Is het niet zo dan?
Ik kan mijn horloge erop gelijk zetten welke hond op welk tijdstip voorbij komt!
Nu is er met regelmaat en structuur niets mis,
Maar eeuwig dat zelfde blokje om en heeft het baasje een dolle bui, dan laten we waarachtig de flexlijn een metertje langer uitrollen.
Thuis wacht een lekker koekje met veelste veel calorieen, als beloning voor het gedane plasje en poepje. En dan ligt daar natuurlijke dat leuke speeltje met irritant piep-geluidje, waar de overtollige energie op losgelaten mag worden.
Ik zie geen enkele stimulans meer een hond te laten werken! Weet de hond zelf nog wie hij is?
Dat bijvoorbeeld de Labrador van oorsprong een hond is, die keihard voor zichzelf is en over een flinke dosis hardheid, uithoudingsvermogen en durf beschikt.. weet bijna niemand meer...
Het lijkt er ook niet meer toe te doen, immers hebben we daar geen hond meer voor!
Zelfs de waakhond, rondscharrelend op een terrein wordt met een schuin oogje bekeken,, want is dat eigenlijk niet zielig?
Gelukkig hebben wij die warme mand, die royale bench, veelste veel dentasticks (want een schoon gebit is een kostbaar bezit) en een groot scala aan speelgoed om onze tafel en stoelpoten te sparen!
De moderne hond... leeft korter, mankeert veel meer,.. tja, ze leven met de mens!