Ik ga op de terugweg van de wandeling, zoals zo dikwijls, door een stukje bos.
Rocky lekker los, overal wat snuffelen en soms even liggen rollen in iets wat blijkbaar heerlijk ruikt.
Na paar minuten over een zeer hobbelig stuk waarbij ik goed moet uitkijken hoe ik met de scootmobiel langs de hobbels stuur stop ik even en kijk om: geen Rocky. Ik roep hem, geen reactie en omdat hij wel vaker vlak achter de scoot staat en ik hem dan niet kan zien stap ik af. Maar ook achter de scoot was hij niet.
Weer roepen, even wachten, weer geen reactie. Omdat ik niet kan fluiten, want dan loop ik het risico mijn gebit uit te spugen
, druk ik op de toeter. Dat geluid kent hij en meestal komt hij dan meteen, dit keer niet.
Nu word ik lichtelijk boos, verdulleme sta ik hier voor Jan Joker.
Doe de scoot op slot, pak de riem en loop een stukje terug maar nergens een klein wit hondje te zien. Roep zijn naam "kijk eens" en kom dan, al wie er komt geen Rocky.
Langzamerhand word ik toch wel ongerust, hij zal toch niet met zijn tuigje ergens vast zitten?
Wat moet ik nou doen.
En dan opeens daar komt meneer aan en omdat hij toch weer bij me terug is gekomen is hij natuurlijk heel braaf en geef ik hem een snoepje.
Maar gadverdegadver zijn hele sikje ziet bruin. Hij heeft zich zo te zien flink te goed gedaan aan een malse mensen drol.
Binnen 5 min. ben ik van boos met wurgneigingen naar ongerust, lichte paniek tot walging gegaan.
Enfin weer thuis als eerste zijn baardje en snor grondig schoon gepoetst. Iets wat hij vreselijk vind en kreunend ondergaat. Omdat ik vond dat hij zich lief had laten poetsen dacht ik hem te verwennen met een hertenoor. Die heeft hij nog nooit gehad maar het leek mij heerlijk voor hem om daar eens op te kluiven.
Helaas voor mij, hij kan er niet mee overweg, te groot of te onhandig, ik weet het niet. Hij heeft hem wel mee in zijn mand gesjouwd, dat dan weer wel.
En nu zit ik met 14 hertenoren, tja ik was wat enthtousiast met bestellen.



3 doggies

.