Graag zou ik via deze weg eens ervaringen ophalen wat betreft het leertraject van een pup om - voornamelijk 's nachts - alleen te kunnen blijven (in de bench).
Nika is nu bijna 2 weken bij ons, maar zet het 's nachts nog altijd om de 2-3 uur op een janken.
We hebben al van alles geprobeerd; nachten achtereenvolgens naast haar gaan liggen (toen was ze iets stiller) en langzamerhand de afstand steeds wat vergroten, haar compleet negeren, 's nachts uitlaten, geen drinken meer geven na een bepaald tijdstip e.d., maar het lijkt allemaal niet te baten.
Uiteraard was ik me ervan bewust dat de eerste periode met een pup weleens zwaar kon worden, maar ik heb dit eerder nog niet zo meegemaakt. Op dit moment kamp ik zelf (vooral sinds de afgelopen week) met een flink aantal gezondheidsklachten en het kan goed zijn dat ik het me daarom extra aantrek, omdat ik op deze manier praktisch geen rust meer krijg en me daardoor alleen maar nog zieker ga voelen.
Daarom mijn vraag: hoe ging dit bij jullie? En hebben jullie misschien nog tips, hoe ik de situatie wat draaglijker kan maken? Of maak ik me druk om 'niks' en is dit een fase die (uiteraard met de juiste begeleiding) op korte termijn vanzelf over zal gaan?


Reageren








.



) Gewoon naast mijn bed in mandje, eerste week er elke twee uur uit om te poepen of te plassen, dan lekker terug in mandje met zijn snoetje in mijn hand gedrukt 




