Oke ben blij dat dat verschil wel rechtgetrokken is.
Oke hij kan wat minder lang maar nu tenminste een die je kunt opladen 
Dankjewel, we doen er aan wat we kunnen ik hoop dat we vrijdag na de bloedtest horen dat de trombose weg is. Of in elk geval al sterk vermindert.
Mensen, de laatste weken ga ik met minder plezier naar mijn werk,
sterker nog, ik zie er iedere dag weer tegenop! Mijn werk op zichzelf is fantastisch en ik geniet er ook weer elke dag van
, maar toch.
Maar vooral omdat Liz blijkbaar heel gevoelig is voor mijn emoties, vind ik dit zeer ongewenst!
Heeft iemand een tip zodat ik weer wat positiever in het leven sta?
Kijk eens naar een match van de paralympics....dan besef ik altijd weer hoe gelukkig ik wel ben, en wat die mensen pas voor reden hebben om zich te beklagen. Dan vallen al mijn kleine problemen weg, echt hoor Martin....je hebt werk, je hebt een lieve hond, je bent (denk ik) gezond, je eet soms lekkere chinees die je smaakt......
Veel mensen hebben zo veel minder. Klink ik als je moeder nu ? sorry dan 
Ik weet het Anny, ik hoor niet te klagen! En ja ik ben gezond (voor zover ik weet) en heb een lieve hond, maar desalniettemin voel ik me toch dèpri! En Liz heeft daar last van.
Martin ga eens wandelen in de natuur......met Liz natuurlijk.
Praat tegen haar , vertel haar waarom jeje zo voelt, en ze zal luisteren.
Dan vertel je hoe blij je wel bent met haar, en ze zal luisteren.
En dan zal ze komen troosten en in haar hondentaal proberen te zeggen , baasje komaan zeg, wij twee en zijn er toch voor mekaar ., en dan ga jij luisteren.
Je hebt daar een schatje in huis, dat je nooit tegenpraat, dat je altijd welkom heet, iedereen heeft het al eens moeilijk. Maar je hebt verantwoording nu voor haar, net alsof je een kind zou hebben. Dus kop omhoog en je kan weer verder.
Naar dat fijne werk, naar een volgende dag.
En anders kom ik onder je kont schoppen.
Ja knikt Liz.......
Vertrouwen krijgen in jezelf en in Liz.
Sadi heeft ook gereageerd op Tjaard zijn klachten en mijn stress. Maar als je je ding blijft doen. Dan zwakt dat wel weer af.
Liz kan er berst mee om leren gaan en ja met Sadi is het zo dat als ik te gestressed ben neem ik een extra LTO3 waar bij een ander bijvoorbeeld een valdisper net even die ondersteuning geeft dat de hond daardoor weer minder sterk om zijn mens reageert.
Ga niet aan jezelf of aan Liz twijfelen. Bepaalde periodes zijn er en jullie zijn nu samen en moeten daar beiden een weg in vinden. Niet tegen het werk op gaan zien terwijl je het werk leuk vind. Gewoon je structuur vast houden en gewoon van je werk genieten je moet juist blij zijn dat je het naar je zin hebt op je werk voor veel mensen is dat niet zo en is het een vervelende terugkerende sleur die op de tenen lopen betekent
Probeer het los te laten dat Liz reageert op hoe jij je voelt.
Je hoeft en moet daar geen last van hebben.
Bij Beauty heb ik het altijd gebruikt om mezelf te spiegelen. Ik had niet altijd door hoe ik me voelde maar zag aan hoe Beauty reageerde hoe ik me voelde. Daardoor werd ik er alert op en pakte dan bijvoorbeeld extra rust of gebruikte indien nodig ondersteuning om wat rustiger te worden.
Beauty reageerde in het extreme geval met extreme jeuk waardoor ze zelfs over haar hele lichaam trilde van de jeuk... totdat ik doorkreeg dat ze op mij reageerde en kon ik daarmee aan de slag.
En dus behalve dat ik haar met haar rugzak op weg heb geholpen heeft ze mij geholpen door me dingen van mezelf te laten zien en door haar vond ik manieren om er beter mee om te gaan. Waardoor het voor mezelf ook wat makkelijker werd.
