Hier in de buurt is het kennelijk erg normaal om als je hond uit moet hem gewoon de deur uit te zetten. Met name de kleintjes lopen hier vaak los, gaan waar ze maar willen. Dat levert de nodige irritatie op, zoals sommige misschien wel begrijpen.
Meestal trek ik me er niet zo veel van aan en loop om als ik een losloper tegenkom. De baasjes zijn al meerdere keren door meerdere mensen aangesproken en doen er niets aan. Ze geven vaak een antwoord als "Het is maar een klein hondje die doet toch niets", of "Hij/zij valt toch niemand lastig?". Probleem is dus dat veel deze hondjes de buurt terroriseren.
Nu is er dus een Jack Russel teefje hier in de buurt die vaak los mag. Ze zit wel eens in het gangetje tussen de tuinen. Hier daagt ze vanachter de schutting vandaan andere honden uit.
Waaronder Pepper. Die niet zo gek is op andere teefjes. Ik moet zeggen dat ik dat een beetje eng vind. Pepper reageert goed op me als er onenigheid is tussen de haar en de Jack en komt dan meteen naar me toen. Maar ja, ze is in staat uit de tuin te komen als ze dit echt wil. (ze is over een schutting van meer dan 2 meter heen geklommen om mij te begroeten)
Ben bang dat in dat geval de Jack Russel aan het kortste eind trekt. Dat wil ik echt voorkomen!
De baasjes zijn hier op aangesproken door mij, dat het niet zo handig was en dat de drollen acht mijn tuin ook nog eens behoorlijk konden meuren....Ze snapte niet helemaal waar het probleem zat...
Gelukkig hebben ze uiteindelijk hun schutting gerepareerd. Er werd door een andere buur gedreigd met aangeven in verband met de drollen. Maar het hondje weet zich nog steeds te bevrijden om verder te gaan met treiteren.
Deze mensen wonen aan de rand van het wandelgebied, ik "moet" er dus een paar keer per dag langs. Maar nu zit dit hondje vaak los voor het huis daar. Op openbaar gebied.
Als je langskomt met een hond vliegt ze die meteen aan. Ze zoekt het ook echt op en volgt de andere hond. Pepper is al een aantal keren gebeten.
Ze besluipt ons gewoon vanuit de bosjes, je ziet het niet altijd aankomen. Pepper gaat nu redelijk rustig mee als ze een andere hond ziet, maar eentje die haar aanvalt is lastiger te negeren. De baasjes komen er dan wel aangesneld maar dan heeft ze (de Jack) al gebeten....
Ik probeer overigens wel om om te lopen met de honden, maar die kleine blijft ons maar vinden, alsof ze op Pepper jaagt.
Ze blijven haar los laten, want vast is zo zielig....lekker dan.
Maar vanochtend ging het wat mij betreft wat te ver. Ik wilde met de honden naar buiten toen ik zag dat deze Jack Russel voor de deur zat te wachten.....
En vervolgens voor de deur (op de tegels) zat de markeren terwijl ze Pepper strak aankeek. (Pepper stond voor het raam, luid grommend)
Heb haar uiteraard weggejaagd, kon na een kwartiertje toen de kust veilig was met ze gaan lopen. Maar dit lijkt me nu niet echt wenselijk, elke ochtend/middag/avond op de uitkijk moeten staan voor loslopend "wild".
Wat zouden jullie doen, toch nog een keer naar de baasjes gaan om uit te leggen wat er aan de hand is? Of kijken of er stappen ondernemen aangezien verzoeken en adviezen telkens genegeerd worden?
Want op deze manier kan ik trainen met Pepper tot ik een ons weeg, maar die agressie/onzekerheid richting andere honden wordt er niet beter op.
Overigens haat ik het hondje niet hoor, ze is naar mensen toe heel lief. Zijn de baasjes waar ik toch een probleem mee begin te krijgen. (terwijl dat zonder dit gedoe ook hele leuke mensen zijn)
*edit* spelling.



3 doggies
elke keer opnieuw, dat ze hun hond daar telkens maar gaan halen




