We zijn dus terug herbegonnen aan de zindelijkheidstraining van Nouki.
We doen terug alsof hij een kleine pup is.
Tijdens de dag laat ik hem terug om het anderhalf uur uit.
'savonds om 23u30 gaat hij voor de laatste keer.
's nachts sta ik dan op om 2u30, om 5u30, en om 8u30 terug de eerste keer 's morgens.
Maar nog steeds slaagt hij erin om overal te plassen en/of een hoopje te leggen.
Ook 's nachts plast hij de hele bench onder.
Hij heeft een bloed en urineonderzoek gekregen en alles is helemaal inorde.
Ik weet even helemaal niet meer wat te doen.
Hij is de 10maand voorbij, dus normaal gezien zou hij toch al zijn plasje moeten kunnen ophouden tijdens de nacht?
Hij doet echt helemaal geen moeite om het op te houden soms zijn de plasjes zo klein dat ik denk "hoe erg heeft hij zijn best moeten doen om het er toch maar uit te krijgen?"
Het waterbakje neem ik weg om 20u en zijn laatste maaltijd krijgt hij om 18u.
Ik begrijp het echt niet meer.
Soms lijkt het wel of hij het echt doet om te plagen.
Ook blijft hij de hele dag door jammeren, spelen doet hij amper nog. Hij zit ofwel de hele tijd achter Giovanni aan te hollen tot die er genoeg van heeft en even zijn tanden laat zien, ofwel loopt hij achter zijn eigen staart te hollen. Als je hem niet doet stoppen kan hij zo echt uren achter zijn staart blijven hollen.
Ook begin ik sterk te twijfelen of zijn haarverlies wel door een allergie komt.
Als Giovanni er genoeg van heeft dat Nouki achter hem holt geeft hij een snauw en gaat in de zetel.
Nouki kan zelf niet op de zetel springen en raakt dan gefrustreerd omdat hij niet bij Giovanni raakt. Dan begint hij te jammeren en gaat in zijn bench liggen en begint aan zijn vacht te plukken.
Nouki en Giovanni gaan normaal gezien altijd bij een oppas als ik een dagje weg moet, maar die persoon vind het geen goed idee om Nouki nog mee te brengen.
De andere honden laat hij mooi met rust (die zijn ook veel groter dan hem), maar hij loopt de hele dag achter Giovanni aan.
Vele mensen die Nouki al aan het werk hebben gezien zeggen dat ik hem best kan herplaatsen omdat ze het zo zielig vinden voor Giovanni.
Maar ik krijg het echt niet over mijn hart om Nouki weg te doen.
Hij is bij ons gekomen met de bedoeling hier oud te worden en zijn hele leventje hier te blijven.
De mensen blijven maar herhalen dat ik een egoist ben en dat ik enkel aan mezelf denk en niet aan de rust en het geluk van Giovanni. Ook beweren ze dat Nouki veel gelukkiger zou zijn in een huisje waar geen andere honden zijn.
Ik weet dat het voor Giovanni niet leuk is om bijna de hele dag achterna gezeten te worden en het is mij ook opgevallen dat Giovanni erg veranderd is tegeover vroeger. Hij is veel aanhankelijker geworden naar mij toe en begint pas te spelen als Nouki even verplichte benchrust krijgt. Als Nouki uit de bench is wil Giovanni de hele tijd opgenomen worden of bij mij in de zetel zitten.
Ben ik nu echt zo'n egoistisch persoon omdat ik Nouki nog niet wil opgeven?
Hij is verder een heel lieve hond, wel een beetje gek maar wat verwacht je van een puber van 10 maand.
Ik hoop nog altijd dat eens die pubertijd weg is Nouki veel kalmer zal worden en Giovanni terug rustig zal kunnen rondlopen zonder een witte pluizenbol die de hele dag op hem jaagt.



3 doggies







