ik ben ook alleen, en heb het ook doorgemaakt. maar ik was niet nerveus eronder , in het geheel niet, alleen maar genieten om die rare fratsen.
het alleen zijn, ik had van te voren heel wat ingeslagen, zodat ik niet lang zou hoeven weg te blijven, maar zelfs als ik thuis was liet ik haar mooi even alleen, w.c. douce enz.
wel had ik een grote ruime kennel buiten voor Bamse, drie x vier meter, daar had ik een stoel in staan zodat ik heerlijk kon lezen en dat Bamse dan een ligplekje opzocht na spel momenten of wat dan ook, een goed bot gaf ik haar en als ik tien minuten zat ging ik gewoon de kennel uit. zonder probleem.
slapen deed Bamse bij mij, op een vetbedje, zodat ik snachts bij haar was en haar toch in de gaten kon houden.
wat je eens kan doen als je het te veel wordt, want dat komt niet ten goede van de pup en ook niet voor jou, een vriendin vragen om even op te passen, zodat jij je even kan bijtanken, al is het maar op je gemak boodschappen doen.
het alleen zijn van je pup doe je na een spelmoment. eerst thuis , ga maar boven op de trap zitten of wat dan ook, tien minuutjes, en kom terug, en doe net alsof je niet eens de kamer uit bent geweest, zodat de pup het normaal gaat vinden dat je even weg bent.
en nogmaals, vraag iemand als het je te veel wordt.
en wel genieten hoor.