het echt enorm interessant om alle reacties te lezen!
"