Regelmatig omschrijf ik gedrag van mijn honden en hoor ik, "ja maar.. dat doe/heb jij toch ook?". En vaak klopt dat ook.. Ik herken een aantal karaktereigenschappen van mezelf in mijn honden. Wat dan?
- Punk is enorm gevoelig voor smaak, geur en de structuur van voedsel. De harde stukjes bot in haar KVV laat ze liggen, ook stukjes koek o.i.d. wat ik er doorheen doe in stukjes laat ze liggen. Ze lust bijna niks, van KVV alleen rund en kip (frustrerend) en dan nog eet ze vaak met lange tanden. En toen ze vandaag aan wat aroma mocht ruiken bleek dat een sterkte geur haar óók niet aansprak, ze draaide meteen haar kop weg. En tja, dit heb ik ook.. Stukjes fruit in mijn toetje? GATVER! Vruchtvlees in mijn sap? BAH! Geurkaarsen o.i.d.? Daar ga ik écht niet te dichtbij zitten. Parfum? Een klein beetje op mijn kleding.. En ik lust ook bijna niks, ik ben héél kieskeurig met mijn eten, ook om de smaak maar vooral om de textuur. Wat je overigens niet zou zeggen als je mijn figuur ziet 
- Cosmic raakt overprikkelt van dingen om zich heen. Er is dan geen contact meer met haar te krijgen, ze is dan totáál afgeleid! En je raad het al, dat heb ik ook. Regelmatig ben ik in conversatie met iemand terwijl ergens muziek vandaan komt o.i.d., en dat ik hoor: "Uhm, Pauline.. Jeetje, ik kom er echt weer niet doorheen vandaag!". Ook haar wantrouwen in vreemde mensen (en grote honden) is voor mij héél herkenbaar. Net als Cosmic zal ik er niet van wegrennen of zo, maar helemaal op ons gemak zijn we dan niet! Bij bekende mensen, en in een vertrouwde omgeving, zijn zowel Cosmic als ik veel losser.
Stiekem lijk ik dus een beetje op mijn honden. Ik ben benieuwd welke overeenkomsten jullie met jullie viervoeters hebben! 



3 doggies
)
Dan moet ik haar rugje ook een beetje insmeren met zonnecrème, aangezien ze kaal wordt door verkeerde hormoonwerking. 




