3 doggies" onze handdoeken zijn afgelopen weekend uitgewassen en hangen nu te drogen 
maar daarover later weer.
Ik had er ook zoeen aan de lijn die overal aandacht voor had behalve voor mij. Dacht ik. Maar is dat wel zo? Doe eens een simpel testje: laat haar zitten, aan de lijn en ga achter haar staan. Doe je linker been een stapje naar voren terwijl ze niet naar je kijkt. Wat gebeurt er? (en ik verklap even niet wat die van mij deed).
Een grote denkfout die wij mensen maken is dat een hond niet op je let als hij/zij niet naar je kijkt. Maar dat is pas een antropocentrische benadering. Dat wij primaten nu eenmaal het meest met onze ogen werken, wil nog niet zeggen dat een hond dat doet. Een hond heeft die input helemaal niet nodig, die 'weet' met zijn andere zintuigen o.a. zijn neus, precies waar jij bent. Dus het is maar zeer de vraag of ze niet op jou let.
Aangezien ik net als Wilma in de lappenmand belandde door de snokken van mn Spot heb ik nu dus ook een andere benadering gekozen, zeker niet meer met stoppen en achteruit lopen en aandacht belonen in de zin van mij aankijken belonen. Dat werkt ook niet als de aandacht er wel al is. Stel je voor: je zit ingespannen naar iets op TV te kijken, je vriend roept "heb je mijn sleutels gezien?" Zonder op te kijken roep je "die liggen op de keukentafel" Je vriend roept nog een keer, je geeft hetzelfde antwoord. Na de zesde keer sta je op en loop je naar de keuken om ze aan hem te geven. Ik weet niet hoe het met jou dan zit, maar ik ben dan toch lichtelijk geïrriteerd (lees: hier liggen ze toch eikel). Op dat moment geeft mijn vriend mij een chocolaatje. Wat denk je dan? Mijn gedacht zou zijn "Eikel, had nou zelf die sleutels gepakt, ik was veel liever TV blijven kijken, luister dan als ik je wat zeg" en niet "joepie, hij houdt nog van me". (even voor de goede orde, het sleutelverhaal is bij ons meestal andersom. Ooit ga ik mijn hond nog eens "zoek de sleutels" leren. Mits ik zeker weet dat hij nog niet uitgevogeld heeft hoe dat werkt... )
Wij starten nu de wandeling met een hele korte lijn en een soort 'halster' (halti/halsband combi) waardoor ze even geen speelruimte hebben. Dorp uit, dan langere lijn, snuffel en graaftijd (mijn mannen kunnen niet overal los) en we eindigen ook met kort lijn. Er is nog wat protest, maar er wordt al aanzienlijk minder gesnokt en gesleurd. En na al een half jaar pijn met regelmatig daardoor gebroken nachten, is dit best een opluchting. Dit is niet alles wat we doen, er zit nog een heel uitgebreid gedachtengoed achter en een aantal andere oefeningen, ik ga daar nog wel een aparte topic aan wijden maar moet nu even verder met mijn werk "
maar daarover later weer. Ik had er ook zoeen aan de lijn die overal aandacht voor had behalve voor mij. Dacht ik. Maar is dat wel zo? Doe eens een simpel testje: laat haar zitten, aan de lijn en ga achter haar staan. Doe je linker been een stapje naar voren terwijl ze niet naar je kijkt. Wat gebeurt er? (en ik verklap even niet wat die van mij deed).
Een grote denkfout die wij mensen maken is dat een hond niet op je let als hij/zij niet naar je kijkt. Maar dat is pas een antropocentrische benadering. Dat wij primaten nu eenmaal het meest met onze ogen werken, wil nog niet zeggen dat een hond dat doet. Een hond heeft die input helemaal niet nodig, die 'weet' met zijn andere zintuigen o.a. zijn neus, precies waar jij bent. Dus het is maar zeer de vraag of ze niet op jou let.
Aangezien ik net als Wilma in de lappenmand belandde door de snokken van mn Spot heb ik nu dus ook een andere benadering gekozen, zeker niet meer met stoppen en achteruit lopen en aandacht belonen in de zin van mij aankijken belonen. Dat werkt ook niet als de aandacht er wel al is. Stel je voor: je zit ingespannen naar iets op TV te kijken, je vriend roept "heb je mijn sleutels gezien?" Zonder op te kijken roep je "die liggen op de keukentafel" Je vriend roept nog een keer, je geeft hetzelfde antwoord. Na de zesde keer sta je op en loop je naar de keuken om ze aan hem te geven. Ik weet niet hoe het met jou dan zit, maar ik ben dan toch lichtelijk geïrriteerd (lees: hier liggen ze toch eikel). Op dat moment geeft mijn vriend mij een chocolaatje. Wat denk je dan? Mijn gedacht zou zijn "Eikel, had nou zelf die sleutels gepakt, ik was veel liever TV blijven kijken, luister dan als ik je wat zeg" en niet "joepie, hij houdt nog van me". (even voor de goede orde, het sleutelverhaal is bij ons meestal andersom
. Ooit ga ik mijn hond nog eens "zoek de sleutels" leren. Mits ik zeker weet dat hij nog niet uitgevogeld heeft hoe dat werkt... ) Wij starten nu de wandeling met een hele korte lijn en een soort 'halster' (halti/halsband combi) waardoor ze even geen speelruimte hebben. Dorp uit, dan langere lijn, snuffel en graaftijd (mijn mannen kunnen niet overal los) en we eindigen ook met kort lijn. Er is nog wat protest, maar er wordt al aanzienlijk minder gesnokt en gesleurd. En na al een half jaar pijn met regelmatig daardoor gebroken nachten, is dit best een opluchting. Dit is niet alles wat we doen, er zit nog een heel uitgebreid gedachtengoed achter en een aantal andere oefeningen, ik ga daar nog wel een aparte topic aan wijden maar moet nu even verder met mijn werk
"Je hebt een heel goed punt!
Mag ik vragen wat voor halsband / halster-ding je dan gebruikt? Ben erg benieuwd naar je topic.