Ik zie het als van elkaar leren, durven zien dat je een hond veel kan leren maar een hond jou ook veel kan leren. Zie het als een les waar je iets mee kan en til er niet te zwaar aan. De wereld vergaat niet, ze laat je iets zien Ze geeft je een extra reden om ernaar te streven lekker in je vel te zitten en het werk dat je zo leuk vind is daar een onderdeel van Geloof in jezelf en vertrouw op Liz
Dames, dat was nou precies wat ik nodig had! Enorm bedankt!
met alle liefde Martin.
Deze week ging ik me iedere dag, beter voelen. Ook op mijn werk. En dat zag ik terug in Liz!
Ze reageert en gedraagt zich weer 'normaal'! Ik zal voortaan beter op Liz letten, ik weet nu waar haar veranderend gedrag vandaan kan komen.
Ben blij dat ze weer haarzelf kan zijn, en dat ik me weer goed voel!
Alles gaat op en neer. Martin, je bent nu weer in een happy periode, god zij dank 
Je moet als je weer in een dal zit , daar maar aan denken. Het komt altijd weer goed.
Maar alleen als jij er zelf in gelooft.!
Dank je Anny!
Beauty was voor mij letterlijk een spiegel betreft hoe ik in mijn vel zat, Liz is dat duidelijk voor jou ook.
Als je dat wil zien, wat je nu ook aangeeft leer jij niet alleen aan Liz maar Leert Liz ook dingen aan jou, daar komen jullie samen mee verder Top dat het nu weer beter gaat
Het was een mooie les Renate!
Ik vind leven met dieren in de regel vele malen leerzamer dan leven met mensen Van dieren leer ik veel meer, ook over mezelf en geeft meer gelegenheid om aan mezelf te blijven werken
Ik heb sowieso meer vertrouwen in dieren dan mensen! Een dier blijft je altijd trouw, wat er ook gebeurd!
Eens zo ervaar ik het ook.
Weet je wat me nu toch wel opvalt? Sinds ik weer aan tafel eet, ligt er niets onder! Nog steeds niet! Geen Liz!
Fleur lag er altijd! Zou dit nog gewenning zijn? Ook als ik op mijn stoel bv een eitje pel en op eet, helemaal niets! Maar wel als ik met iets kom van de frietzaak!
Aan de andere kant is het natuurlijk wel prettig dat ze niet komt 'schooien'!
Ik mis Fleur nog steeds onder de tafel!!
Het is wel leuk om te zien dat ze onderscheid maakt.
Beauty deed het perfect tijdens het eten, Sadi heeft zich lang elke keer opnieuw tijdens het eten opgedrongen en heel langzamerhand valt bij haar het kwartje dat ze niks krijgt tijdens het eten... hooguit dat ze na die tijd een beloning krijgt als wij rustig hebben kunnen eten zonder dat ze zich opdrong.
Maar ja wat lekkers van de frietzaak ruikt natuurlijk wel erg lekker Zou me er geen zorgen over maken. Denk dat Liz gewoon beter aanvoelt wat de bedoeling is. Ook al mis je het ergens in je hart omdat Fleur dat wel deed. Liz heeft gewoon meer respect voor je als je aan het eten bent
Het gaat nu echt veel beter met Liz! Met mij dus ook dus. Ze heeft de hele tijd dat ik thuis ben in mijn gezichtsveld gelegen!
Dat betekend: in de mand, op de vloer of op de bank! I.p.v. onder de tafel af en toe.
Ik voel mezelf een stuk beter en dat straalt duidelijk uit naar Liz! Fijn om te zien dat ze weer relaxed is!
helemaal super
Hoi,
Ik hoop dat ik hier zomaar mag "inbreken" en een vraag aan Martin mag stellen. Ik heb heel het topic doorgelezen. Vond het heel interessant omdat jij ook een herplaatser hebt van ongeveer een beetje dezelfde leeftijd als mijn hondjes. Nu heb ik een vraag aan jou, heb jij al het gevoel dat Liz jou voor 100 procent vertrouwt? Ik heb mijn hondjes nu bijna anderhalve maand. Ja kort nog dat weet ik En ik heb het gevoel dat ze mij nog niet echt helemaal vertrouwen. En dat ik misschien ook vandaar veel problemen ervaar met uitlaten. (Ik heb hier ook een topic over).
Ook ik heb regelmatig last dat ik niet lekker in mijn vel zit, heel veel meegemaakt de afgelopen jaren en dat voelen de hondjes ook aan en dat vind ik zielig.
