Ik denk dat het wel belangrijk is eerst te achterhalen waar ie nu precies om blaft of piept. Is het de bal zelf? Of is het het enthousiasme en geroep van de spelende kinderen? Of is het enkel het geluid van de voet die tegen de bal dreunt.
Ga eens op een grote afstand van de voetballende kinderen staan met de hond (zeker zo'n 100m afstand). Gewoon rustig kijken. En let op je hond. Wordt ie er onrustig van? Wil ie weglopen, is ie net erg nieuwsgierig, of maakt het hem op die afstand allemaal niet uit.
Wat je in ieder geval kan doen in situaties waarin de hond opgewonden wordt, is: eerst afstand vergroten. En dan duidelijk maken wat je wél wil ipv wat je niet wil.
Bijvoorbeeld in het geval van de spelende kinderen is dat:
Ga op een grote afstand staan van het onderwerp. Zeg niets, ga zelf rustig staan kijken, hou de lijn losjes in de hand. Gaat de hond rustig zitten (uit zichzelf, geen commando geven), of blijft ie rustig staan, zeg je: flink zo! (of wat je gebruikelijk zegt bij goed gedrag), je kan hem ook belonen met een snoepje, als je met voedsel wil werken.
Ga dan wat dichterbij. Ga weer staan kijken. Blijft de hond rustig, laat je weer weten dat je dit super vindt!
En zo verklein je de afstand tot het onderwerp van interesse.
Ga de eerste keren nooit té dichtbij. Dus laat de hond niet in de fout gaan. Breek de training af op het moment dat ie het dus nog steeds goed doet. En ga pas bij de volgende training een stapje dichterbij.
Zo kan je stilaan gewennig opbouwen + heb je je hond duidelijk gemaakt dat rustig blijven beloond wordt en gewenst is.