" Ben een tijdje niet zo actief geweest op hondenpage door vanalles en nog wat ...
Turbo is uiteindelijk naar Boslucht in Eersel geweest. Ik heb geen opmerkingen op het pension (ik ben er voor ik hem gebracht had een 5-tal gaan bezoeken en eigenlijk leken ze me allemaal wel ok), maar ik doe het nooit meer. Het was nu een echte noodzaak omdat ik voor het huwelijk van mijn neefje naar Noorwegen moest, want anders gaat Turbo gewoon mee op vakantie met mij. Ik heb al gezegd dat ik de volgende keer gewoon niet ga als ik Turbo nog weg moet doen. De arme schat was niet te herkennen toen ik hem terug kreeg. Heel teruggetrokken, heel erg vermagerd, een andere hond. En ik geef echt niet de schuld aan het pension, want als ik ze belde gaven ze me info waardoor ik wist dat ze zeker wel met hem bezig waren geweest en ze hadden ook foto's van hem spelend met andere honden op hun FB pagina. De arme schat kan er gewoon niet zo goed tegen denk ik. Hij is ook al ouder natuurlijk (7,5j) en hij is nogal gevoelig en hangt heel erg aan zijn baasje. Hij at dus niet zo goed (zelfs de kvv niet) en dat is nog wel effe doorgegaan nadat ik terug was. En hij was waarschijnlijk oververmoeid door het spelen en alle indrukken die hij daar over zich heen kreeg. Hij was superblij om me terug te zien, maar daarna was ie echt een hoopje ellende. En dat heeft toch wel een dikke week geduurd! En ik voelde me dus ook ellendig! Gelukkig is ie nu terug de oude. En hoewel ik het pension dus niets verwijt en zelfs denk dat het een goed pension is, voor ons dus niet meer. Turbo gaat in het vervolg gewoon mee, of ik ga niet weg ... "
Herkenbaar...
Niet dat ik het meegemaakt heb zo. Maar ik kan me voorstellen dat sommige honden zo reageren.
Ik heb een tijd geleden met Obi een proefdag dagopvang gedaan,nouja dag... het was een kort half uur denk ik. Het was een mooie opvang, alles goed geregeld. De mensen gingen goed met honden om. Obi ging goed met de honden om daar... ik had er een goed gevoel bij. Hij keek me nog één keer aan en holde toen als een malle achter z'n nieuwe vriendjes aan. Ik ging en enkele minuten later realiseerde Obi zich in paniek dat ik weg was. Hij is over een hek van 1.80 meter heen geklommen (denken we) springen dat kan namelijk niet. Om te ontsnappen.. en dat lukte hem. Ze hadden het daar in al die tijd dat er honden komen nog nooit meegemaakt. Hij rende door de weilanden zoekend naar ons helemaal in paniek. En maar rennen de mensen gingen zo snel ze konden achter hem aan. Maar Obi zocht hen niet en luisterde (dus) niet naar ze. Ik moest een half uur terug rijden om mijn hond te zoeken toen ze me toen ik thuis was in paniek opbelden. Gelukkig kwam Obi meteen naar me toe toen ik hem riep... Mijn hart... mijn god ik zie hem nog rennen in de buurt van die drukke weg...
Sommige honden kunnen niet naar zo'n opvang ben ik van mening, helaas is Obi er ook 1 van.