Aargh, ik had een heel verhaal getyped, batterij leeg, verhaal weg...
Volgens mij zie e dat een hond voor de kill gaat aan de schade die ontstaat. Want voor keel en nek gaan.. Dat doen mijn meneren in spel ook. En als dat spel (lees krachtmeting) escaleert, happen ze ook in oren en nek...
Dit is super relaxed spelen
Dit is spelen op het randje
En als dit escaleert, gaan ze voor nek en oor.
We hebben - gelukkig - niet veel gevechten gehad, de meest serieuze was om half twaalf 's nachts in een donkere achtertuin. We kregen ze bijna niet ut elkaar, uiteindelijk hadden we ieder 1 hond bij de halsband en stonden we ze met de voorpoten van de grond te houden tot ze loslieten. Ze hadden ieder anderhonds oor in de bek. We zijn dus niet gaan trekken. Ik moet zeggen, het zag er echt indrukwekkend uit, uiteindelijke schade 2 mm scheurtje oor en een paar plukken haar eruit... En geloof me, als ze echt voor de kill waren gegaan was er heel wat meer schade geweest.
De husky van een vriendin van mij is ooit aangevallen door een lab, die ging voor de oksel, volgens de da veel gevaarlijker dan de strot, veel kwetsbaardere plek. Daar ging ook 'niks' aan vooraf: ze liepn langs een huis, hond kwam erf af en greep haar hond, echt heel naar. Haar husky reu was een broer van mijn vorige husky, die twee hebben wel ooit mot gehad maar dat was ook twee kleine scheurtjes in de huid op de kop, waarschijnlijk doordat wij ze uit elkaar trokken, maar verder was dat echt geen 'killer reu' kon met bijna elke hond die hij tegen kwam overweg. Waar dit vandaan kwam? De lab is later afgemaakt, vanwege nog meer bijtincidenten. Haar hond heeft het gered, wel met behoorlijke wond en abces.
Volgens mij kan je de kill alleen afmeten aan het resultaat: als de honden niet heel erg veel verschillen, en er is geen serieuze schade die een dierenarts vereist, was het geen kill poging hoe heftig het er ook uit ziet...