" Ze heeft nu ook het bloed bekeken hoor.
En ik vind dit als eerste 'behandeling' niet eens zo verkeerd.
Of het gaat over en dan was het niet wat we vrezen of het gaat niet over en dan heb ik nu de tijd om na te denken wat ik bij een oude, grote hond nog aan onderzoeken wil laten doen.
Wat hebben veel onderzoeken voor zin als ik haar toch niet meer laat opereren?
Als het kwaadaardig blijkt te zijn hoeft ze voor mij op haar leeftijd dat traject niet meer in.
En als ze zich nu door de medicijnen wat beter gaat voelen ben ik daar alleen maar blij mee. "
jeetje, ik kan me je dubbele gevoel helemaal voorstellen. Het kan idd 2 kanten gaan wat jezelf ook al zegt. Ook mij lijkt dit nog niet zo'n verkeerde eerste aanpak. Mocht ze hier opknappen of net niet voldoende, zijn er misschien nog andere medicijnen die wat hulp kunnen bieden en kan het ook al wat zeggen over de aart van de klacht... net als dat ze hier helemaal niet op zou reageren, weet je toch al iets meer. Het klinkt mij dus nog niet slecht in de oren wat jullie nu eerst doen.... En ik kan me ook voorstellen mocht het niet helpen of slechter worden, dat je haar ook niet onnodig lang gaat laten lijden of tijd gaat oprekken met onderzoeken als de vooruitzichten enkel slecht zijn of helemaal niet te herstellen zijn.
dan is het kijken tot hoever ga je en wat is nog dierwaardig....
Ik hoop natuurlijk dat het iets onschuldigs is en ze snel de positieve kant op gaat.
Ik duim met jullie mee.