" Daarom zeg ik wel eens tegen haar "kon je maar praten", het blijft nu inderdaad gewoon raadselachtig.
En ik wéét ook wel dat ik me niet schuldig moet voelen en dat ik echt niet zo'n slechte hondenmoeder (zeg maar niks...) ben als ik me nu voel. Maar ja, iets weten en iets voelen gaat niet altijd samen
En dan komen we de Woeste Poedel van verderop tegen en dan denk ik 'ja, je bent misschien niet zo aardig, maar je loopt wel onverschrokken door als het knettert van de onweer'. Lawaai, herrie, onweer, vuurwerk: het doet hem niks.
En het gekke is, de laatste weken doet ie niet meer zo leip, net of hij ook aanvoelt dat ze niet zo in d'r hum is.
Het mooie weer in combinatie met een toch al gespannen hond én mijn drukke werk én ikzelf die (door die drukte) wat gespannen ben... niet goed.
Ik hoop dat de vakantie al een stap in de goede richting gaat zijn. Mijn eerste vakantiedag maandag ga ik vieren door gewoon helemaal NIKS te doen!
"