Verder wil ik je heel veel succes wensen met Liz, ze ziet er superlief uit!
Vertrouwen en herplaatsers moet je echt rekening mee houden dat dat een tijd duurt voor het echt optimaal is. Maar als ze op je reageren als je niet lekker in je zel zit houd het wel degelijk in dat er al wel een soort van band is.
Je kan het heel zielig vinden dat je honden reageren op hoe je in je vel zit je kunt het ook gebruiken om juist beter in je vel te komen te zitten, waar dat voor jezelf niet altijd lukt lukt dat vaak voor je dieren beter.
In de periode dat wij Beuaty hadden en zij zeer extreem op mij reageerde (ik heb pdd-nos en ptss) heb ik een periode als het echt te erg was rustgevende ondersteuning gebruikt om te zorgen dat Beauty er niet te veel last van had.
Als je niet lekker in je vel zit kan het ook gebeuren dat honden je juist buiten tijdens de wandeling meer gaan uittesten meer grenzen gaan opzoeken. Maar dat is wel per hond verschillend.
@wijffie29 Natuurlijk mag je inbreken! Maar wat betreft jouw vraag: het heeft ruim 3 maanden geduurd voordat het vertrouwen er écht was! En ik kan je vertellen dat dát héél lang was! De eerste maanden bleef ze me maar achterna lopen, iedere keer als ik opstond! Na 3 maanden bleef ze eindelijk rustig liggen, waarschijnlijk met de gedachte: hij is er zo weer!
En idd ook ik was in die tijd niet zeker of Liz wel een goede keuze is geweest! Maar ik weet het nu zeker! We weten nu beiden wat we aan elkaar hebben en kunnen elkaar steunen in goede én slechte tijden!
Net wat Renate ook schreef, blijkbaar groeit er toch al iets, anders zouden jouw hondjes niet zo reageren! Luister naar wat ze te zeggen hebben, wellicht zorgt dat voor wat afleiding, ga jij je beter voelen en de hondjes ook! Ik heb makkelijk praten hoor, want ik ben mijn dip weer te boven, ik kan jouw, net zoals anderen mij. alleen maar opbeuren. De rest ligt bij jou!
Fijn dat je Liz er lief vindt uitzien! Op dát koppie werd ik verliefd en heb er nu geen spijt van!
Hou moed wijffie29!
Goed gezegd Martin, nu komt jouw tijd van raadgeven hier op forum. Mensen met herplaatsers kunnen zo veel van mekaar leren, en helpen is het doel van t forum toch ?
@Wijffie : tof dat je herplaatsers hebt en hopelijk helpen ze je als je eens terug je wat down voelt
Helemaal mee eens Anny! We zijn hier om elkaar te helpen! Ik heb mijn problemen gehad, voor zover, en dus is het logisch dat ik ook wat terug doe!
En waar ik kan, zal ik hulp bieden.
@Wijffie Liz is elke dag 8 1/2 tot 9 uur alleen en dat gaat goed. Extreem lang uitlaten heeft volgens mij geen zin want poepen is poepen! Meer poep is er niet!
Ik maak sinds dat Liz er is, gebruik van een webcam met geluidsdetectie, zodat ik een mail krijg als ze evt zou blaffen of id, Maar kan ik haar ook via mijn smartphone in de gaten houden.
Als ze wat piesen als je weg bent, tja heel vervelend, zorg dan dat je je vloerbedekking verruild voor vinyl op de plek waar ze dat doen! Het zal ook met de gewenning te maken kunnen hebben. Bovendien lijkt het me héél moeilijk om 2 hondjes van 2 1/2 jaar uit een roedel van 12 op te voeden!
Een wandeling is niet gedaan eens dat ze gepoept hebben vind ik dan weer.
Een hond wandelt graag , heeft dan vanalles om te kijken , te snuffelen, andere hondjes zien.....vooral als ze lang daarop alleen zitten.
Ik vind dat iedere hond daar recht op heeft, het is hun enige ontspanning Enfin dat is mijn mening.
@Anny en wijffie: natuurlijk is dat hun enige uitje en moeten ze daar van kunnen genieten, ik heb alleen gedacht dat wijffie het deed om te verkomen dat ze in huis wat doen.
3 doggies
