Hoi,
Spijtig genoeg kom ik hier met een triestig verhaal. Malou was een speelse, zeer aanhankelijke labrador pup. Ze werd dit jaar geboren op 11/06. Begin augustus kwam ze in ons gezinnetje terecht en speelde ze met mijn zoontje en cezanne de shiba inu. Steeds was ze bij mij, ze achtervolgde me overal. Op 5/09 moest ze haar verplichte inentingen krijgen bij de dierenarts. Ze kreeg er twee spuitjes, da2pi en cpv-lepto. Ook kreeg ze nog pilletjes mee om op nuchtere maag te nemen, profender als ik het goed lees in het boekje. Terug thuis ging alles goed, ik vond ze wel wat makker. Op 9/09 had ze ' s middags gebraakt na het eten. Mijn vrouw is dan om half acht die zelfde dag naar de dierenarts gegaan. Daar heeft ze volgens mijn vrouw een inenting gekregen. Toen Malou terug thuis was, vond ik ze dezelfde niet meer zijn. Ik zette ze op de grond en ze had moeite met recht te blijven staan. Mijn vrouw is dan s avonds terug met Malou naar de dierenarts geweest. Daar heeft ze een epilepsie aanval gekregen. Ze zou zeker de nacht bij de dierarts moeten doorbrengen. We waren heel ongerust. S'Morgens kregen we te horen dat ze daar nog even moest blijven. Maar ze had wel al een beetje gegeten. Om half vijf kregen we telefoon dat de toestand danig verslechterd was. En dat we afscheid moesten komen nemen van Malou bij de dierenarts. Haar leverwaarden waren zo hoog dat had ze ( dierenarts) nog nooit meegemaakt. Got 4202, mag normaal maar 50 max zijn en gpt 4113, mag normaal maar 70 max zijn. Ze zou echter nog wachten op de ammoniak test om te zien of het een vergiftiging was. Malou lag in een zuurstofkamer, reageerde nauwelijks op ons. Ze had een bloedend kussentje aan haar achterpoot en uit haar poep kwam bloed. ( sorry als het zo cru overkomt.) we mochten gaan en zou zou ons terugbellen. Onderweg naar huis belde ze ons op. Of we wilden terugdraaien. Wan ze zou Malou laten inslapen. Daar aangekomen bleek de ammoniak op 1305 te zitten, mag max 123 zijn. De diagnose was voor haar duidelijk, levershunt. Ik vroeg of we Malou niet zo konden meenenemen. Maar dat was voor haar dierenmishandeling. Malou is dan zo gisteren ingeslapen. Thuis heb ik haar begraven. Alles ging zo snel. Ik begrijp het niet. Hoe kon zo een levenslustig hondje zo plots sterven? Mensen vertellen mij, het was dikke pech, het is beter voor het hondje. Maar ik heb twijfels over de dierenarts. Ik weet het ook niet meer.

Reageren



