" Moeilijk, want jullie leven met hem, en vertrouwen hem niet met kids.
En daar is dan dus alle reden voor als ik het zo lees.
Zeker omdat jullie nu niet bepaald onervaren of niet betrokken hondenmensen zijn, juist wel dus.
Het "goedpraten" van bijtincidenten is voor mij altijd een lastig ding.
Enerzijds is het goed de motivatie te achterhalen omdat je dan aan de trigger zou kunnen werken.
Anderzijds maakt het voor het slachtoffer geen moer uit waarom er gebeten is, die interesseert dat
ook niks en dat hoeft ook niet (zeker niet als het een buitenstaander is).
Maar inslapen.......... dat is het andere uiterste, het moet veiliger.
Een gedragstherapeut kan hierbij zeker helpen, de hond is nog jong en nog niet stabiel ook.
En ik moet eerlijk zeggen dat ik dan ook wel denk aan een stuk beperking, dus ........of niet los
in situaties waarin je niet zeker weet dat het goed zal gaan, of een muilkorfje om.
Is niet leuk maar wel zeer veilig.
In jullie eigen situatie wordt het natuurlijk heel erg lastig als je een sterke kinderwens hebt.
Maar ik begrijp de tegenzin tegen herplaatsen bij zo'n kwetsbare hond.
Bij onze hond (ook een herplaatser) is ook gezegd : jullie zijn zijn eindpunt, hij is niet meer in staat
nog een keer zo'n stap te maken, dan gaat het onherroepelijk verschrikkelijk fout.
Dus mocht onze hond bij ons niet oud kunnen worden om welke reden dan ook: onze dierenarts
weet hier van, en zal de hond dan laten inslapen. (het niet meer kunnen omschakelen en de gevolgen daarvan liggen bij ons trouwens totaal anders, er is geen sprake van agressie naar kinderen)
Hard??
Tja, wat is hard, acuut inslapen omdat er een ernstig incident is geweest is net zo hard
en dan is er nog een slachtoffertje ook.
Heel moeilijk, maar is zou nu jullie zelf nog een stabiele basis kunnen bieden echt voor een goede GT
gaan, wat maakt de hond zo fel/onzeker dat hij in heel specifieke situatie denkt zo te moeten ingrijpen
Moedig juist om het hier te plaatsen, maar als je het topic laat sluiten verdwijnt het ook weer
heel snel uit beeld hoor, en anders kunnen de moderators je vast goed adviseren. "
Ik vind hier en daar de reactie's ook wel erg makkelijk.
En aangezien ik me in het beslist niet "hypcriet" voel in dit topic........
Er is hier dus wel degelijk stevig gebeten en sprake van gedrag wat de TS heel veel zorgen baart.
Geen slachtoffer vraagt precies naar de motivatie hoor, raak is raak.
Ik zou deze hond dus beslist ook muilkorven, daar krijgt een hond niks van.
Maar het biedt veel veiligheid, los lopen is dan dus ook alleen mogelijk in zeer gecontroleerde
omstandigheden.
Deze hond eist enorm veel van zijn baas, en vooral ook realiteits zin.
Een nieuwe baas moet rekening houden met een verergering van het gedrag omdat de hond helemaal
opnieuw moet beginnen met vertrouwen krijgen en ik krijg niet direct de indruk dat hier sprake is
van een zelfverzekerde, in de basis dus, stabiele hond.
Ik weet niet of ik deze hond zou herplaatsen, of honden zo flexibel zijn??
Of doen ze vaak net als of, omdat ze domweg niet anders kunnen dan kost wat kost hun best doen
zich aan te passen (ze hebben immers geen enkele invloed op zo'n herplaatsing) en door die stress
nog meer onzeker worden.
Ik begrijp de da wel, is heel kort door de bocht, maar soms is zo'n opmerking nodig om mensen even
bij de tijd te krijgen, hetzelfde geldt voor onze hond, wij zijn gewoon zijn eindstation, daar moet je reeel
en eerlijk in zijn, veiligheid gaat voor alles.