"
Het is niet Hugo die de strijd aangaat. Jij gaat de strijd aan. Je pikt in op z'n gedrag en maakt het daardoor groter.
Niet doen. Je hond wil je wat duidelijk maken, neem de tijd om hem 'te lezen'. Is het frustratie, is het ongeduld, is het zijn zoektocht in volwassenwording, is het verveling... er kunnen veel redenen zijn voor dit pubergedrag. Blijf geduldig en rustig. Laat hem steeds merken wanneer hij het goed doet. En gaat ie klieren? Doe wat anders: doe een zoekspelletje, vraag hem een opdrachtje uit te voeren, en beloon hem als ie het uitvoert.
Dit gedrag gaat het snelst weg, als je het met zachte hand in een andere richting stuurt, zodat duidelijk wordt voor hem wat je wél van hem verlangt, ipv wat niet. Snap ik maar als ik hem een ander kant op zou sturen dan komt het wel eens voor dat hij zich omdraait en zich weer klemt tijden het springen dus loop ik door. En moet hij maar aan de kant gaan. "
Ik snap wat je bedoelt maar als hij zich tegen mij aanklemt kan ik hem niet met een wuifje wegdoen.
Ten eerste doet het verrekte zeer bij mij en val ik bijna om heb er al mega blauwe plekken van.
Het enige wat ik dan kan doen is met de zelfde kracht die hij ook bij mij gebruikt terug te doen.
Ik pak hem bij z´n nekvel en houd hem laag. Hij doet mij veel meer pijn dan ik hem!!
En met het wandelen is er echt niks wat het zou kunnen triggeren. Ja van los naar vast of ik zeg dat hij moet kappen met in de riem te bijten. Ik houd dan de lijn kort en hij moet volgen, dus geen meters vooruit.
Ik ben de baas niet hij, en als ik tegen hem praat kan dat alweer een volgende reactie uitlokken. Voor nu werkt het beste doorlopen kort en niks zeggen, loopt hij goed mee dan mag hij even later weer los. Ik heb ook nooit een zelfde punt om hem vast te doen altijd andere route altijd andere plek vast. Ik loop altijd in het bos dus weinig prikkels.
Opdrachtjes en belonen doe ik al.
Alles gaat met plezier ook spelen met andere honden.
Maar af en toe krijgt hij het in z´n kop en dat is dan als hij gewoon zijn zin niet krijgt.
Idd zoals je het schrijft ik denk ongeduld. En de zoektocht naar volwassen worden.
En ik blijf echt rustig hoor maar zoals bruce schrijft ik heb hier kinderen rond lopen en kan dat echt niet toestaan dat hij die kindjes omver beukt en met zijn poten in de lucht die gezichtjes raakt.
Bij boxers moet je ooit echt krachtig terug zijn niet slaan, maar een goeie mopper en ff bij zijn nekvel pakken is al genoeg.
.