Gelukkig heeft de echtgenote van de man van de herder hem overtuigd, dat ze dit op moeten geven aan hun WA-verzekering. Hijzelf vroeg me in het park mijn mening en die heb ik hem gezegd. Hij zei dat hem geen schuld trof, maar dat hij toch bereid was, de verzekering in te schakelen. Ik zei hem dat het feit dat dit ventje dood is, al erg genoeg was, of hij los heeft gelopen of aangelijnd was geweest. Net of het dan minder erg is dat Epke dood is, maar goed. Dit is alvast een klein lichtpuntje voor het baasje. In eerste instantie hadden ze in Horst verteld dat Epke al weg was en daar kreeg het baasje de zoveelste schok in deze.
Epke was gelukkig wel daar, maar alleen de opmerking al. Epke lag tussen een stuk of vijf hondenmeisjes en hondenventjes, die allemaal gestorven waren. Heel pijnlijk en verdrietig. Veel te veel in zo'n korte tijd ! Dat is gewoon voor het baasje al vreselijk, net of een hond dan afgedankt wordt. Dat was heel pijnlijk.
Gelukkig heeft ze Epke nu thuis en ik sprak haar gisteren en ze was verdrietig, maar dankbaar dat ze hem toch nog had gezien en hem bij zijn laatste reis kon begeleiden.Ze heeft een prachtige urn, een fantastische foto en voor haar en haar dochtertje een bedeltje met armband met de as en haartjes van het ventje. En wat de honden betreft die in de nacht in dierenklinieken verblijven,ik heb dit met Luca meegemaakt, nu met Epke en er zou gewoon een mogelijkheid moeten zijn, de baasjes zelf in de nacht over te laten blijven. Bv. door een muur te plaatsen en een aparte ingang te maken, zodat niemand de kliniek in kan, waar ze natuurlijk bang voor zijn.Een keukentje voor koffie, materialen om de dieren te behandelen,
dat zou een oplossing kunnen zijn. Als ik eraan denk hoe deze arme dieren aan hun einde komen, word ik daar verdrietig van. Toch zeggen de meeste baasjes die ik spreek, dat ze ervan overtuigd zijn dat er ook in de avond en nacht, naar de diertjes wordt gekeken. Misschien in dierenklinieken waar de dierenarts boven de praktijk woont, maar verder gegarandeerd niet. En dat is heel triest, vind ik.